Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że rozmowy uczestników audycji telewizyjnej można nagrać zarówno przed, jak i po głównym nagraniu, albo nawet w trakcie montażu, ale to nie do końca tak działa w praktyce produkcyjnej. Nagrywanie przed rejestracją audycji w studiu nie ma sensu, bo nie da się przewidzieć całego przebiegu rozmowy czy spontanicznych wypowiedzi uczestników. To byłoby coś w rodzaju próby generalnej, a nie rzeczywistego nagrania. Z kolei nagrywanie rozmów po zakończeniu rejestracji, na przykład poprzez dogranie tzw. postsynchronów, sprawdza się tylko przy krótkich wstawkach, reklamach lub w sytuacjach, gdy dźwięk podczas nagrania był zupełnie nie do odratowania. Bardzo rzadko jednak stosuje się to w programach na żywo lub rozmowach, bo naturalność wypowiedzi i synchronizacja z obrazem są wtedy dużo gorsze. Jeszcze mniej sensowne jest nagrywanie podczas montażu – montaż to już etap, na którym pracujemy na gotowych plikach audio i wideo, a nie dogrywamy coś od nowa. W praktyce takie podejście prowadzi do poważnych problemów z jakością, płynnością oraz synchronizacją. Często spotykam się z przekonaniem, że dźwięk łatwo poprawić „później”, ale to typowy błąd myślowy wynikający z niedoceniania roli reżysera dźwięku i ekipy technicznej podczas właściwej rejestracji. W rzeczywistości, rejestrowanie dźwięku na bieżąco gwarantuje spójność, autentyczność i bezpieczeństwo materiału. Dlatego profesjonalne standardy telewizyjne i filmowe wymagają, by nagranie rozmów uczestników audycji odbywało się zawsze w czasie rejestracji całości materiału w studiu. Każde inne podejście to ogromne ryzyko niepowodzenia przedsięwzięcia i strata czasu na etapie postprodukcji.