Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wiele osób zakłada, że wszystkie wydatki związane z produkcją audycji telewizyjnej wrzuca się do jednego worka, ale w praktyce branżowej sprawa jest dużo bardziej złożona. Wynagrodzenie operatorów kamer, choć niewątpliwie kluczowe dla realizacji zdjęć, wchodzi w skład kosztów produkcyjnych, a nie redakcyjnych. To dział techniczny odpowiada za obsadzenie planu odpowiednimi specjalistami i rozlicza ich wynagrodzenia z własnej puli budżetowej. Podobnie zakup nośników do rejestracji – karty pamięci, taśmy, dyski – to czysto techniczny wydatek, zaliczany do kosztów eksploatacji sprzętu i rejestracji materiału, a nie do opracowania merytorycznego zawartości audycji. Wynajem sprzętu zdjęciowego również lokuje się po stronie kosztów technicznych – tutaj redakcja nie ma zazwyczaj wpływu, bo to realizatorzy decydują, jaki sprzęt jest niezbędny do wykonania określonych ujęć czy osiągnięcia konkretnego efektu wizualnego. Typowy błąd to utożsamianie pracy nad treścią (redakcja) z produkcją obrazu i dźwięku (technika). Granice tych działów są jasno określone przez wytyczne nadawców i standardy branżowe. Redakcja koncentruje się na pozyskiwaniu treści, autoryzacji materiałów i prawach do ich wykorzystania, a nie na technicznych aspektach rejestracji czy montażu. Dobrze to sobie przeanalizować, bo w praktyce telewizyjnej rozbicie kosztów na te dwie sfery (redakcyjną i produkcyjno-techniczną) jest niezbędne do prawidłowego planowania, rozliczania i raportowania budżetu każdej audycji. Moim zdaniem, już na etapie nauki warto to rozróżniać – daje to potem dużo większą swobodę i świadomość w pracy nad większymi projektami medialnymi.