Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wiele osób myli pojęcia dotyczące rodzajów kopii filmowych, co bywa często spotykanym błędem w środowisku produkcyjnym. Kopie wzorcowe, choć bardzo istotne, służą głównie do archiwizacji i porównania z innymi wersjami filmu – są takim rodzajem „oryginału”, do którego można wracać, gdy pojawią się wątpliwości co do zmian w materiale. Z kolei kopie festiwalowe mają swoje unikalne przeznaczenie. Przygotowywane są na specjalne okazje, często z myślą o prezentacji w warunkach konkursowych, gdzie np. mogą obowiązywać niestandardowe formaty obrazu czy inne wersje językowe. Tutaj liczy się efekt artystyczny i pokaz przed ograniczonym gronem widzów, a nie masowe rozpowszechnianie. Kopie kolaudacyjne natomiast stanowią wersję roboczą, przygotowywaną do oceny przez komisję kolaudacyjną, producenta czy organ finansujący. To taki techniczny etap zatwierdzania filmu przed dopuszczeniem go do dalszego obiegu – zdarzają się jeszcze poprawki montażowe czy drobne zmiany w ścieżce dźwiękowej. Najczęściej popełnianym błędem jest mylenie tych kopii z wersjami przeznaczonymi już do eksploatacji rynkowej, co prowadzi do poważnych nieporozumień logistycznych. Dystrybutorzy nie przyjmują kopii festiwalowych lub kolaudacyjnych do regularnej eksploatacji, bo nie gwarantują one pełnej zgodności technicznej i formalnej. W praktyce tylko kopie eksploatacyjne spełniają wszystkie wymagania rynku – przygotowuje się je według ściśle określonych standardów i procedur, często po dodatkowych testach jakościowych. To one umożliwiają legalne i bezproblemowe wyświetlanie filmu na szeroką skalę, a każda inna kopia ma zupełnie inne, bardziej ograniczone zastosowanie.