Na stacji Rębki coroczne badanie toru nr 4 (szyny 60E1, podkłady drewniane, przytwierdzenie K) wykazało w km 40,350-40,365 poszerzenie toru o 25-30 mm: wkręty są wygięte i skorodowane, pierścienie dwuzwojowe nie sprężynują, a podkładki żebrowe wcięły się w podkłady i przesunęły na zewnątrz. Zalecenie: regulacja szerokości toru na 25 kolejnych podkładach w jednym toku, bez zdejmowania szyny - przesunąć podkładki na miejsce, zakołkować stare otwory, wymienić wkręty i pierścienie dwuzwojowe. Roboty przy zamkniętym torze nr 4. Trzeba ułożyć wykaz czynności z narzędziami, policzyć materiały, nazwać elementy przytwierdzenia K i osygnalizować miejsce robót na schemacie stacji.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie czynności, narzędzia, obliczenia i nazwy elementów do tabel wydrukowanych w arkuszu, a szkic osygnalizowania rysuje na planie stacji albo szlaku. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy i rysunek zdającego są granatowe i odręczne, a to, co dochodzi w bieżącym kroku, jest podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie tabeli - za kryteriami klucza.
Jak liczę materiały. Na każdym z 25 podkładów jest w naprawianym toku jedna podkładka żebrowa przykręcona czterema wkrętami. Każdy wkręt jest nowy, pod każdym jest nowy pierścień dwuzwojowy (podwójny), a każdy stary otwór dostaje kołek: 25 × 4 = 100 sztuk każdego materiału. Liczba wkrętów na podkładkę to wiedza o przytwierdzeniu K, zgodna z kluczem.
Dane i przepisy. Liczby pochodzą z treści zadania, tabel i rysunków arkusza CKE; każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Zasady ustawiania tarcz biorę z wyciągu z instrukcji Ie-1 wydrukowanego w arkuszu. Kolejność robót, dobór narzędzi i nazwy elementów nawierzchni to ogólna wiedza o robotach torowych - w krokach jest to zaznaczone, a wpisy trzymają się sformułowań klucza (klucz dopuszcza też inne poprawne określenia).
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne poprawne określenia czynności i narzędzi, a szkic może mieć inną formę.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 34 kryteria w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 26 punktów - można stracić 8 kryteriów i nadal zdać. Wykaz czynności i narzędzi to razem 16 punktów, a nazwy dziewięciu elementów przytwierdzenia - kolejne 9.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.