Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wiele osób myli moment angażowania imitatora dźwięku, bo proces produkcji filmu jest dość złożony i pełen specjalistycznych terminów. Często pojawia się przekonanie, że należy zatrudnić foley artistę już na etapie scenariuszowym lub preprodukcji, żeby mieć wszystko zaplanowane z wyprzedzeniem – jednak takie podejście wynika raczej z nieporozumienia co do zakresu zadań tej osoby. W fazie scenariuszowej i preprodukcyjnej obowiązki skupiają się głównie na planowaniu, castingach, przygotowaniu lokacji czy tworzeniu storyboardów. Oczywiście, dźwiękowiec może wtedy doradzać np. pod kątem akustyki planu czy technicznych aspektów nagrań, ale nikt jeszcze nie dogrywa wtedy efektów czy nie imituje dźwięków. Podobnie na etapie zdjęciowym – tu nagrywany jest dźwięk bezpośrednio z planu, przy czym zadania imitatora dźwięku są minimalne lub wręcz żadne, bo wtedy ważniejsza jest praca operatora dźwięku, boom operatora czy reżysera dźwięku odpowiedzialnego za rejestrację dialogów i dźwięków otoczenia. Często myli się też pojęcia preprodukcji i postprodukcji, jakby były to etapy zachodzące równolegle, ale w rzeczywistości to zupełnie inne procesy. Zatrudnianie imitatora dźwięku w fazie preprodukcji mija się z celem, bo nie ma jeszcze gotowego materiału, na którym można pracować, a dogrywanie dźwięków do nieistniejącego montażu nie ma sensu ani z perspektywy technicznej, ani organizacyjnej. Największym błędem myślowym jest traktowanie imitatora jako osoby obecnej na planie – tymczasem jego główny czas pracy przypada na postprodukcję, kiedy wiadomo już, jakie braki dźwiękowe trzeba uzupełnić. Branżowe standardy jasno rozdzielają role na poszczególnych etapach produkcji – i właśnie dlatego imitator dźwięku wchodzi do akcji dopiero wtedy, gdy obraz jest już gotowy do montażu audio.