Skala Lawtona dla mężczyzny z SMA

Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji SPO.01 „Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej” z sesji czerwiec 2020 (zadanie 04) trwa 120 minut. Podopieczny z zadania to fikcyjny 51-letni pan Janusz, od trzeciego roku życia chory na rdzeniowy zanik mięśni typu 3. Ukończył studia i pracował jako informatyk, teraz jest na rencie z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Ma zaniki mięśni rąk, nóg i tułowia, przy dłuższym chodzeniu duszność i bóle mięśni, od dwóch lat nosi gorset stabilizacyjny, okresowo ma trudności z mówieniem i połykaniem, więc je papkowate posiłki, najczęściej dwa razy dziennie. Niechętnie ćwiczy.

Mieszka z 75-letnią matką po operacji dyskopatii, która nie może mu już pomagać przy higienie, w trzypokojowym mieszkaniu z windą i łazienką nieprzystosowaną do jego potrzeb. Sam przyjmuje leki, prowadzi domowe rachunki i opłaca je przez internet, korzysta z komputera i sprzętu RTV. Chodzi tylko na krótkie dystanse, do parku i przychodni obok, nie zrobi zakupów w odległym sklepie, a do specjalisty dojedzie z pomocą i transportem. Nie utrzyma się pod prysznicem bez gorsetu i z trudem wstaje z krzesła i sedesu. Jest pogodzony z chorobą, ma znajomych w sieci, interesuje się sportami samochodowymi, grami, science fiction i dronami.

Zdający ocenia poziom samodzielności podopiecznego zmodyfikowaną skalą Lawtona, a następnie sporządza wykaz działań asystenta oraz wykaz osób, które mogą go wspomagać. Na fantomie, w czasie nie dłuższym niż 40 minut, myje klatkę piersiową i plecy osobie leżącej.

Ocenie podlegają karta oceny i wykazy oraz przebieg mycia.