Opieka po udarze, skala Barthel

Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji SPO.05 „Świadczenie usług opiekuńczych” z sesji styczeń 2026 (zadanie 02) trwa 120 minut. Fikcyjny podopieczny to 70-letni wdowiec mieszkający sam w bloku z windą. Od 10 lat choruje na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, a pięć miesięcy temu przeszedł udar niedokrwienny z prawostronnym niedowładem połowiczym i afazją ruchową. Chodzi z balkonikiem na krótkie odległości, sam przesiada się z łóżka na krzesło, ale nie pokona schodów i nie wychodzi z domu, przez co nie chodzi do lekarzy, na rehabilitację ani do neurologopedy i nie ćwiczy. Je samodzielnie, lecz nie przygotuje ani nie pokroi posiłku, potrzebuje pomocy przy myciu twarzy, czesaniu i zapinaniu ubrań, czasem popuszcza mocz. Brakuje mu kontaktów, a znajomych szachistów nie zaprasza z powodu bałaganu. Po upadku ma obrzęk na grzbiecie lewej stopy i zalecone zimne kompresy żelowe oraz leżenie.

Na podstawie opisu zdający ocenia poziom samodzielności według zmodyfikowanej skali Barthel, wpisując punkty w kolejnych kategoriach czynności, oraz sporządza plan opieki z problemami podopiecznego i działaniami opiekunki środowiskowej.

Na fantomie osoby leżącej w łóżku myje kończyny górne z obcięciem paznokci u rąk, myje plecy, zmienia bluzę piżamy i zakłada kompres żelowy zimny na obrzęk lewej stopy. Czynności wykonuje naprawdę, komunikuje się cicho i mieści się w 45 minutach.

Ocenie podlegają dwa rezultaty: karta oceny według skali Barthel i plan opieki, a także przebieg czynności higienicznych i zakładania kompresu. Dane podopiecznego są fikcyjne.