Rozwiązanie krok po kroku: Dokumentacja przewozów kolejowych

Oba wymiary są na dolnej krawędzi pudła wagonu: znak 9,9 m między dwiema kreskami to długość ładunkowa (długość skrzyni, w której mieści się ładunek), a 11,30 m po prawej - długość wagonu ze zderzakami (potrzebna do liczenia długości pociągu). Klucz zapisuje 11,3 - to ta sama wartość.

Znak z prostopadłościanem (57,3 m³) oznacza objętość użytkową skrzyni, a romb ze strzałkami (26,2 m²) - powierzchnię ładunkową podłogi. Odczytanie znaczenia piktogramów to wiedza ogólna o oznakowaniu wagonów (karta UIC 438 / przepisy przewoźnika).

Ramka z liczbą 17 800 kg to tara (masa własna) wagonu - w karcie w kilogramach: 17800. Ta sama liczba (17,80 t) stoi w kolumnie „Masa własna pojazdu” wykazu na stronie 5, co potwierdza odczyt.

W numerze EVN 37 51 5839 306-2 cyfry 3-4 (51) to kod kraju rejestracji - Polska; na wagonie widać też skrót PL przy oznaczeniu dzierżawcy EUWAG. Oznaczenie serii Eamnos zaczyna się od litery E, która w kodzie literowym UIC oznacza węglarkę (wagon odkryty o wysokich ścianach, wywrotny). Znaczenie cyfr numeru EVN i liter serii to wiedza ogólna; klucz przyjmuje „Polska”, „PL” albo „51” oraz „węglarka”, samo „E” albo „Eamnos”.

Tabliczka w lewym górnym rogu to tabela granic obciążenia: w nagłówku klasy linii (A B1, B2, C2 D2, C3 D3, C4, D4), w wierszu S dopuszczalna masa ładunku w tonach. Dla B2 jest 54,2 t, a dla kolumny C3 D3 - 63,5 t. Klasa linii mówi o dopuszczalnym nacisku osi i metra bieżącego toru, więc im „wyższa” klasa, tym więcej można załadować.

Dolny wiersz tabliczki zaczyna się liczbą 120, a obok stoi „00.0”: przy prędkości 120 km/h wagon może jechać tylko z ładunkiem 0 t, czyli próżny. Wiersz S odpowiada jeździe ładownej z prędkością do 100 km/h (zasada budowy tabliczki - wiedza ogólna).

Miejsce wystawienia karty: Kutno, data 01.06.2026 r., a jako wystawiający - pracownik wykonujący próbę, Jan Czechowski. Klucz tych pól nie ocenia, ale karta bez nagłówka jest niekompletna.

Wpisy w kolumnie próby 1. Pociąg wyprawiany ze stacji początkowej przechodzi szczegółową próbę hamulca - w wierszu 1 litera S (objaśnienie 1 pod tabelą: S - szczegółowa, U - uproszczona). Wiersz 2: numer pociągu 122323, wiersz 3: miejsce próby Kutno. To, że na stacji zestawienia pociągu wykonuje się próbę szczegółową, wynika z instrukcji o próbach hamulców (wiedza ogólna).

Wiersz 4: 01.06.2026 r., 10:30 (data z treści zadania i godzina zakończenia próby). Wiersz 5 („z pojazdu trakcyjnego - pociągowego”): numer pojazdu, z którego zasilano przewód główny - ET22-1093 (klucz przyjmuje też numer EVN lokomotywy 91 51 3 150 112-3). Wiersze 6 i 7 zostają puste, bo próby nie robiono z innego pojazdu ani z urządzenia stacjonarnego.

Z wiersza H1 wykazu: masa ładunku 1010 t + masa własna wagonów 356 t = 1366 t. Tę liczbę wpisuję w wierszu 8 (masa składu) i w wierszu 9 (masa ogólna pociągu) - klucz ocenia wiersz 9 i oczekuje w nim właśnie 1366, czyli bez masy lokomotywy (120 t).

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: lokomotywa ET22-1093 (120 t) jedzie w pociągu, więc z danych arkusza masa ogólna pociągu z lokomotywą wyniosłaby 1486 t; klucz CKE w tej rubryce przyjmuje tylko 1366 t (bez lokomotywy), a w masie hamującej i procencie dopuszcza też wariant z masą hamującą lokomotywy (1108 t, 81%) liczony do tej samej masy bez lokomotywy. Arkusz nie rozstrzyga, który odczyt rubryki jest poprawny, więc wpisana jest wartość z klucza (1366 t) - na egzaminie punkt daje właśnie ona, i dlatego dalej trzymam się wariantu bez lokomotywy.

Masa hamująca wymagana = masa pociągu × procent wymagany: 1366 × 70% = 956,2 t. Wynik zaokrągla się w górę do pełnej tony - 957, bo hamulców nie może być „trochę za mało” (zasada zaokrąglania z instrukcji o próbach hamulców - wiedza ogólna; klucz podaje 957).

Suma kolumny „Masa ham. rzecz.” wykazu (wiersz H1): 988 t. Wagon nr 16 ma wyłączony hamulec, więc jego masa hamująca wynosi 0 - wykaz już to uwzględnia. Klucz przyjmuje też 1108 t (z masą hamującą lokomotywy 120 t); wybieram wariant spójny z masą pociągu z poprzedniego kroku.

Wiersz 12: procent wymagany z rozkładu jazdy - 70. Wiersz 13: procent rzeczywisty = 988 / 1366 × 100 = 72,33%, wpisuję 72 (pełne procenty, bez zaokrąglania w górę). 72% ≥ 70%, więc pociąg ma wystarczającą masę hamującą. Klucz przyjmuje też 81 - dla wariantu z masą hamującą lokomotywy.

Wiersz 14: ciśnienie w przewodzie głównym 0,5 MPa (z treści zadania). Wiersze 16-19 zostają puste - wagony towarowe nie mają hamulca elektrodynamicznego ani zdalnego zamykania drzwi (objaśnienia 3-6). Wiersz 20: numery dwóch pierwszych wagonów za lokomotywą (pozycje 1 i 2 wykazu), wiersz 21: dwóch ostatnich (2 = przedostatni, 1 = ostatni). Klucz tych wierszy nie ocenia; wiersz 22 zostaje pusty, bo wagon z wyłączonym hamulcem nie stoi na końcu składu.

Strona 2 karty opisuje układ hamulców w składzie. Pociąg rusza z Kutna, więc wypełniam działkę 1 („odjazd ze stacji początkowej”) i wpisuję na wykropkowanym miejscu Kutno. Numery 1-60 w działce to kolejne miejsca w składzie licząc od lokomotywy.

Wagon nr 16 ma w wykazie masę hamującą 0 i uwagę „Hamulec wyłączony” - przy jego numerze w działce 1 stawiam znacznik 5 (legenda pod tabelą: pojazdy z wyłączonym hamulcem zespolonym oznacza się cyfrą 5). Ostatni, 20. wagon zamyka skład - przy nim symbol ] (koniec pociągu).

Numer inwentarzowy wagonu 16 (37 51 5839 316-1) wpisuje się cyfra po cyfrze w kratkach, bez spacji i kreski: 375158393161. Ostatnia kolumna - miejsce w składzie: 16.

Z wykazu (kolumny identyfikatora): państwo rejestracji PL, identyfikator literowy eksploatującego EUWAG, cyfrowy 2156.

W rubryce „prowadzącego próbę”, kolumna 1: Jan Czechowski - tak każe treść zadania. Maszynista pociągu (z wykazu: Marek Kostecki) potwierdza kartę własnym podpisem; w podglądzie jest dla kompletności, klucz tego arkusza go nie ocenia. Kierownika pociąg nie ma, więc ta rubryka zostaje pusta.

Sygnały przy próbie hamulców podaje maszyniście pracownik wykonujący próbę: ręcznie (oznaczenia Rh) albo światłem (Rhs - na ilustracji tablica z jednym, dwoma albo trzema światłami). Według klucza Zahamować to Rh 1 (obie ręce rozłożone i ruch po łuku nad głową) i Rhs 1 (jedno światło). Przypisanie znaczeń to wiedza ogólna z przepisów o sygnalizacji - rozstrzyga klucz.

Odhamować to Rh 2 (jedna ręka zatacza łuk nad głową) i Rhs 2 (dwa światła).

Hamulce w porządku to Rh 3 (ręka wzniesiona pionowo, bez ruchu) i Rhs 3 (trzy światła). Po tym sygnale maszynista wie, że próba się zakończyła. Numeracja idzie za kolejnością czynności próby: zahamować, odhamować, hamulce w porządku.

Pięć ostatnich wagonów (Lp 11-15) ma w kolumnie stacji przeznaczenia Kutno - to je się wyłącza. Wyłączenie zaznacza się znakiem X w kolumnie Lp przy każdym z nich. Skreślam też H1, bo dotychczasowe sumy przestają obowiązywać - nowe idą do wiersza H2.

Od sum H1 odejmuję pięć cystern: długość 188,74 - 5 × 11,30 = 132,24 m (H1 liczy długość razem z lokomotywą, więc H2 też), masa ładunku - (próżne cysterny), masa własna 345 - 5 × 23 = 230 t, masa hamująca 330 - 5 × 22 = 220 t. Klucz przyjmuje też długość samych wagonów (113) i masę hamującą z lokomotywą (340).