Rozwiązanie krok po kroku: Diagnostyka świerzbu u psa

Materiał z okolic zmian jest już na ostrzu skalpela na stanowisku. Instrukcja z arkusza: materiał przenosi się na szkiełko podstawowe i miesza delikatnie z kroplą oleju mineralnego lub gliceryny, przykrywa szkiełkiem nakrywkowym i obserwuje pod mikroskopem w powiększeniu 10 x. Gotowość zgłasza się przez podniesienie ręki. Kryteria klucza w jego kolejności, jako polecenia (w nawiasie kod kryterium):

1. Pracuj w fartuchu flizelinowym. (P.1.1)
2. Załóż rękawiczki lateksowe lub nitrylowe. (P.1.2)
3. Umieść na szkiełku podstawowym kroplę oleju lub gliceryny. (P.1.3)
4. Przenieś materiał ze skalpela na szkiełko podstawowe i wymieszaj go z kroplą oleju lub gliceryny. (P.1.4)
5. Przykryj preparat szkiełkiem nakrywkowym. (P.1.5)
6. Ustaw obraz pod mikroskopem w powiększeniu 10 x. (P.1.6)
7. Zostaw preparat, który umożliwia obserwację - bez nadmiaru materiału i pęcherzy uniemożliwiających ocenę. (P.1.7)

Instrukcje z arkusza: szkiełko odtłuszcza się spirytusem, kroplę krwi nakłada około centymetra od brzegu, szkiełko rozprowadzające przykłada węższą krawędzią pod kątem około 30-45° i płynnym ruchem przesuwa (rozmaz na 2/3 długości szkiełka). Wysuszony rozmaz zanurza się pięciokrotnie (5 x 1 sekunda) kolejno w utrwalaczu, barwniku I i barwniku II, odsączając nadmiar o ligninę lub bibułę, a na końcu pięciokrotnie w wodzie destylowanej. Kryteria klucza:

1. Odtłuść szkiełka podstawowe spirytusem. (P.2.1)
2. Nanieś kroplę krwi w pobliżu krótszego brzegu szkiełka. (P.2.2)
3. Przyłóż krótszą krawędź oszlifowanej krawędzi szkiełka do kropli krwi. (P.2.3)
4. Poczekaj, aż kropla rozleje się wzdłuż krawędzi szkiełka, i wykonaj rozmaz. (P.2.4)
5. Wysusz rozmaz na powietrzu - nie zanurzaj go w barwnikach, dopóki nie zrobi się nieprzezierny. (P.2.5)
6. Zanurz rozmaz w utrwalaczu (5 x 1 sekunda). (P.2.6)
7. Zanurz rozmaz w barwniku I (5 x 1 sekunda). (P.2.7)
8. Zanurz rozmaz w barwniku II (5 x 1 sekunda). (P.2.8)
9. Zanurz rozmaz pięciokrotnie w wodzie destylowanej. (P.2.9)
10. Wysusz rozmaz na powietrzu i zostaw go na stanowisku - nie wycieraj go ręcznikiem papierowym. (P.2.10)

Ulotka Synuloxu (w arkuszu) podaje dawkowanie praktyczne: pies 26-35 kg - 1,5 tabletki 250 mg, dwa razy dziennie (to samo daje rachunek: 12,5 mg/kg × 30 kg = 375 mg = 1,5 × 250 mg). Lekarz zlecił Synulox przez 5 dni, więc do torebki trafia 1,5 × 2 × 5 = 15 tabletek. Na torebce: SYNULOX 250 mg - 1,5 tabletki 2 × dziennie przez 5 kolejnych dni (klucz przyjmuje też skróty „1,5 tabl. x 2 dz/5 dni”).

Ulotka Simparica: pies powyżej 20 do 40 kg - tabletka 80 mg (dawka 80 : 30 = 2.67 mg/kg mieści się w zalecanych 2-4 mg/kg), a w świerzbie skórnym jedna dawka w miesięcznych odstępach przez dwa kolejne miesiące - 2 tabletki. Tabletek nie dzieli się. Na stanowisku jest też Simparica 10 mg (dla psów 2,5-5 kg) - nie wkłada się jej do torebki. Na torebce: SIMPARICA 80 mg (20-40 kg) - 1 tabletka podana dwukrotnie w odstępie 1 miesiąca. Hexaderm właściciel ma w domu, więc nie trafia do torebki.

Dane posiadacza są w karcie „Dane właściciela i pacjenta” na stronie 3 arkusza: Maria Nowak, ul. Leśna 6, 63-452 Bugaj. Datą czynności jest dzień wizyty - w rozwiązaniu 12.06.2026 (klucz daty nie ocenia). Kolumnę 10 (podpis i pieczęć) wypełnia lekarz weterynarii.

Z karty: pies, samiec, wyżeł niemiecki, data urodzenia 07.02.2020 r., maść czarna. Klucz ocenia datę urodzenia (przyjmuje też wiek: 6 lat, dopuszcza 6 lat i 4 miesiące) i płeć.

Dane z wywiadu z treści zadania: od kilku tygodni silny świąd skóry, wyłysienia (szczególnie wokół uszu i oczu) i apatia - klucz ocenia świąd. Rozpoznanie (kolumna 6, bez kryterium): świerzb skórny (drążący) - potwierdzony preparatem z zeskrobiny.

Kolumna 7: Synulox 250 mg 1,5 tabletki 2 x dziennie przez 5 dni oraz Simparica 20-40 kg (80 mg) 1 tabletka na 1 miesiąc (ulotka: podanie doustne, przez 2 miesiące). Zalecenie kąpieli w szamponie Hexaderm 2 razy w tygodniu przez 4 tygodnie to kolumna 9 - klucz jej nie ocenia.

Kolumna 8 - wynik badania klinicznego z treści zadania: ropne zmiany na skórze, wyłysienia, węzły chłonne powiększone i bladość błon śluzowych, a z badania dodatkowego: w zeskrobinie obecne roztocze Sarcoptes scabiei.

Nazwy polskie według klucza: 1 - wesz (albo wesz psia), 2 - nużeniec (albo nużeniec psi), 3 - kleszcz (albo kleszcz pospolity). Nużeńca psiego, kleszcze i pchły wymienia też ulotka Simparica w arkuszu.

4 - świerzbowiec (klucz przyjmuje też świerzbowiec skórny/drążący - Sarcoptes scabiei z treści zadania), 5 - pchła (albo pchła psia).

Nazwy wybiera się z listy pod tabelą, w kolejności numerów na schemacie: 1 - jajo, 2 - larwa, 3 - protonimfa, 4 - deutonimfa, 5 (♀) - osobnik dorosły (samica), 6 (♂) - osobnik dorosły (samiec).

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: lista pod tabelą w arkuszu ma formę „jajo” i taka jest wpisana, klucz w R.4.1 podaje „jaja”. Obie formy nazywają to samo stadium.