Diagnostyka odolejacza wody zęzowej

Praktyczny egzamin z kwalifikacji TWO.06 Organizacja i wykonywanie prac związanych z eksploatacją maszyn, urządzeń i instalacji okrętowych trwa 240 minut i koncentruje się na diagnostyce odolejacza wody zęzowej oraz pracy z jego symulatorem. Punktem wyjścia jest sytuacja eksploatacyjna: mechanik wachtowy zauważa wzrost wartości podciśnienia w odolejaczu, przy sprawnych czujnikach poziomu cieczy, zaworach ręcznych, pompie wody i grzałce. Na podstawie schematu instalacji, wykazu narzędzi oraz fragmentów dokumentacji techniczno-ruchowej trzeba wskazać prawdopodobne przyczyny nieprawidłowej pracy, przede wszystkim elementy powodujące zwiększone opory przepływu, takie jak zabrudzony filtr koalescencyjny lub filtr na ssaniu ze zbiornika wody zęzowej, a także uwzględnić kontrolę wakuometru i zaworów elektromagnetycznych. Dokumentacja w arkuszu powstaje w tabelach: przewidywane niesprawności, czynności lokalizacyjne, sposób usunięcia usterek, profilaktyka oraz dobór narzędzi, materiałów i części zamiennych. Następnie przygotowuje się instalację w symulatorze: ustawia zawory ręczne dopływu wody zęzowej, spustowe, olejowe, wody słodkiej, próbki do miernika i odpływu za burtę, a na panelu kontrolnym wybiera pracę automatyczną bez podgrzewacza. Wydruki zakładek Schemat i Panel Kontrolny mają potwierdzać prawidłową pracę bez aktywnych alarmów. Egzaminator ocenia kompletność diagnozy, logiczną kolejność czynności serwisowych, właściwy dobór wyposażenia, poprawne ustawienie symulatora oraz odczyt parametrów roboczych: ciśnienia w odolejaczu i natężenia przepływu oczyszczonej wody.