Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Przygotowując kosztorys planowanej audycji telewizyjnej, łatwo pomylić różnego rodzaju koszty, zwłaszcza jeśli ktoś dopiero zaczyna przygodę z produkcją telewizyjną. Często typowym błędem jest skupianie się na wydatkach, które nie dotyczą bezpośrednio produkcji lub są już przestarzałe technologicznie. Przykładowo, koszty dystrybucji – choć bardzo ważne w całym łańcuchu telewizyjnym – pojawiają się dopiero po zakończeniu produkcji audycji i nie są częścią kosztorysu produkcyjnego. To raczej domena działu marketingu, sprzedaży lub dystrybucji. Jeśli chodzi o honoraria imitatora dźwięku, to w polskich realiach produkcji TV taka profesja praktycznie nie istnieje – jest to raczej termin związany z teatrem lub starszymi produkcjami filmowymi, czasem spotykany w dubbingu czy słuchowiskach radiowych, ale nie w typowych audycjach telewizyjnych. Koszty zakupu taśmy filmowej natomiast mogą wydawać się istotne, ale w dzisiejszej telewizji, gdzie dominuje technologia cyfrowa, taśma filmowa jest już reliktem przeszłości. Coraz częściej stosuje się nagrywanie na nośnikach cyfrowych lub bezpośredni zapis na serwerach, co zmienia strukturę wydatków – trzeba raczej myśleć o kosztach dysków, backupu czy archiwizacji. Takie błędy myślowe wynikają najczęściej z braku aktualizacji wiedzy lub powielania utartych schematów z innych mediów. Tworząc kosztorys, warto zawsze odnieść się do aktualnych standardów branżowych i praktycznych aspektów produkcji, żeby nie uwzględniać pozycji zbędnych lub nieadekwatnych do rzeczywistego procesu realizacji telewizyjnej.