Senior po udarze, skala Barthel

Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji SPO.02 „Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej” z sesji styczeń 2025 (zadanie 03) trwa 120 minut. Fikcyjny podopieczny to 80-letni wdowiec, cztery miesiące po udarze niedokrwiennym z niedowładem lewych kończyn. Ma nadciśnienie i podwyższony cholesterol, bierze leki i stosuje dietę, ale nie mierzy regularnie ciśnienia. W dzień nosi wkładki urologiczne, w nocy pieluchomajtki, a z toalety korzysta sam. Siada z pomocą drabinki, wstaje o kuli i chodzi tylko krótkie odcinki po mieszkaniu, a z domu wychodzi na wózku prowadzonym przez opiekuna, po specjalnej pochylni z balkonu. Sam myje ręce, twarz i zęby, czesze się i goli, zakłada dolną część ubrania, ale potrzebuje pomocy przy górnej, przy smarowaniu pieczywa, kąpieli, myciu głowy, praniu i zakupach. Córka mieszka w Norwegii. Jest apatyczny, tęskni za rodziną, kołem wędkarskim i majsterkowaniem. Po przeziębieniu gorączkuje i poci się, a lekarz zlecił m.in. oklepywanie pleców.

Zdający ocenia stan podopiecznego według zmodyfikowanej skali Barthel, wpisując punkty w kolejnych kategoriach czynności, oraz określa jego problemy i planuje odpowiadające im działania opiekuna.

Na fantomie osoby leżącej w łóżku myje i oklepuje plecy, a następnie zmienia piżamę. Czynności wykonuje naprawdę, komunikuje się cicho i mieści się w 45 minutach od zgody przewodniczącego zespołu nadzorującego.

Ocenie podlegają dwa rezultaty: ocena według skali Barthel oraz problemy i działania opiekuna, a także przebieg mycia i oklepywania pleców oraz zmiany piżamy. Dane podopiecznego są fikcyjne.