Na symulatorze wirówki paliwa typu S (S-type Separation System, Alfa Laval) trzeba uruchomić oczyszczanie paliwa: ustawić zawory na schemacie, włączyć pompę zasilającą, podgrzewacz i wirówkę, poczekać na ustabilizowanie się pracy i udokumentować to zrzutami P.1 (Diagram) i P.2 (panel bez alarmów). Potem wirówkę się zatrzymuje (P.3 - panel, P.4 - Diagram). Ciśnienia z własnego wydruku P.1 przepisuje się do tabeli 1. Na koniec z rysunku złożeniowego (rys. 2) i karty katalogowej (rys. 3) wypełnia się formularz zamówienia części zamiennych do sprężarki powietrza gospodarczego (tabela 2).
Jak wygląda ta praca. Zadanie ma dwie części. Najpierw praca na symulatorze przy komputerze: ustawiasz zawory i przełączniki według wykazu parametrów z arkusza, robisz zrzuty ekranu (Alt+PrtScr, wklejenie do „Painta”, zapis w folderze opisanym numerem PESEL), opisujesz je numerem PESEL i oznaczeniem P.x i drukujesz. Egzaminator ocenia wydruki, więc w krokach symulatora podgląd pokazuje kartę wydruku: listę ustawień, które muszą być na nim widoczne (bieżące na żółto), i ilustrację zakładki z arkusza. Potem wypełniasz ręcznie tabele w arkuszu - tu tłem podglądu jest strona arkusza, wpisy są granatowe i odręczne.
Dane. Ustawienia zaworów i przełączników pochodzą z wykazu parametrów pracy symulatora w arkuszu i są sprawdzone z treścią kryteriów klucza. Wartości do tabel są przepisane z dokumentacji w arkuszu (specyfikacje, karty katalogowe, panele) albo policzone w skrypcie i porównane z kluczem. Uzasadnienia techniczne (po co otwiera się dany zawór, dlaczego w tej kolejności) to wiedza ogólna z obsługi siłowni okrętowej - w krokach jest to zaznaczone. Odczytów, które pokazuje dopiero twój symulator, rozwiązanie nie wymyśla: krok mówi, gdzie je odczytać.
Uwaga. To materiał do nauki pracy z symulatorem i dokumentacją. Na statku urządzenia siłowni obsługuje się według instrukcji producenta, procedur armatora i poleceń starszego mechanika - rozwiązanie arkusza ich nie zastępuje.
Tabela 1. Klucz ocenia zgodność wpisanych ciśnień z wydrukiem P.1, który zdający oddaje razem z arkuszem - nie podaje jednej poprawnej liczby, bo ta zależy od chwili wykonania zrzutu. Dlatego w podglądzie tych kroków tabela zostaje pusta, a obwiedzione są okienka na schemacie, z których przepisuje się wartości.
To jedno z możliwych rozwiązań.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 37 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 28 punktów - można stracić 9 kryteriów i nadal zdać.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.