Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wiele osób zakłada, że rezerwa pogodowa dotyczy wyłącznie dni zdjęciowych w plenerze albo że wystarczy zabezpieczyć bardzo niewielki procent harmonogramu na nieprzewidziane sytuacje. Taka logika wydaje się intuicyjna, bo rzeczywiście pogoda najmocniej daje się we znaki na zewnątrz, jednak podejście to pomija szereg innych realnych ryzyk związanych także z wnętrzami. Z mojego doświadczenia wynika, że w budynkach również może dojść do awarii technicznych, nagłych zmian w dostępności lokacji czy problemów organizacyjnych, które skutkują przesunięciem zdjęć. Ustalanie rezerwy na poziomie 10% dni w plenerze czy tylko we wnętrzach jest zwykle zbyt optymistyczne – praktyka pokazuje, że takie oszczędzanie na zapasie często się mści. Z kolei zakładanie aż 30% rezerwy ze wszystkich dni zdjęciowych to już przesada i może sugerować brak doświadczenia w szacowaniu ryzyka – wtedy harmonogram jest napompowany i nieekonomiczny, a produkcja niepotrzebnie wydłuża się w czasie i generuje wyższe koszty. Częsty błąd myślowy polega na tym, że zakładamy idealne warunki lub przeceniamy własną zdolność radzenia sobie z problemami na bieżąco, zamiast uczciwie przyznać, że nie wszystko da się przewidzieć. W branży przyjęło się więc, że 20% rezerwy na wszystkie dni zdjęciowe w plenerach i wnętrzach to złoty środek: zapewnia bezpieczeństwo projektu bez niepotrzebnej rozrzutności. Nie warto więc ograniczać rezerwy tylko do plenerów ani zbytnio jej zawyżać. Liczy się rozsądek i znajomość realiów produkcji filmowej.