Kwalifikacja: AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Wiele osób myli etapy produkcji filmowej, przez co łatwo wyciągnąć błędne wnioski na temat tego, co dokładnie robi się podczas postprodukcji. Zarejestrowanie obrazu to klasyczna czynność z fazy produkcji – czyli kręcenie scen na planie, kiedy cała ekipa pracuje z kamerą, aktorami i oświetleniem. Nie da się tego zrobić po fakcie, bo obraz musi być już nagrany, żeby w ogóle można było rozpocząć postprodukcję. Kolejny nietrafiony wybór to wykonywanie projektów scenograficznych. Takie rzeczy powstają zdecydowanie wcześniej – jeszcze podczas preprodukcji, gdzie planuje się cały wygląd planu, wnętrza, kolory, rekwizyty. Scenografowie działają zanim padnie pierwszy klaps na planie, nie po nakręceniu filmu. Jeśli chodzi o wywoływanie taśm zdjęciowych w laboratorium, to znowu jest to czynność z pogranicza postprodukcji i końca produkcji, ale praktycznie to pierwszy krok po zdjęciach, nie pełnoprawna część postprodukcji kreatywnej. Czasem nawet to się robi od razu po każdym dniu na planie, żeby sprawdzić, czy materiał został dobrze nagrany. Rzeczywista postprodukcja obejmuje głównie montaż, korekcję barwną, efekty komputerowe i właśnie postprodukcję dźwięku. Typowym błędem jest traktowanie całego procesu filmowego jako jednej, niepodzielonej całości, a to właśnie etapy i ich kolejność warunkują jakość końcowego filmu. Zaniedbanie tego podziału prowadzi do chaosu i braku profesjonalizmu. Moim zdaniem, zrozumienie, które zadania przypisane są konkretnym etapom (preprodukcja, produkcja, postprodukcja), jest kluczowe dla każdego, kto chce poważnie myśleć o pracy w branży filmowej. Warto trzymać się tych branżowych standardów, żeby uniknąć nieporozumień i niepotrzebnej straty czasu na planie czy w montażowni.