Asystent chłopca z dystrofią Duchenne’a

Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji SPO.01 „Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej” z sesji czerwiec 2024 (zadanie 02) trwa 120 minut. Podopieczny z zadania to fikcyjny 11-letni Kamil, chory na dystrofię mięśniową typu Duchenne’a, z orzeczeniem o niepełnosprawności. Szybko się męczy, ma najbardziej osłabione mięśnie obręczy miednicznej i nóg, boczne skrzywienie kręgosłupa i zaparcia, pije mało płynów. Nie chodzi samodzielnie, od niedawna jeździ na ręcznym wózku, ale tylko w swoim pokoju, bo drzwi w mieszkaniu są za wąskie, a łazienka nieprzystosowana. Na przebudowę rodziny nie stać. Mieszka z matką, która pracuje na pół etatu, i 8-letnią siostrą.

Chłopiec chodzi do czwartej klasy integracyjnej, ma orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wolno pisze, jest sprawny intelektualnie i uzdolniony językowo; chciałby uczyć się angielskiego, ale nie ma kto go dowozić. Czuje się osamotniony, interesuje się fantastyką i grami planszowymi, do późna ogląda filmy. W czynnościach higienicznych i porządkowych całkowicie wyręcza go matka. Ćwiczenia oddechowe wykonuje niechętnie, a na hydroterapię nie ma kto go zawozić. Niedawno przebył COVID-19, jest osłabiony, ma bóle głowy i kaszel; lekarz zalecił odpoczynek w pozycji półwysokiej, oklepywanie pleców, co najmniej 1,5 litra płynów dziennie i produkty pobudzające perystaltykę.

Na formularzach z arkusza zdający opracowuje diagnozę problemów i potrzeb podopiecznego oraz działania asystenta. Na fantomie, w czasie nie dłuższym niż 40 minut, myje i oklepuje plecy, zmienia bluzę piżamy, a potem poszewkę na poduszce.

Ocenie podlegają diagnoza i działania asystenta oraz przebieg czynności na fantomie.