Mikrofon pojemnościowy widoczny na zdjęciu to klasyczny przykład mikrofonu kierunkowego, zwykle typu shotgun, który stosowany jest na planie filmowym właśnie do rejestracji pasma kierunkowego. Taki mikrofon rejestruje głównie dźwięki dochodzące z jednego, konkretnego kierunku, co pozwala wyizolować dialog aktorów nawet w trudnych warunkach, gdzie wokół panuje spory hałas czy występują inne niepożądane dźwięki tła. Z mojego doświadczenia wynika, że korzystanie z mikrofonu kierunkowego to podstawa na profesjonalnych planach filmowych – pozwala złapać czysty dźwięk bez konieczności intensywnej postprodukcji. W praktyce mikrofony te montuje się na tzw. boomach i obsługuje przez operatora dźwięku, który stara się „celować” w aktora. Branżowe standardy, takie jak praca z mikrofonami typu Sennheiser MKH czy Rode NTG, bazują na tej samej zasadzie – skupieniu się na źródle dźwięku w osi mikrofonu. Warto pamiętać, że bez tego typu sprzętu trudno byłoby uzyskać profesjonalną jakość dźwięku na planie, gdzie często nie ma możliwości powtórzenia sceny czy wyeliminowania szumów otoczenia. Moim zdaniem, zrozumienie tego, jak działa pasmo kierunkowe, to klucz do sukcesu w pracy realizatora dźwięku na planie filmowym.
Wiele osób myli mikrofony pojemnościowe z mikrofonami dookólnymi, ale to błąd – mikrofony pojemnościowe wykorzystywane na planie filmowym, szczególnie takie jak na przedstawionej ilustracji, mają charakterystykę kierunkową. Mikrofony dookólne zbierają dźwięk z każdego kierunku, co sprawia, że są niepraktyczne w warunkach, gdzie potrzebujemy wydobyć czysty głos lub konkretny dźwięk z otoczenia pełnego niepożądanych szumów. Użycie mikrofonu wielokierunkowego skutkowałoby zarejestrowaniem wszystkich odgłosów otoczenia, co jest niepożądane w profesjonalnej produkcji filmowej. W przypadku miksu muzyki z efektami, mikrofon tego typu w ogóle nie jest stosowany – do takich celów wykorzystuje się raczej mikrofony studyjne, często nawet kilka różnych typów mikrofonów na raz, a nie pojedynczy mikrofon kierunkowy. Kolejny częsty błąd to utożsamianie mikrofonu pojemnościowego z mikrofonami do nagrywania konferansjerki czy prezentacji – tutaj stosuje się zazwyczaj mikrofony lavalier (tzw. mikroporty) lub dynamiczne, które są mniej czułe na odgłosy otoczenia i bardziej odporne na sprzężenia. Mikrofon z ilustracji dzięki swojej długiej tubie i specyficznej konstrukcji (np. superkardioida lub lobe) pozwala na precyzyjne wyłapanie dźwięku ze wskazanego kierunku, minimalizując rejestrację szumów z boków i tyłu. Branżowe praktyki wyraźnie wskazują, że to właśnie mikrofon kierunkowy jest optymalnym narzędziem na planie zdjęciowym filmu czy serialu, gdzie liczy się selektywność i jakość rejestrowanego dźwięku. Wybór innych opcji wynika najczęściej z braku doświadczenia lub niewiedzy na temat specyfiki sprzętu audio wykorzystywanego w produkcji filmowej.