W torze stacyjnym nr 4 (linia nr 42, V = 40 km/h) badanie techniczne wykazało w km 50,150-50,180 przekroczenie odchyłki szerokości toru przez zużycie boczne lewej szyny (20 mm). Zalecenie: wymienić szynę 49E1 o długości 30 m w lewym toku razem ze śrubami stopowymi, łapkami i przekładkami podszynowymi. Tor ma szyny 49E1 na podkładach drewnianych z przytwierdzeniem typu K. Trzeba ułożyć wykaz czynności naprawy, policzyć materiały z nakładów na jedno przęsło, nazwać elementy przytwierdzenia na rysunku i narysować na planie stacji osygnalizowanie miejsca robót.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie czynności, narzędzia, obliczenia i nazwy elementów do tabel wydrukowanych w arkuszu, a szkic osygnalizowania rysuje na planie stacji albo szlaku. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy i rysunek zdającego są granatowe i odręczne, a to, co dochodzi w bieżącym kroku, jest podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie tabeli - za kryteriami klucza.
Jak liczę materiały. Tabela 1 podaje nakłady na całe przęsło 30 m, czyli na dwa toki szynowe. Wymienia się jedną szynę 30 m w jednym toku, więc każdy nakład przytwierdzenia (i masę szyn) dzielę przez dwa. Łubków i śrub łubkowych nie liczę - zdejmuje się je i zakłada z powrotem, zalecenie ich nie wymienia.
Dane i przepisy. Liczby pochodzą z treści zadania, tabel i rysunków arkusza CKE; każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Zasady ustawiania tarcz biorę z wyciągu z instrukcji Ie-1 wydrukowanego w arkuszu. Kolejność robót, dobór narzędzi i nazwy elementów nawierzchni to ogólna wiedza o robotach torowych - w krokach jest to zaznaczone, a wpisy trzymają się sformułowań klucza (klucz dopuszcza też inne poprawne określenia).
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne określenia czynności, a szkic może mieć inną formę, byle tarcza stała we właściwym miejscu.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 30 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 23 punktów - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać. Sam szkic z jedną tarczą D1 daje 4 punkty - pod warunkiem, że tarcza stoi w torze nr 4, przy ukresie i ma dopisek o osi toru.
Kroki 1-5 · po tym etapie masz 9 z 30 kryteriów (pkt)
Wykonaj dokumentację planowanych robót: wykaz czynności prowadzących do naprawy nawierzchni (tabela 2).
Roboty w torze zaczyna się od osygnalizowania miejsca robót (tor jest zamknięty, tarcza D1 - patrz szkic na końcu). Kolejność czynności to ogólna wiedza o robotach torowych, a klucz dopuszcza inne określenia tej samej czynności.
Wykonaj dokumentację planowanych robót: wykaz czynności prowadzących do naprawy nawierzchni (tabela 2).
Wymieniana szyna ma 30 m, czyli tyle co przęsło - na obu jej końcach są złącza. Najpierw odkręcenie śrub łubkowych i zdjęcie łubków, potem odkręcenie śrub stopowych i ich zdjęcie (razem z łapkami i pierścieniami).
Wykonaj dokumentację planowanych robót: wykaz czynności prowadzących do naprawy nawierzchni (tabela 2).
Zużytą szynę zdejmuje się z podkładek żebrowych razem ze starymi przekładkami: wyjęcie szyny i zdjęcie przekładek podszynowych. Potem ułożenie nowych przekładek podszynowych i nowej szyny. Podkładek żebrowych i wkrętów się nie rusza - zostają na podkładach.
Wykonaj dokumentację planowanych robót: wykaz czynności prowadzących do naprawy nawierzchni (tabela 2).
Nową szynę łączy się z sąsiednimi: założenie łubków i dokręcenie śrub łubkowych, a potem przytwierdza do podkładów: założenie śrub stopowych, pierścieni sprężystych i dokręcenie nakrętek (łapki zakłada się razem ze śrubami).
Wykonaj dokumentację planowanych robót: wykaz czynności prowadzących do naprawy nawierzchni (tabela 2).
Naprawa usuwała przekroczoną szerokość toru, więc przed oddaniem toru do ruchu trzeba ją sprawdzić: pomiar bezpośredni toru (toromierzem). Na koniec uporządkowanie miejsca robót.
Pominięcie pomiaru toru po wymianie - to osobny punkt, a przy usterce szerokości toru także sens całej naprawy.
Kroki 6-11 · po tym etapie masz 18 z 30 kryteriów (pkt)
Wykonaj zestawienie ilościowe materiałów nawierzchniowych (tabela 3).
Nakład 2,964 t dotyczy szyn całego przęsła 30 m, czyli dwóch szyn po 30 m. Wymienia się jedną: 2,964 : 2 = 1,482 t, jednostka t. Klucz przyjmuje też zapis długością: 30 m.
Wykonaj zestawienie ilościowe materiałów nawierzchniowych (tabela 3).
Na przęsło (dwa toki) idzie 180 śrub stopowych z nakrętką, na jeden tok połowa: 90 szt.
Wykonaj zestawienie ilościowe materiałów nawierzchniowych (tabela 3).
Przekładka jest jedna na podkład w każdym toku: 90 : 2 = 45 szt.
Wykonaj zestawienie ilościowe materiałów nawierzchniowych (tabela 3).
Pierścień siedzi pod każdą nakrętką śruby stopowej, więc jest ich tyle co śrub: 180 : 2 = 90 szt. - zdejmuje się je razem ze śrubami.
⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: zalecenie z protokołu każe wymienić tylko śruby stopowe, łapki i przekładki podszynowe - według niego pierścieni w zestawieniu by nie było. Klucz CKE wymaga też pierścieni sprężystych podwójnych (90 szt.) - na egzaminie punkt daje wpis z klucza.
Wykonaj zestawienie ilościowe materiałów nawierzchniowych (tabela 3).
Łapka jest przy każdej śrubie stopowej: 180 : 2 = 90 szt.
Wykonaj zestawienie ilościowe materiałów nawierzchniowych (tabela 3).
W zestawieniu są tylko szyna i elementy przytwierdzenia szyny do podkładów - bez łubków i śrub łubkowych, które wracają na swoje miejsce. Jednostka szt. przy śrubach, przekładkach, pierścieniach i łapkach to osobny punkt.
Przepisanie całych nakładów z tabeli 1 (180, 90, 4 łubki, 8 śrub łubkowych) - to materiały na oba toki.
Kroki 12-13 · po tym etapie masz 26 z 30 kryteriów (pkt)
Wykonaj opis elementów przytwierdzenia typu K szyny 49E1 do podkładu drewnianego zgodnie z załączonym rysunkiem 1.
1 - szyna, 2 - czerwona śruba stopowa z nakrętką, 3 - zielony pierścień sprężysty pod nakrętką, 4 - łapka dociskająca stopkę szyny. Nazwy elementów przytwierdzenia K to wiedza zawodowa.
Wykonaj opis elementów przytwierdzenia typu K szyny 49E1 do podkładu drewnianego zgodnie z załączonym rysunkiem 1.
5 - żółty wkręt mocujący podkładkę do podkładu, 6 - podkładka żebrowa, 7 - niebieska przekładka podszynowa pod stopką szyny, 8 - podkład drewniany.
Zamiana 6 i 7: przekładka leży bezpośrednio pod stopką szyny, podkładka żebrowa - niżej, na podkładzie.
Kroki 14-15 · po tym etapie masz 30 z 30 kryteriów (pkt)
Wykonaj szkic osygnalizowania miejsca robót - rysunek 2.
Tor nr 4 kończy się kozłem oporowym przy rampie, więc pociąg może tam wjechać tylko od rozjazdu nr 2 - tarczę zatrzymania D1 stawia się od tej strony. Według Ie-1 (§ 10 ust. 7) na stacji stoi ona 100 m przed miejscem robót, ale tu 100 m przed km 50,150 wypada już przed rozjazdem, na torze nr 2, którego się nie zamyka. Ten sam ustęp pozwala na mniejszą odległość, więc tarcza stoi w torze nr 4 na wysokości ukresu rozjazdu. Obok - powiększony symbol tarczy. Plan jest schematyczny, położenie miejsca robót zaznaczyłem orientacyjnie (klucz go nie ocenia).
Tarcza w torze nr 2 albo 100 m przed miejscem robót na rozjeździe - klucz wymaga toru nr 4 i ukresu.
Wykonaj szkic osygnalizowania miejsca robót - rysunek 2.
Na stacji przenośną tarczę zatrzymania ustawia się w osi toru (§ 10 ust. 3 wyciągu z Ie-1) i to trzeba dopisać na szkicu - symbol na planie tego nie pokazuje. Przed tarczą D1 na stacji nie stawia się tarczy ostrzegawczej.
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.