Diagnostyka świerzbu u psa

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ROL.12 „Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych” trwa 150 minut i sprawdza umiejętności technika weterynarii podczas pracy diagnostycznej oraz przy dokumentowaniu leczenia psa z podejrzeniem świerzbu skórnego. Pacjentem jest pies o masie 30 kg, u którego występują świąd, wyłysienia w okolicy uszu i oczu, apatia, ropne zmiany skórne, powiększone węzły chłonne i bladość błon śluzowych. Najpierw przygotowuje się preparat mikroskopowy z zeskrobiny skóry pobranej z miejsc chorobowo zmienionych. Materiał trzeba połączyć na szkiełku z olejem mineralnym lub gliceryną, przykryć szkiełkiem nakrywkowym, ustawić obraz pod mikroskopem w powiększeniu 10x i pozostawić preparat do oceny. Drugi etap to wykonanie rozmazu krwi z próbki w probówce: odtłuszczenie szkiełka, naniesienie kropli krwi, rozprowadzenie jej drugim szkiełkiem pod kątem 30–45°, wysuszenie oraz szybkie barwienie zestawem HEMAVET przez kolejne zanurzenia w utrwalaczu, dwóch barwnikach i wodzie destylowanej. Po części laboratoryjnej przygotowuje się leki dla psa: Synulox na wtórne zakażenia bakteryjne, Simparica przeciw Sarcoptes scabiei oraz zalecenie kąpieli Hexadermem. Do uzupełnienia są także Książka leczenia zwierząt, tabela pasożytów zewnętrznych psów i tabela stadiów rozwojowych świerzbowca: jajo, larwa, protonimfa, deutonimfa, samiec i samica. Egzaminator ocenia poprawność techniki preparatów, jakość rozmazu i barwienia, właściwe dobranie dawek oraz kompletność dokumentacji weterynaryjnej.