Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

W branży telewizyjnej bardzo często spotyka się nieporozumienia dotyczące funkcji pomieszczeń do kolaudacji. Wiele osób myli ten etap z montażem albo udźwiękowieniem programu, co – moim zdaniem – wynika z braku praktycznego doświadczenia przy dużych produkcjach. Montaż programu to proces wcześniejszy i odbywa się zazwyczaj w specjalistycznych montażowniach, gdzie operatorzy składają materiał w całość pod okiem reżysera czy montażysty. To tutaj decyduje się o kolejności ujęć, efektach przejść czy korekcji kolorystycznej, ale nie jest to jeszcze moment na formalne przyjęcie materiału do emisji. Podobnie z udźwiękowieniem – to odrębny, specjalistyczny etap, który dotyczy miksowania ścieżek dźwiękowych, efektów, lektora czy muzyki, i zazwyczaj odbywa się w studiach dźwiękowych, nie w pomieszczeniach kolaudacyjnych. Przegląd nagranego materiału przed montażem też nie jest kolaudacją – to taki wstępny etap selekcji ujęć, ocena, co nadaje się do dalszej pracy, a co nie, i często odbywa się indywidualnie lub w małych zespołach. Kolaudacja przychodzi dopiero na samym końcu, gdy mamy gotowy produkt, który wymaga formalnej akceptacji przez odpowiedzialnych za program. W polskich realiach telewizyjnych to właśnie podczas kolaudacji podejmuje się ostateczną decyzję o dopuszczeniu programu do emisji – chodzi tu zarówno o kwestie techniczne, jak i merytoryczne. Typowym błędem jest traktowanie kolaudacji jako kolejnego etapu montażu lub kontroli technicznej – tymczasem jest to etap formalny, związany z odpowiedzialnością prawną i wizerunkową nadawcy. Kto pomyli te pojęcia, ryzykuje poważne nieporozumienia w pracy zespołu produkcyjnego, a nawet dopuszczenie do emisji niezweryfikowanego materiału, co może się bardzo źle skończyć. Dlatego tak ważne jest rozumienie specyfiki każdego z tych etapów i roli pomieszczeń kolaudacyjnych właśnie jako miejsca ostatecznej, formalnej weryfikacji programu.