Skala Lawtona dla kobiety z chorobą Parkinsona

Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji SPO.01 „Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej” z sesji czerwiec 2020 (zadanie 03) trwa 120 minut. Zadanie dotyczy fikcyjnej 59-letniej pani Krystyny, rencistki, od pięciu lat chorej na chorobę Parkinsona. Pracowała w biurze kina, interesowała się literaturą i sztuką, chodziła na seanse i organizowała z koleżankami wieczorki poezji i wycieczki. Obecnie ma spowolnienie ruchowe, pochyla się i traci równowagę, mówi cicho i niewyraźnie, ma kłopot z połykaniem, więc potrawy muszą być rozdrobnione. Niechętnie ćwiczy, ale sama przyjmuje leki i rozlicza opłaty, często telefonuje do koleżanek i jest pogodzona z chorobą.

Mieszka z 68-letnim mężem, który z powodu choroby kręgosłupa nie może jej pomagać, w trzypokojowym mieszkaniu z windą, z kabiną prysznicową nieprzystosowaną do jej potrzeb. Nie utrzyma się pod prysznicem, z trudem wstaje z sedesu, potrzebuje pomocy przy ubieraniu się, praniu, prasowaniu, posiłkach i sprzątaniu, nie zrobi sama zakupów, a do lekarza specjalisty dojedzie tylko z pomocą i transportem z fotelem zabezpieczającym.

Zdający ocenia poziom samodzielności podopiecznej zmodyfikowaną skalą złożonych czynności życia codziennego opartą na skali Lawtona, a następnie sporządza wykaz działań asystenta oraz wykaz osób, które mogą wspomagać asystenta w pracy z podopieczną. Na fantomie, w czasie nie dłuższym niż 40 minut, myje klatkę piersiową i plecy osobie leżącej w łóżku.

Ocenie podlegają karta oceny według skali Lawtona oraz wykaz działań i osób wspierających, a także przebieg mycia klatki piersiowej i pleców.