Rozwiązanie krok po kroku: Fundament pompy transportu paliwa

Wanienka poz. 1 to blacha 5 mm rozwinięta na 560 × 500 mm; linie gięcia wyznaczają dno 390 × 330 mm, więc ścianki mają po 85 mm, a naroża 85 × 85 mm trzeba wyciąć (szczegół C-C pokazuje spoinę naroża). Przekrój B-B: górna krawędź fundamentu 575 mm nad podłogą siłowni, oś fundamentu 230 mm od usztywnień pionowych HP180 x 10. Uwagi: otwory ø15 według szablonu pompy, spoiny pachwinowe a = 3, ostre krawędzie szlifować, malowanie farbą podkładową.

Rozkrój: poz. 2 - L 50 × 50 × 4, 80 mm, 1 szt.; poz. 3 - ten sam kątownik, 200 mm, 2 szt.; poz. 4 i 5 - L 100 × 50 × 8, 520 mm z ukosami 45° (poz. 5 w lustrzanym odbiciu). Dostarczone odcinki wystarczą: 80 + 2 · 200 = 480 mm z 500 mm i 2 · 520 = 1040 mm z 1100 mm. Fundament pod pompę to poz. 3 (dwa odcinki) połączone poz. 2, z czterema otworami ø15.

Długość odmierza się na kątowniku 500 mm, trasuje rysikiem przy kątowniku ze stopką i tnie przecinarką z tarczą ø400 mm - cięcie prostopadłe i bez nagrzewania.

Z tego samego kątownika tnie się dwa odcinki poz. 3 - specyfikacja podaje ilość 2.

Uwaga 6 rysunku: ostre krawędzie oszlifować. Usuwa się zadziory po przecinarce.

Na obu odcinkach poz. 3 zaznacza się położenie łączącej je poz. 2 według rysunku „Fundament pod pompę”.

Elementy ustawia się na trasie i łączy krótkimi spoinami sczepnymi, żeby można było jeszcze sprawdzić wymiary.

Po sczepieniu sprawdza się wymiary i prostopadłość - poprawka po spawaniu byłaby trudna.

Spoina pachwinowa a = 3 mm (uwaga 5 rysunku) elektrodami zasadowymi, potem ponowny pomiar i oczyszczenie spoin z żużla młotkiem spawalniczym i szczotką.

Producent pompy dostarczył szablon otworów (informacja dodatkowa 5) - przykłada się go do fundamentu, a środki otworów zaznacza rysikiem i punktakiem.

Wiertarką kolumnową nawierca się otwory wiertłem ø4 mm, a potem rozwierca na ø15 mm (uwaga 4). Pasowanie sprawdza się szablonem podstawy pompy.

Dwanaście pozycji z listy klucza (wymaga co najmniej 8) plus przyrządy pomiarowe i szablon z wykazu arkusza.

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: wykaz arkusza i Rysunki 1 i 2 podają otwory i wiertło ø15 mm - takie wiertło jest wpisane. Lista w kluczu CKE ma „wiertło ø4 mm i ø12 mm”. Kryterium liczy się z innych pozycji, więc wiertło nie decyduje o punkcie.

Rozwinięcie wanienki (560 × 500 mm) trasuje się na blasze kawałkowej 5 × 600 × 550 mm z informacji dodatkowych.

Prostokąt rozwinięcia tnie się na gilotynie (zakres 1÷5 mm obejmuje blachę 5 mm) - krawędzie są proste i bez odkształceń cieplnych.

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: uwaga 3 Rysunku 1 każe wyciąć poz. 1 „ręcznie palnikiem acetylenowo-tlenowym”, a klucz CKE wymaga cięcia blachy na gilotynie i palnika tylko do naroży. Z samego arkusza nie da się rozstrzygnąć, który wariant jest właściwy, więc wpisuję wersję klucza - na egzaminie punkt daje gilotyna.

W narożach wycina się kwadraty 85 × 85 mm (różnica rozwinięcia i dna podzielona na dwa), żeby ścianki dało się zagiąć. Gilotyna nie wytnie wewnętrznego naroża, stąd palnik, a po nim szlifowanie.

Po kontroli wymiarów trasuje się cztery linie gięcia wyznaczające dno 390 × 330 mm.

Ścianki gnie się na prasie hydraulicznej z oprzyrządowaniem pod kątem 90°, a kąt i wysokość sprawdza kątownikiem.

Naroża sczepia się i spawa zgodnie ze szczegółem C-C; spoiny oczyszcza się i wyrównuje szlifierką.

Z listy klucza: narzędzie traserskie, zestaw do cięcia palnikiem, prasa do gięcia, zestaw spawalniczy i szlifierka - 12 pozycji (klucz wymaga 8). Dopisuję gilotynę z wykazu arkusza - lista klucza jej nie zawiera, choć operacja R.2.2 jej wymaga - oraz przyrządy pomiarowe.

Położenie fundamentu na dnie wanienki trasuje się według rysunku „Umiejscowienie fundamentu w wanience”.

Fundament ustawia się na trasie, sczepia i sprawdza wymiary względem ścianek wanienki.

Fundament spawa się do dna spoiną pachwinową a = 3 mm i oczyszcza spoiny.

Osiem pozycji z listy klucza - tyle wymaga kryterium. Lista klucza jest wspólna dla kilku rezultatów (są w niej też palnik i prasa), ale tutaj nic się nie tnie ani nie gnie, więc wybieram tylko to, czego operacje potrzebują, i dopisuję przyrządy pomiarowe z wykazu arkusza.

Wsporniki tnie się z kątownika 1100 mm: długość przecinarką, a ukosy 45° palnikiem; krawędzie szlifuje się. Poz. 5 to lustrzane odbicie poz. 4.

Wyznacza się wzajemne położenie wsporników według rysunku „Umiejscowienie fundamentu w wanience” (rozstaw pod wanienką).

Wsporniki ustawia się w wyznaczonym położeniu, sczepia i spawa spoinami a = 3 mm. Klucz nie precyzuje, do czego są mocowane na tym etapie - ostateczne przyspawanie do usztywnień statku jest w części 5.

Na dnie wanienki trasuje się linie oparcia wsporników.

Wanienkę z fundamentem kładzie się na wspornikach według trasy, sprawdza wymiary, spawa i oczyszcza spoiny.

Na koniec prefabrykacji mierzy się cały zespół (fundament, wanienka, wsporniki) przed przeniesieniem do siłowni.

Jedenaście pozycji z listy klucza (wymaga 8): cięcie palnikiem ukosów, spawanie i szlifowanie. Dopisuję przecinarkę i przyrządy pomiarowe z wykazu arkusza, w tym kątomierz do ukosów 45°.

Komplet wnosi się do siłowni przez zejściówkę i drzwi (informacja dodatkowa 6). Na usztywnieniach grodzi między wr. 8 a wr. 9 trasuje się wysokość wsporników.

Przekrój B-B: 575 mm od podłogi siłowni (pokład 2500 nad PP) do górnej krawędzi fundamentu.

Ten sam przekrój: oś fundamentu 230 mm od usztywnień - od tego zależy położenie pompy i rurociągów.

Statek stoi na równej stępce bez przechyłu (informacja dodatkowa 9), więc poziomica pokazuje prawdziwy poziom fundamentu.

Wsporniki spawa się do usztywnień, a spoiny oczyszcza szczotkami drucianymi (informacja dodatkowa 8).

Po spawaniu jeszcze raz sprawdza się wysokość, oś i poziom - spawanie mogło przesunąć fundament.

Informacja dodatkowa 8 i uwaga 7: po montażu uzupełnia się malowanie farbą gruntową.

Osiem pozycji z listy klucza. Lista klucza nie ma przyrządów do ustawienia (miara, poziomica, spoinomierz) ani malowania - dopisuję je z wykazu arkusza, bo operacje R.5.2-R.5.7 bez nich się nie obejdą.