Rozwiązanie krok po kroku: Gorączka z drgawkami u niemowlęcia w domu dziecka

Opis postępowania zapisuje się w tabeli „Lp. | Czynności/działania” - jeden wiersz to jedna czynność, w kolejności, w jakiej opiekunka je wykonuje. Arkusz wymaga co najmniej 7 czynności, a klucz ma 7 kryteriów - każde dotyczy innej czynności, więc każde musi mieć swój wiersz.

Pierwsze kryterium to organizacja pomocy: zachowanie spokoju, zapewnienie sobie pomocy drugiej osoby dorosłej, wezwanie pogotowia ratunkowego, umówienie wizyty u pediatry. Klucz przyjmuje każde z nich; wpisane są wszystkie, w dwóch wierszach.

Adaś na chwilę stracił przytomność, więc pierwsza czynność pierwszej pomocy to sprawdzenie oddechu i udrożnienie dróg oddechowych. Od wyniku tej oceny zależy następny wiersz - prowadzenie RKO albo ułożenie dziecka na boku.

Polecenie każe uwzględnić sposób prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Klucz opisuje go dokładnie: jeśli dziecko nie oddycha - 5 oddechów ratowniczych, potem sekwencje 15 ucisków klatki piersiowej (mostka) palcem wskazującym i środkowym oraz 2 wdechów do ust; jeśli oddycha - ułożenie na boku, okrycie i kontrolowanie oddechu.

Obie gałęzie są w jednym kryterium, więc w tabeli są dwa wiersze - dla dziecka, które nie oddycha, i dla dziecka, które oddycha. Liczby (5, 15, 2) i technikę ucisku dwoma palcami trzeba zapisać, bo to one są „sposobem prowadzenia”.

Temperatura Adasia wzrosła gwałtownie do 40 stopni - w ciągu dnia trzeba ją kontrolować, mierząc ją regularnie.

Gorączka wymaga działań obniżających temperaturę i nawadniających. Klucz wymienia trzy: pojenie dziecka w ciągu dnia, schładzanie dziecka i podanie środków przeciwgorączkowych - wpisane są wszystkie.

Adaś ma katar i suchy kaszel - w domu małego dziecka przebywa z innymi dziećmi, więc odizolowanie go od grupy to osobna czynność w opisie postępowania.

Chore niemowlę nie może zostać samo. Ostatni wiersz opisu to utrzymywanie ciągłego kontaktu z Adasiem - mówienie do niego, noszenie go.

Plan dotyczy Adasia zdrowego. W kontaktach społecznych opis przypadku pokazuje, czego brakuje: Adaś nie reaguje ożywieniem na widok dorosłego i mało się uśmiecha. Cele oddziaływań odpowiadają na te braki - śmiech i gaworzenie, kontakt wzrokowy z dorosłym, reagowanie na głos, nawiązywanie relacji z ludźmi.

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 3 cele, a wpisanych jest 4. Zapas chroni punkt, gdyby egzaminator nie uznał któregoś sformułowania.

Oddziaływania to sposoby osiągnięcia celów, z przykładami zabaw. Klucz wymienia czułe mówienie do dziecka, pochylanie się nad nim, zabawy kontaktowo-dotykowe (np. „Idzie raczek nieboraczek”, „Sroczka kaszkę ważyła”) i pobudzanie do śmiechu zabawą „a-kuku”. Przy zabawach wpisz ich nazwy - kryterium mówi o oddziaływaniach „z przykładami zabaw”.

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 3 oddziaływania, a wpisanych jest 4. Zapas chroni punkt, gdyby egzaminator nie uznał któregoś sformułowania.

Pomoce mają pasować do zapisanych oddziaływań: przytulanki i maskotki do zabaw z bliskim kontaktem, grzechotki, grające pozytywki i płyty z kołysankami do skupiania uwagi na głosie i dźwięku.

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 3 pomoce dydaktyczne/zabawki, a wpisanych jest 5. Zapas chroni punkt, gdyby egzaminator nie uznał któregoś sformułowania.

Strona 6 to ta sama tabela dla motoryki dużej. Cele dla 4-miesięcznego niemowlęcia podaje klucz: symetryczne leżenie na plecach i na brzuchu, unoszenie głowy prostopadle do podstawy, swobodne trzymanie głowy, śledzenie przedmiotów w ruchu.

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 3 cele, a wpisanych jest 4. Zapas chroni punkt, gdyby egzaminator nie uznał któregoś sformułowania.

Oddziaływania wynikają wprost z celów: układanie dziecka na plecach, układanie na brzuchu na 2-3 minuty (ćwiczy unoszenie i trzymanie głowy) oraz przesuwanie barwnych przedmiotów w polu widzenia dziecka (śledzenie przedmiotów w ruchu).

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 3 oddziaływania - wpisanych jest dokładnie tyle. Każdy wpis musi być poprawny, bo nie ma zapasu.

Do ćwiczeń na plecach i brzuchu potrzebny jest koc albo mata, a do śledzenia wzrokiem - kolorowe zabawki, np. piłeczki i klocki, oraz zabawki pluszowe.

Klucz uznaje kryterium przy co najmniej 3 pomoce dydaktyczne/zabawki, a wpisanych jest 4. Zapas chroni punkt, gdyby egzaminator nie uznał któregoś sformułowania.

Gotowość do wszystkich czynności przy fantomie zgłaszasz raz, przez podniesienie ręki; po zgodzie przewodniczącego zespołu nadzorującego pracujesz w obecności egzaminatora. Na ciemieniuchę, pieluchę, mieszankę i karmienie masz razem 20 minut, więc przygotuj wszystko na przewijaku i obok niego przed zgłoszeniem.

Pierwsze kryterium tej części: załóż rękawiczki jednorazowe. Arkusz każe przyjąć, że głowa Adasia jest już umyta.

Nasącz płatek kosmetyczny oliwką poza obrębem twarzy dziecka - nie nad buzią, tylko z boku, żeby oliwka nie skapnęła na twarz. Potem nasmaruj oliwką całą skórę głowy, nie tylko miejsca z łuską - klucz ocenia oba elementy osobno.

Ciemieniuchę usuwa się szczoteczką z miękkim włosiem. Czesz zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów - z włosem, a nie pod włos. Egzaminator patrzy na rodzaj szczoteczki i na kierunek ruchu.

Po zakończonym zabiegu nie zakładaj dziecku bawełnianej czapki. To kryterium „negatywne” - punkt jest za to, że czapki nie ma na głowie fantomu.

Podłóż pieluchę pod pośladki, przełóż jej przednią część między nóżkami w kierunku brzucha i przymocuj bocznymi przylepcami. Na koniec wsuń palce między pieluchę a brzuch dziecka, sprawdzając, czy pielucha jest dobrze dopasowana - to sprawdzenie jest częścią kryterium.

Odłóż dziecko do łóżeczka i przykryj kocykiem albo kołderką. Przewijak zdezynfekuj - klucz uznaje dezynfekcję teraz albo po zakończeniu karmienia.

Przed przygotowaniem mieszanki umyj albo zdezynfekuj ręce i załóż rękawiczki jednorazowe. Mieszankę przygotowujesz zgodnie z instrukcją na opakowaniu ze stanowiska - klucz podaje wartości z tej instrukcji: do butelki wlej 150 ml przegotowanej, ciepłej wody, odmierz i dodaj 5 płaskich miarek proszku, zamknij butelkę i potrząsaj nią, aż proszek całkowicie się rozpuści. Na egzaminie przeczytaj instrukcję na opakowaniu, zanim zaczniesz.

Sprawdź temperaturę pokarmu: nanieś kilka kropel na wewnętrzną część własnego przedramienia albo użyj termometru. Smoczek wyparz i umocuj na butelce, nie dotykając części, którą dziecko będzie miało w ustach.

Załóż Adasiowi śliniak albo osłoń jego odzież pieluchą tetrową. Ułóż go w pozycji półwysokiej, z głową na własnym zgięciu łokciowym. Przez cały czas mów do dziecka i nie zostawiaj go samego - to kryterium oceniane w całym karmieniu.

Wywołaj odruch ryjkowy, drażniąc palcem okolicę ust albo policzka, albo włóż smoczek do ust dziecka. Po zakończeniu karmienia podnieś dziecko do odbicia - potrzymaj chwilę w pionie i poklep po plecach - albo ułóż je na boku w łóżeczku.

Arkusz każe na koniec uporządkować stanowisko. Jeśli przewijak nie był zdezynfekowany po zmianie pieluchy, zrób to teraz.