Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej

Zawód: Asystent osoby niepełnosprawnej

Kategorie: Wsparcie psychologiczne i społeczne Organizacja wsparcia i instytucje

Słowa kluczowe: Aktywizacja społeczna osoby niepełnosprawnej Izolacja społeczna osoby niepełnosprawnej Potrzeba przynależności Wsparcie emocjonalne i usługowe Współpraca asystenta z rodziną podopiecznego

Asystent zauważył, że młody pacjent z niepełnosprawnością ruchową po wypadku drogowym odczuwa izolację i tęskni za kontaktami z dawnymi znajomymi oraz rodziną. Jakie działania powinien podjąć asystent, aby zaspokoić jego potrzebę?

A. nawiązania więzi
B. uzyskania szacunku
C. realizacji siebie
D. zdobycia uznania
Odpowiedź 'afiliacji' jest jak najbardziej na miejscu. To właśnie potrzeba budowania relacji z innymi ludźmi jest kluczowa, zwłaszcza dla młodego podopiecznego z niepełnosprawnością ruchową, który czuje się odizolowany. Dobrym pomysłem byłoby, aby asystent zajął się organizowaniem spotkań z rodziną czy przyjaciółmi, a także dostarczał mu możliwości udziału w grupach wsparcia czy różnych aktywności integracyjnych. W literaturze psychologicznej często mówi się, że dobra jakość relacji wpływa na nasze samopoczucie, co tylko potwierdza, jak ważne są te więzi dla naszego zdrowia psychicznego. Zresztą, standardy pracy z osobami z niepełnosprawnościami uwzględniają ich potrzeby społeczne, co jest zgodne z zasadami empatii i wsparcia. Takie działania mogą znacząco zredukować uczucie osamotnienia, a także wspomóc rozwój osobisty i emocjonalny, co jest niezbędne dla ogólnego dobrostanu tego podopiecznego.
Wybór odpowiedzi na samorealizację to jednak nie jest to, co było w tym przypadku. To podejście skupia się na osobistych celach, a w sytuacji młodego podopiecznego, który czuje się wyobcowany, te potrzeby nie są na pierwszym miejscu. Samorealizacja według Maslowa to najwyższy poziom potrzeb, ale najpierw musimy zająć się tymi podstawowymi, czyli kontaktami z bliskimi. Z kolei odpowiedź o szacunku odnosi się do potrzeby uznania, ale też nie jest to główny temat w tej sytuacji. Szacunek staje się ważny dopiero, gdy mamy poczucie przynależności. Co do uznania, to też nie jest to właściwe podejście, bo koncentruje się na zewnętrznych dowodach wartości, a nie na relacjach. W tym kontekście ważne jest, żeby nie lekceważyć znaczenia więzi społecznych, bo to wpływa na zdrowie psychiczne. Dlatego, żeby wspierać młodego podopiecznego, asystent powinien postawić na działania związane z afiliacją, co pomoże mu odbudować relacje i poczucie przynależności.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wyślemy tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.