Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wybór techniki studyjnej dla programu typu „prognoza pogody” to nie jest sprawa przypadku – trzeba dobrze znać, do czego służą konkretne technologie. Bullet-time, choć brzmi efektownie, jest właściwie zupełnie nieprzydatny w kontekście studia telewizyjnego do prezentacji map pogodowych. To efekt polegający na zatrzymaniu czasu i obracaniu się wokół obiektu, stosowany głównie w filmach akcji (słynna scena z „Matrixa”), opierający się na wielu kamerach rozmieszczonych wokół aktora – w telewizji nie wykorzystuje się tego do pokazywania dynamicznych animacji czy map pogodowych. Kinopanorama natomiast to system szerokoekranowej projekcji filmowej, czyli coś w stylu panoramicznego kina z kilkoma projektorami. Kiedyś to robiło wrażenie, ale nie ma żadnego praktycznego zastosowania przy realizacji programów w małym studyjnym otoczeniu – zupełnie nie ten rozmiar i nie ta technika. Animacja poklatkowa również nie ma tu sensu, bo polega na ręcznym tworzeniu animacji klatka po klatce, co może się sprawdzić przy filmach animowanych, ale w żadnym wypadku nie pozwoli na płynną, interaktywną prezentację pogody na żywo. Często spotykam się z opinią, że wszystko co „animowane” nadaje się do telewizji, ale to nieprawda – liczy się szybkość działania, interaktywność i możliwość szybkiej podmiany grafik, a na to pozwala dopiero technika blue box z kluczowaniem koloru w czasie rzeczywistym. Warto też pamiętać, że właściwy dobór technologii to nie tylko kwestia efektów wizualnych, ale i ergonomii pracy całego zespołu – blue box jest szybki w obsłudze, tani i bardzo elastyczny, co sprawia, że nie ma sobie równych w zastosowaniach telewizyjnych tego typu. Błędne skojarzenia z efektami filmowymi, szerokoekranową projekcją lub animacją poklatkową wynikają najczęściej z braku rozróżnienia między technologią studyjną a postprodukcją filmową.