Rozwiązanie krok po kroku: Plan podróży i manewry łodzią

Na mapie (załącznik 1, osobny arkusz A3) odcinek P1 - P2 - P3 jest już wykreślony: P1 i P2 leżą na Kanale Leopold, a od P2 linia biegnie przez śluzę Vendamme. Kurs rzeczywisty odczytuje się transportirem (albo trójkątem nawigacyjnym) od południka: przykłada się środek do linii kursu i czyta kąt od północy zgodnie z ruchem wskazówek zegara, w kierunku płynięcia.

P1 - P2 biegnie dokładnie wzdłuż południka na północ: KR = 000°. P2 - P3 odchyla się na północny zachód: z różnicy współrzędnych P2 i P3 wychodzi 331.9°, czyli KR = 332°. Kurs zapisuje się trzema cyframi (000°, nie 0°) nad linią kursu.

Przy okazji: arkusz każe podpisać mapę - w kratkach PESEL wpisuje się numer zdającego (tu imię i nazwisko autora rozwiązania).

Statek rusza z P1 o 0630, log wskazuje 00,0. Odległość P1 - P2 mierzy się cyrklem na skali szerokości (pionowa ramka mapy: 1' szerokości = 1 mila morska): wychodzi 0.31 Mm, czyli 0,3 Mm. Przy prędkości 6 węzłów (6 Mm na godzinę) statek przepływa 0,1 Mm w 1 minutę, więc P2 osiąga po 3 minutach: 0633, log 00,3.

Przy każdej pozycji zapisuje się czas (cztery cyfry, bez dwukropka) i wskazanie logu - tu w postaci „0633 / 00,3”.

Pozycję nanosi się od siatki: szerokość 51°20,7' leży 0,7 minuty nad równoleżnikiem 51°20' (podziałka na pionowej ramce), długość 003°12,5' - w połowie między południkami 3°12' i 3°13'. W punkcie przecięcia rysuje się kółko z kropką i podpis P3. Pozycja wypada na końcu wydrukowanej linii od P2 - to dobra kontrola.

Czas: P2 - P3 to 1.27 Mm, czyli 1,3 Mm = 13 min płynięcia, do tego 30 min śluzowania w Vendamme (treść zadania). 0633 + 13 min + 30 min = 0716, log 00,3 + 1,3 = 01,6 (śluzowanie nie zmienia logu - statek stoi).

Z P3 statek płynie kursem podanym w opisie, KR = 258°, do przecięcia z linią nabieżnika „Filipslights” - tam jest P4 (51°20,62'N, 003°11,9'E). Linię kursu kreśli się od P3 z transportirem ustawionym na 258°, aż do nabieżnika.

Odległość P3 - P4: 0.38 Mm, czyli 0,4 Mm = 4 min: P4 o 0720, log 02,0.

W P4 statek zmienia kurs na nabieżnik „Filipslights” (płynie wzdłuż jego linii) i trzyma go przez 5 minut - przy 6 węzłach to dokładnie 0,5 Mm. Tę odległość odkłada się cyrklem od P4 wzdłuż nabieżnika: tak powstaje P5 przy terminalu kontenerowym 4 „Wasshold”. Kurs zgodny z kierunkiem nabieżnika: KR = 192° (z pozycji wychodzi 192.2°).

P5: 0720 + 5 min = 0725, log 02,5.

W terminalu statek stoi 1,5 godz. (wyładunek i załadunek), więc odpływa z P5 o 0725 + 1 h 30 min = 0855. Wraca tą samą trasą (kurs przeciwny do P4 - P5: 192° - 180° = 013°) do przecięcia z linią nabieżnika „Wasshold” - to P6, tuż obok P4.

P5 - P6 to 0.49 Mm, czyli ok. 5 minut: P6 o 0900, log 03,0. Klucz podaje 0859 i 02,9 - mieści się to w jego tolerancji (± 1 min, ± 0,1 Mm), tak samo jak wartości z pomiaru.

Z P6 statek płynie wzdłuż linii nabieżnika „Wasshold” do jej przecięcia z nabieżnikiem „Wemmer” - P7 (51°20,95'N, 003°12,41'E). Kurs to kierunek nabieżnika: KR = 041° (40.7° z pozycji; klucz 040° ± 2°).

Odległość 0.49 Mm = 0,5 Mm: P7 o 0904, log 03,4.

W P7 statek zmienia kurs na KR = 333° (opis trasy) i przepływa 5 kbl. Kabel to 0,1 mili morskiej, więc 5 kbl = 0,5 Mm - odkłada się ją cyrklem z ramki szerokości. Koniec odcinka leży na linii nabieżnika „Waag”: to P8 (51°21,44'N, 003°12,0'E).

P8: + 5 min = 0909, log 03,9.

Z P8 statek płynie w linii nabieżnika „Waag” na Zatokę Marsdiep. P9 wyznacza się w miejscu, w którym mijany wrak jest na trawersie, czyli prostopadle do kursu: z symbolu wraku spuszcza się prostopadłą na linię kursu, a jej spodek to P9 (51°22,13'N, 003°11,0'E). Kurs nabieżnika: KR = 318° (317.8°; klucz 317° ± 2°).

P8 - P9 = 0.93 Mm: P9 o 0919, log 04,9. Log liczony narastająco z niezaokrąglonych odcinków daje 4.87 Mm, czyli 4,9 Mm - tyle co w kluczu.

Radiolatarnia Ra to czerwone kółko z napisem „Ra” w północno-zachodniej części mapy. Szerokość odczytuje się cyrklem od najbliższego równoleżnika (51°22' u góry) na pionowej ramce, długość - od południka 3°11' na poziomej ramce. Środek symbolu leży na 51°21,7'N i 003°11,1'E.

Zapis: stopnie, minuty z dziesiątą częścią i litera półkuli (N, E); długość trzema cyframi stopni.

Współrzędne P5 i P8 odczytuje się z mapy z punktów wykreślonych w poprzednich krokach (tak samo jak dla radiolatarni): P5 51°20,1'N, 003°11,7'E i P8 51°21,4'N, 003°12,0'E. Klucz podaje setne części minuty (11,72' i 21,44'), ale dopuszcza błąd ± 0,1', więc odczyt z dokładnością do dziesiątej części minuty jest wystarczający.

Magazyny w Waag to rysunek budynków z podpisem „Waag” po wschodniej stronie basenu. Z P3 kreśli się linię do symbolu (punktem odniesienia jest środek podstawy rysunku - tam, gdzie budynek „stoi”) i mierzy: kąt od północy transportirem i długość cyrklem na skali szerokości. Wychodzi ok. 51° i 0.69 Mm; przy tej skali i grubości kresek odczyt to NR = 049° (klucz: 049° ± 2°) i 0,7 Mm (± 0,1 Mm).

Namiar rzeczywisty (NR) to kierunek od statku do obiektu, liczony od północy rzeczywistej - tak samo jak kurs.

Długość drogi to ostatnie wskazanie logu w P9 (log w P1 = 00,0): suma wszystkich odcinków P1 - P9 = 4.87 Mm, czyli 4,9 Mm (klucz: 4,9 ± 0,3 Mm).

Czas podróży składa się z trzech części: śluzowanie 30 min (treść zadania), operacje ładunkowe 1 godz. 30 min i czas płynięcia: 4,9 Mm : 6 w = 0,82 h = 49 min. Razem: 30 min + 90 min + 49 min = 169 min = 2 godz. 49 min. To samo wychodzi z godzin na mapie: od 0630 w P1 do 0919 w P9.

Najpierw sprawdza się wyposażenie pokładowe w łodzi - klucz wymienia wiosła, bosak i czerpak - a potem dokłada z nabrzeża koło ratunkowe z linką i wiadro (dwa osobne kryteria). Osobno sprawdza się cumy i odbijacze: cumy całe i zamocowane do knag, odbijacze zawieszone na burcie od strony nabrzeża.

W tym zadaniu łódź będzie stawać na kotwicy, więc warto od razu sprawdzić, czy kotwica ma linę (łańcuch) zamocowaną do łodzi i czy lina jest ułożona tak, żeby wybiegała bez plątania.

To praktyka zawodu - klucz ocenia wykonanie, nie sposób opisu.

Pas ratunkowy zakłada się na nabrzeżu i dopina wszystkie klamry. Do łodzi wchodzi się nisko, stopą na środek dna, trzymając się burty - bez skakania i stawania na burcie. Przed uruchomieniem silnika dźwignia biegu jest w położeniu neutralnym, a przy silniku przyczepnym śruba musi być zanurzona.

Wydaje się komendę „cumy rzuć” i wykonuje ją: cumy oddaje się z polerów, wybiera do łodzi tak, żeby nie wpadły pod śrubę, i robi klar - cumy zwinięte, sprzęt na miejscach. Cum nie owija się wokół dłoni, a rąk nie wkłada między burtę a nabrzeże. Od nabrzeża odchodzi się pod kątem, z uwzględnieniem wiatru i prądu, i wypływa na tor wyznaczony pławami.

To praktyka zawodu - klucz ocenia wykonanie, nie sposób opisu.

Torem płynie się zgodnie z oznakowaniem (na planie toru: pławy zielone i czerwone, strzałki kierunku ruchu) do żółtej pławy. Tam wykonuje się cyrkulację dziobem przez lewą burtę - zakręt w lewo, w którym dziób zatacza pełny łuk - i ustawia łódź tak, żeby nabieżnik był na trawersie prawej burty (prostopadle do osi łodzi, po prawej).

Na kotwicy staje się, wytracając prędkość: kotwicę opuszcza się (nie rzuca na oślep) i luzuje linę, a łódź lekko cofa się albo dryfuje, aż lina się napnie i kotwica zaczepi o dno. Gdy łódź przestaje się przesuwać, a lina pozostaje napięta, melduje się „kotwica trzyma”.

To praktyka zawodu - klucz ocenia wykonanie, nie sposób opisu.

Kotwicę wybiera się, podchodząc łodzią nad nią (lina luzuje się), a potem wyciąga pionowo i układa w łodzi razem z liną. Następnie wykonuje się cyrkulację dziobem przez prawą burtę (zakręt w prawo) i wraca na tor.

Do nabrzeża podchodzi się wolno i pod kątem, z uwzględnieniem wiatru i prądu, z odbijaczami po stronie nabrzeża. Wydaje się i wykonuje komendę „cumy podać”: cumy zakłada się na polery albo podaje na nabrzeże. Silnik wyłącza się dopiero po zacumowaniu. Cały powrót to także ocena bezpiecznych manewrów portowych - bez uderzenia w nabrzeże.

To praktyka zawodu - klucz ocenia wykonanie, nie sposób opisu.

Po zacumowaniu robi się klar: cumy zwinięte, kotwica z liną, koło ratunkowe, wiosła, bosak, czerpak i wiadro na swoich miejscach, nic nie zwisa za burtę. Z łodzi wychodzi się tak samo ostrożnie jak przy wsiadaniu.

Przez cały czas obowiązują przepisy żeglugowe (płynięcie wyznaczonym torem, prędkość dostosowana do akwenu, ustępowanie drogi zgodnie ze znakami) i zasada, że manewry nie mogą stwarzać zagrożenia dla obiektów wodnych, innych łodzi i pozostałych zdających na akwenie - to dwa osobne kryteria przebiegu.

To praktyka zawodu - klucz ocenia wykonanie, nie sposób opisu.