Badanie laboratoryjne moczu psa

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ROL.12 „Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych” trwa 150 minut i sprawdza umiejętności związane z podstawową diagnostyką laboratoryjną moczu zwierzęcia oraz rozpoznawaniem wyposażenia używanego w badaniach. Sytuacja kliniczna opisuje psa rasy mieszanej, 5-letniego, ważącego 10 kg, u którego występują objawy utrudnionego oddawania moczu: kapanie moczu, napinanie się i bolesność sygnalizowana popiskiwaniem. Na polecenie lekarza weterynarii przeprowadza się badanie próbki moczu dostępnej na stanowisku wspólnym. Praca obejmuje użycie pasków diagnostycznych do oceny biochemicznej, przygotowanie próbki przez odwirowanie 5 ml moczu przez 5 minut przy 400 G, czyli około 1500 obr./min, oraz pomiar ciężaru właściwego refraktometrem. Trzeba prawidłowo pobrać próbkę pipetą, zwilżyć pola testowe paska, odczytać wynik po 1 minucie, przygotować osad moczu i wykonać pomiar na granicy światła i cienia w refraktometrze. Do uzupełnienia są dwie tabele: pierwsza porządkuje parametry moczu według metody oceny, czyli badania fizycznego, chemicznego albo mikroskopowego osadu, a druga wymaga rozpoznania materiałów i narzędzi laboratoryjnych oraz wskazania, czy służą do badania mikroskopowego lub bakteriologicznego. Egzaminator ocenia poprawność i bezpieczeństwo wykonania czynności laboratoryjnych, właściwe użycie pasków, wirówki i refraktometru oraz trafne przypisanie parametrów, materiałów i narzędzi do odpowiednich rodzajów badań moczu.