Rozwiązanie krok po kroku: Kosztorys remontu obiektu kolejowego

Najpierw tabele w arkuszu - wymagają tylko uważnego czytania ilustracji i opisu obiektu, a dają 16 z 39 punktów. Potem program: dane strony tytułowej, przedmiar (ilości z opisu robót), kalkulacja z jedną kalkulacją własną, narzuty, podsumowanie i zestawienia.

Dane z arkusza do kosztorysu: stawka 50 zł/r-g, Kp = 70% od R+S, Z = 8% od R+S + Kp(R+S), VAT 23%; koszty zakupu są już w cenach materiałów. Kolejność pozycji w kosztorysie = kolejność technologiczna z opisu robót (1-5).

Obiekt przeprowadza linię kolejową nad drogą (ilustracja 1 - pod przęsłem jezdnia i chodnik), więc jest to wiadukt kolejowy; przeszkodą jest droga (ulica). Most przechodziłby nad wodą, a przepust - nad małym ciekiem.

Treść zadania: konstrukcja oparta na betonowych podporach - materiał podpór: beton. Na ilustracjach 1 i 2 widać dwa przyczółki (po jednym z każdej strony drogi) i jedno przęsło między nimi: 2 podpory, 1 przęsło. Przepust skrzynkowy dla pieszych stoi obok przyczółka - nie jest kolejną podporą.

Ustrój nośny to stalowa konstrukcja blachownicowa. Linia jest jednotorowa - 1 tor. Nawierzchnia: tor klasyczny na mostownicach drewnianych bez podsypki, czyli nawierzchnia bezpodsypkowa (otwarta).

Na ilustracji 2 nad przęsłem są dwa wymiary: 660 - między osiami łożysk (rozpiętość teoretyczna) i 600 - między licami przyczółków (rozpiętość w świetle, wolna przestrzeń pod przęsłem). Wymiary w tabeli są w centymetrach, tak jak na rysunku.

Wymiar pionowy 300 pod przęsłem (od jezdni do spodu konstrukcji) to wysokość obiektu w świetle. Przejście dla pieszych w przepuście skrzynkowym ma opisany wymiar pionowy 200 - to jego wysokość w świetle (drugie 200, poziome, to szerokość przejścia).

Z przekroju A-A (ilustracja 3): 300 - rozstaw dwóch dźwigarów głównych, 88 - wysokość konstrukcyjna przęsła (od główki szyny do spodu dźwigara), 260 - długość mostownicy (zgodna z opisem robót: mostownice 0,22×0,24×2,6 m).

Najniższy wymiar na przekroju A-A, 450, obejmuje cały przyczółek pod przęsłem - to jego szerokość.

Zadanie każe sporządzić kosztorys ofertowy - taki nagłówek wybiera się w programie przy zakładaniu kosztorysu.

To samo, co w tabeli 1: wiadukt kolejowy, stalowy blachownicowy, jednoprzęsłowy. Klucz nie ma na to osobnego kryterium, ale arkusz tego wymaga.

Z tabeli „Podstawowe informacje o inwestycji”: Wykonanie remontu obiektu inżynieryjnego.

Lokalizacja kolejowa to numer linii i kilometr: Linia kolejowa nr 108, km 149,250.

PKP PLK S.A., 03-734 Warszawa, ul. Targowa 74 - nazwa i adres razem, bo kryterium ocenia oba.

Rzeszowskie Przedsiębiorstwo Mostowe, 35-073 Rzeszów, ul. Kolejowa 20.

Z cennika: 50 zł/r-g. W programie wpisuje się ją raz, w parametrach kosztorysu - trafia do wszystkich pozycji i na stronę tytułową.

Z podstawy ustalenia wartości: Kp = 70% od R+S, Z = 8% od R+S + Kp(R+S), VAT 23%. Koszty zakupu materiałów są wliczone w ceny, więc Kz = 0.

Na egzaminie w polu „sporządził” wpisuje się swój numer PESEL - tu stoi imię i nazwisko autora rozwiązania. Datą opracowania jest dzień egzaminu.

Tablica 0718 liczy malowanie w tonach konstrukcji. Masa: 2 dźwigary × 7 m × 0,5 t/m = 7,00 t. Dwie warstwy farby nie podwajają masy konstrukcji - w pozycji ustawia się krotność 2 (nakłady mnożą się przez 2). Klucz uznaje też zapis „2×7×0,5 t × 2”.

Podstawa w programie: KNR 2-33 0718 - kolumnę tablicy dobiera się w katalogu do opisu roboty (arkusz i klucz numeru kolumny nie podają).

Mostownice liczy się w m3 drewna: 12 × 0,22 × 0,24 × 2,6 = 1,64736 ≈ 1,65 m3. W przedmiarze zapisuje się działanie, nie samą liczbę.

Podstawa w programie: KNR 2-33 0309 - kolumnę tablicy dobiera się w katalogu do opisu roboty (arkusz i klucz numeru kolumny nie podają).

Zabezpieczenie (odbojnice) mierzy się w metrach toru na obiekcie: 7 m - długość dźwigarów, czyli całe przęsło.

Podstawa w programie: KNR 2-33 0309 - kolumnę tablicy dobiera się w katalogu do opisu roboty (arkusz i klucz numeru kolumny nie podają).

Blacha pod torem w m2: 1 × 7 = 7,00 m2.

Podstawa w programie: KNR 2-33 0309 - kolumnę tablicy dobiera się w katalogu do opisu roboty (arkusz i klucz numeru kolumny nie podają).

Dwa chodniki po obu stronach toru: 2 × 0,75 × 7 = 10,50 m2. Pominięcie mnożnika 2 to najczęstszy błąd tej pozycji.

Podstawa w programie: KNR 2-33 0309 - kolumnę tablicy dobiera się w katalogu do opisu roboty (arkusz i klucz numeru kolumny nie podają).

W metodzie szczegółowej każdą pozycję rozpisuje się na nakłady: wartość = nakład jednostkowy × ilość robót × cena jednostkowa. Po wpisaniu podstawy program wczytuje z katalogu robociznę, materiały i sprzęt tablicy; zdający sprawdza ich nazwy, wprowadza ceny z cennika arkusza i stawkę robocizny.

Malowanie natryskiem pneumatycznym: farba ftalowa nawierzchniowa (30 zł/dm3) i rozcieńczalnik (20 zł/dm3), praca sprężarki (100 zł/m-g). Krotność 2 podwaja wszystkie nakłady tej pozycji.

Materiały: mostownice nasycone Typ I (1500 zł/m3), śruby z nakrętkami (10 zł/kg) i wkręty kolejowe - wpisuje się cenę z cennika, 10 zł/kg. Sprzęt do przycinania i podnoszenia: piła tarczowa, żuraw, wciągarka, wózek platformowy, środek transportowy.

Po wpisaniu podstawy 0309 dla odbojnic program wczytuje także nakłady spawania: spawaczy, spawarkę, acetylen, tlen, elektrody i pręty płaskie. Ceny szyn staroużytecznych (5 zł/kg) wpisuje się z cennika; usunięcie spawania jest w osobnym kroku.

Blacha stalowa (czarna gruba i żeberkowa - obie po 5 zł/kg) i śruby; dowóz środkiem transportowym.

Deski iglaste klasy II (800 zł/m3), gwoździe (5 zł/kg), piła tarczowa do przycinania desek. To ostatnia pozycja - kalkulacja obejmuje teraz cały zakres robót w kolejności technologicznej.

Odbojnice z szyn staroużytecznych mocuje się bez spawania, więc nakłady spawalnicze z katalogu są zbędne. W programie zaznacza się wiersz nakładu i usuwa go - pozycja staje się kalkulacją własną (program oznacza ją zwykle dopiskiem przy podstawie). Trzeba usunąć wszystkie sześć wierszy: jedną robociznę, jeden sprzęt i cztery materiały - każda grupa to osobne kryterium.

W metodzie szczegółowej narzuty dolicza się w każdej pozycji: Kp = 70% × (R + S), a Z = 8% × (R + S + Kp) - materiałów nie ma w podstawie żadnego z narzutów. Program pokazuje je pod kosztami bezpośrednimi pozycji i wylicza cenę jednostkową.

Program sumuje pozycje: R, M, S, Kp, Z, a z nich wartość netto. Klucz podaje wynik z programu: 35 092,85 zł z tolerancją ±5% (różnice baz KNR w programach). VAT 23% = 35 092,85 × 0,23 = 8 071,36 zł, brutto = 43 164,21 zł.

Program przenosi wyniki podsumowania na stronę tytułową (netto, VAT, brutto i kwotę słownie). Stronę tytułową drukuje się po ostatniej zmianie kalkulacji - inaczej pokaże stare kwoty.

Zestawienia program tworzy z kalkulacji: każda nazwa raz, z jednostką, ceną z cennika, sumaryczną ilością i wartością. Po kalkulacji własnej nie ma w nich już acetylenu, tlenu, elektrod ani spawarki - to dobry test, czy usunięcie się udało.

Przed zgłoszeniem wydruku:

• tabele 1 i 2 wypełnione w arkuszu, wymiary w centymetrach,
• przedmiar: działania zapisane, ilości z dwoma miejscami po przecinku, malowanie 7 t z krotnością 2, chodniki 10,50 m2,
• pozycja odbojnic bez sześciu nakładów spawania, wkręty po 10 zł/kg,
• netto w przedziale klucza: 33 338,21 - 36 847,49 zł,
• strona tytułowa z PESEL-em i datą egzaminu; na ostatniej stronie arkusza liczba kartek wydruku.