Rozwiązanie krok po kroku: Adaptacja dziecka i maty sensoryczne

Zmiana zachowania Zuzi zaczęła się po narodzinach brata - wcześniej była pogodnym, zadowolonym dzieckiem. Pierwsze zalecenie odpowiada na tę przyczynę: rodzice poświęcają Zuzi więcej czasu i planują chwile tylko dla niej.

Zalecenie zapisuje się jako konkretne działanie rodziców („poświęcać”, „planować”). Arkusz wymaga co najmniej 8 zaleceń, a klucz ma 8 kryteriów - każde to inne zalecenie, więc każde trzeba zapisać osobno. Tu są dwa wpisy, bo oba warianty z klucza są osobnymi działaniami.

Zuzia ma zobaczyć w bracie kogoś, komu może pomagać. Rodzice zachęcają ją do prostych czynności przy niemowlęciu - klucz wymienia je wprost: podawanie butelki, smoczka albo zabawki, przygotowanie ubrań, podawanie pieluchy, pchanie wózka na spacerze. Warto wpisać kilka przykładów, bo kryterium mówi o czynnościach „typu”.

Pomoc przy bracie ma się Zuzi kojarzyć dobrze, dlatego rodzice ją chwalą - za pomoc i za sam udział w czynnościach przy bracie. To osobne kryterium, więc pochwała jest osobnym zaleceniem, a nie dopiskiem do poprzedniego.

Obok czasu tylko dla Zuzi potrzebny jest czas całej rodziny - spacery i zabawy z udziałem obojga rodziców, Zuzi i brata. Klucz przyjmuje organizowanie czasu dla całej rodziny albo wspólnych, rodzinnych spacerów i zabaw.

Zuzia nie może odczuć, że brat jest ważniejszy. Klucz podaje zasadę „starszak ma pierwszeństwo” albo równe zaspokajanie potrzeb obojga dzieci - bez faworyzowania młodszego dziecka. Wpis łączy oba sformułowania.

Zuzia jest płaczliwa i bije inne dzieci - tak wyraża trudne emocje. Rodzice pozwalają jej je wyrażać i tłumaczą, zamiast ganić za złość. Wpis zawiera obie części kryterium: pozwalanie na emocje i tłumaczenie zamiast ganienia.

Zuzia ma prawo do swoich rzeczy. Rodzice pozwalają jej decydować o nich i nie zmuszają do dzielenia się z bratem ani do ustępowania mu - inaczej brat będzie jej się kojarzył z utratą.

Zuzia spędza w żłobku 9 godzin i nie chce do niego chodzić. Wcześniejsze odbieranie jej ze żłobka daje więcej czasu z rodzicami w domu - to ostatnie zalecenie z klucza.

Plan dnia buduje się wokół posiłków - polecenie każe uwzględnić ich rozkład, a klucz wymaga 4 posiłków. W tabeli są śniadanie, drugie śniadanie, obiad i podwieczorek; nazwy posiłków i godziny w całym planie są przykładowe.

Każdy kolejny krok dopisuje wiersze, a tabela układa je według godzin - tak wygląda gotowy plan na stronie 5 arkusza.

Klucz wymaga czynności higienicznych w ciągu dnia. W planie są trzy takie wiersze: przed śniadaniem, przed obiadem i po drzemce - czynności higieniczne rozłożone na cały dzień, a nie jeden wpis rano.

Drzemka musi trwać przynajmniej godzinę - w planie trwa od 12:00 do 14:00, czyli dwie godziny. Długość drzemki widać z godzin w lewej kolumnie, ale lepiej dopisać ją także słownie.

Rano, gdy dzieci się schodzą, jest czas na zabawy w sali. Klucz przyjmuje zabawy grupowe lub indywidualne - wpis podaje tę nazwę wprost.

Polecenie każe uwzględnić zabawy ruchowe, a klucz wymaga przynajmniej jednej zabawy rozwijającej motorykę dużą, z nazwy - np. tor przeszkód, łapanie baniek, bieganie za piłką, rzucanie piłki do kosza. Sama „zabawa ruchowa” bez przykładu może nie wystarczyć. W planie są dwa takie wiersze: przed południem i po południu.

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 1 zabawa ruchowa, a wpisanych jest 2. Zapas chroni punkt, gdyby egzaminator nie uznał któregoś sformułowania.

Zuzia uwielbiała zabawy umuzykalniające, a polecenie wymienia je obok ruchowych. Klucz przyjmuje grę na instrumentach muzycznych, śpiewanie piosenek albo słuchanie piosenek z płyt CD - w planie są dwa wiersze z takimi zabawami.

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 1 zabawa umuzykalniająca, a wpisanych jest 2. Zapas chroni punkt, gdyby egzaminator nie uznał któregoś sformułowania.

Maty, które zdający wykonuje w tym zadaniu, służą dzieciom do przechodzenia po nich podczas zajęć integracji sensorycznej. Plan musi przewidzieć czas na takie zajęcia - wpis nazywa wykorzystanie mat sensorycznych wprost.

Żłobek ma ogród, w którym dzieci się bawią - w planie jest więc spacer i zabawy na świeżym powietrzu przed obiadem.

Polecenie każe uwzględnić maksymalny czas pobytu w żłobku, a klucz podaje go wprost: nie dłużej niż 10 godzin. Plan zaczyna się o 6:30 i kończy o 16:30, czyli trwa dokładnie 10 godzin, a ostatni wiersz zapisuje ten limit słownie. Egzaminator nie musi go liczyć z godzin.

Maty są przedmiotem, który egzaminator ocenia po zakończeniu pracy - nie da się ich pokazać jako wpisu, więc ten etap opisuje, jak je wykonać zgodnie z kluczem. Materiały, karton i przybory są na stanowisku i w magazynie.

Zacznij od podkładów. Każda mata powstaje na oddzielnym kartonie - trzy maty to trzy osobne kawałki, a nie jeden karton podzielony na pola. Każdy podkład ma co najmniej wymiar formatu A5, czyli 21 cm × 14,8 cm: odmierz i zaznacz boki przed cięciem. Większa mata też spełnia kryterium, mniejsza - nie. Klucz wymaga co najmniej 3 mat.

Każda mata dostaje inny materiał - arkusz wymaga co najmniej trzech różnych materiałów o różnych strukturach, a klucz ocenia, czy maty dostarczają różnych wrażeń sensorycznych. Wybierz z materiałów na stanowisku takie, które pod stopą dają wyraźnie inne odczucie, i każdym wypełnij jeden karton.

Wypełnienie pokrywa całą powierzchnię maty równomiernie - bez pustych miejsc i bez grubych skupisk w jednym rogu. Dziecko ma przejść po macie i poczuć strukturę na całej długości kroku.

Wypełnienie musi być przymocowane do podłoża tak, żeby nie odpadało - dziecko będzie po macie chodzić. Przymocuj każdy element środkami dostępnymi na stanowisku i na koniec sprawdź, czy przy pocieraniu dłonią nic się nie odrywa.

Ostatnie kryterium mat to wygląd: maty nie mogą być zabrudzone ani pozaginane. Pracuj na czystym blacie, nadmiar środka mocującego usuń od razu, a gotowych mat nie składaj i nie przyciskaj innymi rzeczami.

Wykonane maty zostaw na indywidualnym stanowisku do pisania, razem z arkuszem - tam egzaminator je oceni.

Zgłoś gotowość przez podniesienie ręki i zacznij po zgodzie przewodniczącego zespołu nadzorującego, w obecności egzaminatora. Od tej chwili liczy się 20 minut. Fantom małego dziecka traktujesz jak Zuzię.

Pierwsza czynność oceniana przez egzaminatora: umyj ręce lub je zdezynfekuj (albo jedno i drugie) i załóż rękawiczki jednorazowe.

Zuzia przewróciła się i uderzyła - przez cały zabieg uspokajaj ją: przytulaj, mów do niej. Egzaminator ocenia to w całym przebiegu, więc mów do fantomu od początku do końca, a nie tylko raz.

Drugie kryterium oceniane przez cały czas: nie zostawiaj dziecka samego i nie odchodź od niego. Wszystko, czego potrzebujesz (żel, gazik, bandaż, przylepiec), przygotuj na stoliku albo tacy w zasięgu ręki, zanim zaczniesz.

Miejsce urazu na fantomie jest oznaczone napisem „URAZ”. Posmaruj je żelem ze stanowiska - klucz nazywa go „Kojącym żelem chłodzącym do łagodzenia podrażnień po uderzeniu lub upadku u niemowląt od 9 m-ca życia i dzieci”. Zuzia ma 24 miesiące, więc żel jest dla niej przeznaczony. Następnie połóż gazik na miejsce urazu.

Obandażuj kolano tak, żeby opatrunek się nie zsuwał - egzaminator sprawdza, czy gazik zostaje na miejscu urazu. Końcówkę bandaża przyklej przylepcem albo zwiąż; klucz przyjmuje oba sposoby.

Po okładzie zdezynfekuj stolik na kółkach albo tacę, z której korzystałeś. Zdejmij rękawiczki i wyrzuć je do pojemnika albo kosza z czerwonym workiem, potem zdezynfekuj ręce. Na koniec uporządkuj stanowisko pracy.