Sektor lewy żuchwy oznacza się cyfrą
Sektor lewy żuchwy oznacza się cyfrą III. Wynika to z przyjętego w stomatologii sposobu dzielenia uzębienia na cztery ćwiartki, czyli sektory lub kwadranty, zawsze liczone z perspektywy pacjenta, a nie osoby stojącej naprzeciwko. W stałym uzębieniu sektor I to prawa strona szczęki, sektor II to lewa strona szczęki, sektor III to lewa strona żuchwy, a sektor IV to prawa strona żuchwy. Dlatego ząb 36, na przykład, to pierwszy trzonowiec w lewym dolnym kwadrancie, bo cyfra 3 wskazuje właśnie sektor lewy żuchwy. W praktyce ta wiedza jest potrzebna przy wypełnianiu diagramu zębowego, opisywaniu ubytków, planowaniu leczenia i przekazywaniu informacji między lekarzem, asystentką oraz rejestracją. Moim zdaniem to jedna z tych podstaw, które warto mieć bardzo dobrze utrwalone, bo pomylenie strony pacjenta ze swoją stroną może narobić zamieszania w dokumentacji medycznej.
Jeżeli jako odpowiedź wybrano I, II albo IV, to najczęściej wynika to z pomylenia kolejności kwadrantów albo patrzenia na pacjenta jak na obraz w lustrze. W stomatologii kierunki określa się z perspektywy pacjenta, czyli jego lewa strona pozostaje lewą stroną, nawet jeśli dla osoby badającej znajduje się po prawej ręce. Sektor I dotyczy prawej części szczęki, czyli górnego łuku zębowego po stronie prawej pacjenta. Sektor II obejmuje lewą część szczęki, nadal w łuku górnym. To nie jest jeszcze żuchwa, więc nie pasuje do pytania. Sektor IV oznacza prawą część żuchwy, czyli dolny łuk, ale po przeciwnej stronie niż wskazana w treści. Właściwe oznaczenie lewego dolnego kwadrantu to III. Dobrą metodą zapamiętania jest przejście po łukach: góra prawa, góra lewa, dół lewa, dół prawa. Z mojego doświadczenia uczniowie często wiedzą, że chodzi o żuchwę, ale mylą III z IV, bo patrzą od strony lekarza. W dokumentacji stomatologicznej taki błąd może skutkować wpisaniem procedury przy nie tym zębie, więc warto ćwiczyć to na przykładach typu 31, 36 albo 38.