Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wiele osób błędnie utożsamia różne rodzaje nośników czy materiałów audiowizualnych z kopią bezpieczeństwa, ale sprawa jest nieco bardziej złożona. Optyczny materiał wzorcowy, choć brzmi profesjonalnie, służy raczej do kontroli jakości i porównania z oryginałem – nie jest to jednak materiał przeznaczony do archiwizacji czy tworzenia backupów. Najczęściej spotyka się go przy testach transferu bądź w laboratoriach, gdzie liczy się precyzyjna ocena parametrów. Jeśli chodzi o 2-calową taśmę magnetyczną, była ona kiedyś podstawowym nośnikiem do zapisu video w telewizji, ale obecnie jest przestarzała i nie spełnia standardów bezpieczeństwa w archiwizacji. Jej problem to głównie spora awaryjność, podatność na rozmagnesowanie i szybka degradacja chemiczna – nie jest więc polecana do długoterminowego przechowywania jako kopia bezpieczeństwa. Z kolei taśma U-matic to popularny format kasetowy z lat 70. i 80., używany głównie do nagrań reporterskich i przemysłowych, ale nie do profesjonalnego backupu. Jej jakość, trwałość oraz pojemność nie pozwalają na uznanie jej za materiał archiwalny zgodny ze współczesnymi wymaganiami. Typowym błędem jest też utożsamianie nośnika fizycznego z kopią bezpieczeństwa – tymczasem w archiwistyce liczy się nie tylko rodzaj nośnika, ale i procedura wykonania kopii, kontrola jakości oraz możliwość odtworzenia oryginału bez strat. Tylko materiał duplikacyjny Intermediate spełnia te wymogi, bo jest tworzony właśnie z myślą o długofalowej ochronie treści i odtwarzalności, zgodnie z międzynarodowymi standardami i dobrymi praktykami branży.