Mężczyzna z niepełnosprawnością ruchową, po niespodziewanej stracie żony i dziecka, zrezygnował z pracy, zaniechał kontaktów towarzyskich i zaniedbuje swoje obowiązki. Jakie zaburzenie może sugerować jego stan?
A. dezorientację
B. obniżenie nastroju
C. zaburzenie lękowe
D. utrata sprawności umysłowej
Depresja to stan psychiczny charakteryzujący się trwałym uczuciem smutku, utratą zainteresowania życiem i obniżoną energią, co może prowadzić do zaniedbania zarówno obowiązków codziennych, jak i relacji interpersonalnych. W omawianym przypadku mężczyzna, który przeżył traumatyczne straty, wykazuje typowe objawy depresji, takie jak wycofanie z życia społecznego oraz zaniedbanie codziennych zadań. Zgodnie z klasyfikacją ICD-10, depresja może manifestować się w różnych formach, w tym jako depresja reaktywna, spowodowana traumatycznymi wydarzeniami, takimi jak śmierć bliskich. W praktyce terapeutycznej ważne jest, aby dostrzegać te objawy i wdrażać odpowiednie interwencje, takie jak terapia poznawczo-behawioralna czy wsparcie farmakologiczne, które mogą pomóc osobom cierpiącym na depresję. Warto również zwrócić uwagę na rolę wsparcia społecznego w procesie zdrowienia, co podkreśla znaczenie aktywnego angażowania się w życie społeczne, nawet w trudnych czasach.
Nerwica to zaburzenie lękowe, które objawia się nieustannym uczuciem niepokoju i lęku, jednak nie prowadzi do tak znaczącego wycofania się z życia jak depresja. W przypadku omawianym mężczyzna nie tylko odczuwa lęk, ale również traci zainteresowanie życiem oraz izoluje się od bliskich. Otępienie, z kolei, odnosi się do stopniowego pogarszania się funkcji poznawczych, co nie jest zgodne z opisaną sytuacją. W kontekście nagłej straty bliskich, otępienie nie byłoby adekwatnym opisem zachowań, które są bardziej typowe dla depresji. Splątanie to stan, w którym osoba ma trudności w koncentracji czy zrozumieniu otoczenia, co także nie pasuje do obrazu mężczyzny w tym kontekście. Warto zauważyć, że wiele osób, które przeżyły głębokie straty, mogą doświadczać objawów depresyjnych, które mogą być mylone z innymi zaburzeniami. Kluczowe jest zrozumienie, że każde zaburzenie psychiczne wymaga dokładnej diagnostyki. W praktyce psychologicznej istotne jest, aby profesjonalista potrafił odróżnić te stany, stosując metody diagnostyczne zgodne z aktualnymi standardami i wytycznymi w dziedzinie zdrowia psychicznego.