W stawie ziemnym gospodarstwo produkuje kroczki karpi z narybku przezimowanego, a razem z nimi dwa gatunki ryb dodatkowych z ilustracji arkusza, które żywią się pokarmem naturalnym. Karpie są karmione śrutą pszenną. Trzeba opisać oba gatunki ryb dodatkowych, policzyć wyniki produkcji trzech gatunków, obliczyć parametry kasara z Ilustracji 3 i ułożyć kolejne czynności przy karmieniu ryb ze sprzętem oraz wyposażenie rybaka.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy gatunków, parametry technologii, czynności, sprzęt i wyniki obliczeń do formularzy wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednego formularza - za kryteriami klucza. Obliczenia w miejscu „niepodlegającym ocenie” i wpisy, których klucz nie ocenia, są w krokach wyraźnie oznaczone.
Wiedza rybacka. Część formularzy wymaga rozpoznania gatunku ryby albo narzędzia połowu ze zdjęcia i podania danych z biologii i technologii chowu „w oparciu o własną wiedzę”. Wpisy w tych miejscach są zgodne z kluczem oceniania, a tam, gdzie klucz podaje kilka wariantów albo przedział, w kroku jest to zaznaczone. Uzasadnienia z biologii ryb i techniki rybackiej to wiedza ogólna - w krokach są tak oznaczone.
Rachunki. Masa obsady = obsada (szt./ha) × średnia masa ryby obsadzanej, liczba ryb odłowionych = obsada × przeżywalność, masa odłowu = liczba odłowionych × średnia masa ryby odłowionej, a przyrost = masa odłowu - masa obsady. Parametry kasara liczy się z długości oka (2a = 50 mm) i współczynników obsadzenia: liczba ok = długość po obsadzeniu : (2a × u).
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zadania i zestawień arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone.
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne sformułowania poprawne merytorycznie, a w kilku miejscach podaje warianty (nazwa „kasarek”, wszycie dna „oko w oko”).
Jak liczą się punkty. Klucz ma 42 kryteria w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 32 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej kryteriów (po 9) dają oba opisy gatunków - to wiedza, której nie da się policzyć, więc warto ją powtórzyć przed egzaminem.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.