Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wiele osób, zwłaszcza na początku swojej przygody z produkcją filmową, myli dokumentację artystyczną lub kreatywną z dokumentacją niezbędną do rozliczenia projektu pod względem organizacyjno-ekonomicznym. W sprawozdaniu tego typu nie chodzi o pokazanie wizji reżysera ani przebiegu scen – tu liczy się konkret, czyli rozliczenie kosztów, zużycia materiałów i przebiegu pracy całego zespołu produkcyjnego. Dokumenty takie jak storyboardy czy listy dialogowe mają ogromne znaczenie na etapie planowania i realizacji filmu – pomagają reżyserowi, operatorowi i ekipie lepiej zrozumieć przebieg scen i rozłożyć pracę na planie. Jednak nie są wymagane w dokumentacji rozliczeniowej, bo nie pokazują, jak wydatkowano budżet. Raport montażowy to też raczej rzecz dla montażysty i reżysera, pokazuje, jak materiał jest poskładany, jakie są wersje montażowe, ale nie ma tam wyliczeń finansowych czy danych ekonomicznych. Z kolei skupienie się tylko na dokumentach artystycznych może prowadzić do poważnych błędów podczas kontroli produkcji, bo nie będzie można wykazać, na co dokładnie poszły pieniądze. Typowym błędem myślowym jest też utożsamianie całej dokumentacji produkcyjnej z tą, którą widzi ekipa twórcza – tymczasem rozliczenia finansowe to zupełnie inna bajka i wymagają ścisłych, liczbowych zestawień. Moim zdaniem warto pamiętać, że sprawozdanie organizacyjno-ekonomiczne to trochę jak rozliczenie projektu budowlanego – liczą się rachunki, koszty materiałów i realna kontrola nad wydatkami, nie wizualizacje czy scenariusze. To właśnie takie techniczne, mało widowiskowe dokumenty jak wykazy zużycia taśmy filmowej, koszty transportu czy wynajmu sprzętu są kluczowe dla każdego producenta i inwestora w branży filmowej.