Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

W branży audiowizualnej łatwo pomylić różne programy, bo każdy z nich ma dość rozbudowane funkcje i na pierwszy rzut oka mogą się wydawać podobne. Adobe After Effects kojarzy się z montażem, bo faktycznie tam można pociąć klipy i skleić je na osi czasu, ale jego głównym zastosowaniem są efekty wizualne, animacje i compositing. To narzędzie raczej do tworzenia grafiki ruchomej i zaawansowanych przejść niż do klasycznego montażu nieliniowego całych filmów czy materiałów telewizyjnych. Lightroom z kolei to typowy program do edycji zdjęć, bardzo popularny w fotografii cyfrowej. Nie da się w nim montować filmów, bo nie ma nawet narzędzi do pracy z materiałem wideo. Tu często bywa mylony z Adobe Premiere, ale to zupełnie inna liga. Protools natomiast to absolutny standard jeśli chodzi o produkcję i postprodukcję dźwięku – rewelacyjny do miksowania, masteringu czy nagrywania ścieżek audio w filmie, ale nie do montażu obrazu. Z mojego doświadczenia wynika, że to właśnie nieprecyzyjne rozróżnianie zadań tych programów bywa pułapką – szczególnie na początku nauki. Wybierając oprogramowanie do montażu nieliniowego, warto pamiętać, że chodzi tu o narzędzia dedykowane do edycji wideo, pracy na wielu ścieżkach obrazu i dźwięku, zarządzania dużymi projektami i współpracy zespołowej. Tylko niektóre programy, takie jak Avid Media Composer, spełniają te kryteria w pełni profesjonalnie i zgodnie z branżowymi standardami. Przekonanie, że After Effects albo Protools mogą zastąpić dedykowany edytor wideo, to dość częsty błąd. W praktyce każde narzędzie ma swoje konkretne przeznaczenie i ograniczenia, których nie da się tak łatwo obejść.