Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 07:40
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 07:40

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W jakiej metodzie zarządzania projektami nacisk kładzie się na ograniczenie marnotrawstwa?

A. Prototypowy

B. Waterfall

C. Kanban

D. Scrum

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kanban to metodologia zarządzania projektem, która koncentruje się na minimalizacji marnotrawstwa i optymalizacji przepływu pracy. Kluczowym elementem Kanbanu jest wizualizacja procesu za pomocą tablicy, na której znajdują się zadania w różnych fazach realizacji. Dzięki temu zespół może łatwo identyfikować wąskie gardła i eliminować zbędne procesy. Kanban promuje ciągłe doskonalenie (kaizen) i pozwala na dostosowywanie się do zmieniających się priorytetów bez konieczności reorganizacji całego projektu. Ta metodologia jest szeroko stosowana w branży IT, produkcji oraz w zespołach operacyjnych, które wymagają dużej elastyczności.

Pytanie 2

Który z wymienionych elementów jest fundamentalny w architekturze klient-serwer?

A. Scentralizowane przechowywanie danych

B. Brak podziału na funkcje klienta i serwera

C. Zdalne wykonywanie aplikacji na urządzeniu klienta

D. Wyłącznie komunikacja synchroniczna

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Scentralizowane przechowywanie danych to podstawowy element architektury klient-serwer. W takim modelu dane przechowywane są na serwerze, a klient uzyskuje do nich dostęp na żądanie. Dzięki temu możliwa jest efektywna synchronizacja danych oraz ich ochrona przed nieautoryzowanym dostępem. Architektura klient-serwer jest skalowalna i umożliwia obsługę wielu klientów jednocześnie, co czyni ją fundamentem dla większości nowoczesnych aplikacji webowych i mobilnych.

Pytanie 3

Przykład wywołania funkcji zamien w języku C++ może wyglądać w następujący sposób:

void zamien(int *a, int *b) {
    int tmp;
    tmp = *a;
    *a = *b;
    *b = tmp;
}

A. zamien(12, 34)

B. zamien(*a, *b); // a, b - zmienne całkowite

C. zamien(&a, &b); // a, b - zmienne całkowite

D. zamien(m, n); // m, n - zmienne całkowite

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym przypadku wywołanie zamien(&a, &b); jest prawidłowe, bo funkcja zamien oczekuje wskaźników do zmiennych całkowitych, nie samych wartości tych zmiennych ani ich referencji. Przekazując adresy przez &a i &b, pozwalamy funkcji modyfikować oryginalne zmienne, a nie ich kopie. To jest fundament operacji wskaźnikowych w C++. Takie podejście umożliwia tzw. przekazywanie przez adres, które jest wykorzystywane wszędzie tam, gdzie trzeba w funkcji podmienić faktyczną zawartość zmiennej, a nie tylko jej kopię. W praktyce, na przykład podczas sortowania tablic czy zamiany miejscami dwóch wartości, korzysta się właśnie z takiego mechanizmu. Przekazywanie wskaźników jest bardzo uniwersalne – pozwala nie tylko zmieniać wartości, ale też np. przekazywać duże struktury bez kopiowania całej ich zawartości, co przyspiesza program i zmniejsza zużycie pamięci. Moim zdaniem warto też zauważyć, że użycie wskaźników jest jednym z filarów programowania na niskim poziomie w C i C++. Wielu początkujących programistów boi się wskaźników (nie wiem czemu, chyba przez te wszystkie historie o błędach i segfaultach), ale jak się już zrozumie, dlaczego i jak przekazywać adresy zmiennych, to potem dużo łatwiej korzystać z bardziej zaawansowanych mechanizmów np. dynamicznej alokacji pamięci czy tablic wskaźników. Standard C++ wręcz zaleca, by wszędzie tam, gdzie funkcja ma zmienić przekazane wartości, używać wskaźników lub referencji. W tym przypadku wskaźniki są idealne, bo dokładnie tego wymaga deklaracja funkcji. Dobrze jest też znać różnicę między przekazywaniem przez wartość, wskaźnik i referencję, bo to pozwala świadomie projektować interfejsy funkcji.

Pytanie 4

W języku C++, zakładając, że przedstawiony fragment kodu poprawnie się skompiluje i zostanie wykonany, to zmiennej liczba przypisana zostanie wartość:

int liczba = rand() % 1000;

A. dowolna pseudolosowa z przedziału typu int

B. równa 1000

C. pseudolosowa nie większa niż 999

D. rzeczywista podzielna przez 1000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Linia kodu int liczba = rand() % 1000; w języku C++ używa funkcji rand() do generowania liczby pseudolosowej. Funkcja ta zwraca liczbę całkowitą z zakresu od 0 do RAND_MAX zdefiniowanego w standardowej bibliotece C++. Obliczenie rand() % 1000 wykonuje operację modulo na wygenerowanej liczbie, co oznacza, że wynik zawsze będzie liczbą z zakresu od 0 do 999. Jest to powszechna technika używana do ograniczenia zakresu wartości zwracanych przez funkcję rand() do konkretnego przedziału. Takie podejście jest często wykorzystywane do generowania pseudolosowych wartości całkowitych w określonym zakresie, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, od prostych programów testowych po bardziej złożone aplikacje symulacyjne. Należy pamiętać, że funkcja rand() generuje liczby pseudolosowe, co oznacza, że sekwencja liczb będzie się powtarzać przy każdym uruchomieniu programu, chyba że zostanie zainicjowana za pomocą funkcji srand() z unikalnym ziarnem. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, aby zapewnić różnorodność w generowanych liczbach pseudolosowych, zwłaszcza w kontekście testowania i symulacji komputerowych.

Pytanie 5

Zaprezentowany fragment kodu w języku C# tworzy hasło. Wskaż zdanie PRAWDZIWE dotyczące charakterystyki tego hasła:

var random = new Random();
string pulaZnakow = "abcdefghijklmnopqrstuwxyzABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUWXYZ0123456789";

int dlPuli = pulaZnakow.Length - 1;
char znak;
string wynik = "";

for(int i = 0; i < 8; i++)  {
    znak = pulaZnakow[random.Next(0, dlPuli)];
    wynik += znak;
}

A. Ma co najmniej 8 znaków oraz zawiera małe i wielkie litery oraz cyfry

B. Może zawierać małe i wielkie litery oraz cyfry

C. Może zawierać zarówno małe, jak i wielkie litery, cyfry oraz symbole

D. Jest maksymalnie 7-znakowe, co wynika z wartości zmiennej i

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Analizując podany fragment kodu, widać, że hasło generowane jest losowo z puli znaków, która zawiera małe i wielkie litery alfabetu łacińskiego oraz cyfry od 0 do 9. Nie znajdują się tam żadne znaki specjalne ani symbole, więc hasło nie może ich zawierać – to ważne z praktycznego punktu widzenia, bo często spotyka się wymagania dotyczące obecności symboli w bezpiecznych hasłach. Kod wykorzystuje pętlę for, która wykonuje się dokładnie 8 razy, czyli hasło ma zawsze 8 znaków – ani mniej, ani więcej. Z mojego doświadczenia wynika, że taki sposób generowania haseł jest dość powszechny w prostych aplikacjach, np. przy automatycznym tworzeniu kont użytkowników. Jednak warto pamiętać, że im bardziej zróżnicowana pula znaków, tym lepsze zabezpieczenie – tutaj ograniczamy się tylko do liter i cyfr. Z praktycznego punktu widzenia, takie losowe hasło trudno odgadnąć ręcznie, ale jest dość przewidywalne, jeśli ktoś zna algorytm i nie ma dodatkowych zabezpieczeń (np. cryptographically secure random number generator). W standardach bezpieczeństwa, np. OWASP, zaleca się uwzględnianie symboli i unikanie prostego Random do generowania haseł, bo można go przewidzieć, ale do nauki i zastosowań testowych taki kod jest całkiem w porządku. Hasło więc może zawierać małe i wielkie litery oraz cyfry – dokładnie jak głosi prawidłowa odpowiedź.

Pytanie 6

Podstawowym celem środowisk IDE takich jak: IntelliJ IDEA, Eclipse, NetBeans jest programowanie w języku:

A. Python

B. Java

C. C#

D. C++

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
IDE, czyli Zintegrowane Środowiska Programistyczne, takie jak IntelliJ IDEA, Eclipse czy NetBeans, od lat są uznawane za najważniejsze narzędzia do tworzenia aplikacji w języku Java. Te środowiska zostały od podstaw zaprojektowane właśnie z myślą o programistach Javy – wspierają typowe projekty Java SE, Java EE czy nawet JavaFX. Moim zdaniem, ich integracja z narzędziami takimi jak Maven, Gradle, testami jednostkowymi JUnit albo debuggerami Javy to prawdziwy game-changer. Na co dzień korzysta się tam z podpowiedzi składni, automatycznego refaktoringu, generatorów kodu i systemów kontroli wersji. Przykładowo, większość firm w Polsce, które tworzą oprogramowanie korporacyjne, wybiera właśnie te IDE do pracy z Java Spring Boot czy Hibernate. Nawet podczas nauki w technikum często pierwsze projekty Java robi się właśnie w Eclipse albo IntelliJ. Pewnie, można dorzucić pluginy do innych języków, ale to Java jest sercem tych środowisk i to dla niej są one najbardziej zaawansowane, zgodnie z najlepszymi wzorcami branżowymi. Jak patrzę na ogłoszenia o pracę, to praktycznie każda oferta na programistę Java zakłada znajomość choć jednego z tych IDE. To jasno pokazuje, że ich podstawowym celem jest ułatwienie i przyspieszenie tworzenia oprogramowania właśnie w tym języku.

Pytanie 7

Kompilator może wygenerować błąd "incompatible types", gdy

A. do zmiennej typu int przypisano wartość 243

B. funkcja oczekuje całkowitej jako argumentu, a została wywołana z napisem jako parametrem

C. w trakcie deklaracji zmiennej wystąpił błąd, zastosowano nieistniejący typ

D. funkcja zwraca typ void, a w momencie wywołania nie jest przypisana do żadnej zmiennej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Błąd 'incompatible types' to dość powszechny problem, kiedy przypisujesz coś do zmiennej, ale typ się nie zgadza. Na przykład, jeśli próbujesz wstawić tekst do miejsca, gdzie oczekiwana jest liczba całkowita, to właśnie wtedy pojawia się ten błąd. W językach jak Java, gdzie typy są mocno zdefiniowane, musisz uważać na takie rzeczy.

Pytanie 8

Jakie jest najważniejsze właściwość algorytmów szyfrowania symetrycznego?

A. Szyfrowanie wyłącznie tekstowych plików

B. Zastosowanie odmiennych kluczy do szyfrowania i deszyfrowania

C. Funkcjonowanie bez użycia klucza

D. Zastosowanie identycznego klucza do szyfrowania oraz deszyfrowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytmy szyfrowania symetrycznego to takie, które używają tego samego klucza do szyfrowania i deszyfrowania danych. To jedna z najstarszych metod i, co ważne, bardzo często stosowanych, bo działa dość szybko i nie wymaga wielkich zasobów. Przykłady, które na pewno słyszałeś, to AES i DES. Symetryki są super w komunikacji sieciowej, przy przechowywaniu danych, a także w różnych protokołach bezpieczeństwa. Fajnie, że są szybkie, ale z drugiej strony trzeba pamiętać o tym, żeby klucz był bezpiecznie przechowywany, bo to może stanowić nie lada problem.

Pytanie 9

Która z poniższych metod tablicowych w JavaScript nie modyfikuje oryginalnej tablicy?

A. map()

B. sort()

C. push()

D. splice()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda map() w JavaScript jest funkcją tablicową, która tworzy nową tablicę na podstawie wyników wywołania funkcji podanej jako argument dla każdego elementu oryginalnej tablicy. Kluczowym aspektem tej metody jest to, że nie modyfikuje oryginalnej tablicy, co czyni ją bezpiecznym narzędziem do transformacji danych. Zastosowanie map() jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy przekształcić dane, ale zachować oryginał, na przykład w przypadku przetwarzania wyników z API lub operacji na danych wejściowych od użytkownika. Standardowe praktyki zalecają używanie map() w programowaniu funkcyjnym, co pozwala na bardziej deklaratywne podejście do manipulacji danymi. Przykład zastosowania: mając tablicę liczb, możemy użyć map() do stworzenia nowej tablicy, która zawiera tylko ich kwadraty: const numbers = [1, 2, 3]; const squares = numbers.map(num => num * num); W ten sposób oryginalna tablica numbers pozostaje nietknięta, co jest kluczowe w wielu aplikacjach, w których zachowanie stanu jest istotne.

Pytanie 10

W przedstawionej ramce znajduje się fragment opisu metody compile języka Java wykorzystywanej w kontekście wyrażeń regularnych. Który symbol powinien być użyty, aby znaleźć dopasowanie na końcu tekstu?

Metacharacter	Description
\|	Find a match for any one of the patterns separated by \| as in: cat\|dog\|fish
.	Find just one instance of any character
^	Finds a match as the beginning of a string as in: ^Hello
$	Finds a match at the end of the string as in: World$
\d	Find a digit
\s	Find a whitespace character
\b	Find a match at the beginning of a word like this: \bWORD, or at the end of a word like this: WORD\b
\uxxxx	Find the Unicode character specified by the hexadecimal number xxxx
Źródło https://www.w3schools.com/java/java_regex.asp dostęp 20.08.2020

A. |

B. .

C. ^

D. $

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znak dolara $ w wyrażeniach regularnych w języku Java jest używany do oznaczenia końca ciągu znaków. Jeśli chcemy sprawdzić, czy konkretny wzorzec występuje na końcu danego tekstu, używamy właśnie tego metaznaku. Przykładowo, wyrażenie regularne World$ dopasuje tekst, w którym słowo World pojawia się na samym końcu. Jest to przydatne w wielu scenariuszach, takich jak walidacja struktury tekstu czy filtrowanie logów, gdzie ważna jest pozycja występowania wzorca. Konwencja ta jest zgodna z ogólnymi standardami regex, co czyni ją intuicyjną i uniwersalną w zastosowaniu. Dolar pełni kluczową rolę w automatyzacji procesów w przetwarzaniu tekstu, umożliwiając efektywne dopasowywanie końcowych wzorców w aplikacjach Java. Użycie $ jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych, gdzie określenie końca ciągu jest często wymagane. Jest to także popularne w analizie danych, gdzie dane muszą spełniać określone kryteria co do ich zakończenia, takie jak rozszerzenia plików czy określone etykiety tekstowe.

Pytanie 11

Który z wymienionych aktów prawnych odnosi się do ochrony danych osobowych w krajach Unii Europejskiej?

A. DMCA

B. Creative Commons

C. GDPR (RODO)

D. Open Source Initiative

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
GDPR (RODO) to akt prawny dotyczący ochrony danych osobowych w Unii Europejskiej. Wprowadza on jednolite zasady przetwarzania danych, zwiększając ochronę prywatności obywateli. RODO daje użytkownikom prawo do dostępu do swoich danych, ich poprawiania, a także żądania ich usunięcia (prawo do bycia zapomnianym). Firmy muszą transparentnie informować o celach przetwarzania danych oraz zapewniać odpowiedni poziom zabezpieczeń. Niezastosowanie się do przepisów RODO skutkuje wysokimi karami finansowymi.

Pytanie 12

Aby tworzyć aplikacje desktopowe w języku Java, można wybrać jedno z poniższych środowisk

A. NetBeans

B. PyCharm

C. Ms Visual Studio

D. SharpDevelop

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
NetBeans to środowisko IDE, które od lat jest mocno kojarzone z programowaniem w Javie, szczególnie jeśli chodzi o tworzenie aplikacji desktopowych. Moim zdaniem to jedno z wygodniejszych narzędzi dla osób, które chcą się na poważnie zabrać za GUI z użyciem Swinga, JavaFX czy nawet starszego AWT. NetBeans posiada wbudowany kreator graficznych interfejsów użytkownika – to tzw. Matisse, który naprawdę upraszcza projektowanie okienek, przycisków czy pól tekstowych. No i nie trzeba się męczyć z ręcznym ustawianiem każdego komponentu w kodzie – wystarczy przeciągnąć i upuścić. To narzędzie od zawsze stawiało na wsparcie dla Javy: podpowiadanie kodu, debugging, zarządzanie bibliotekami czy automatyczna kompilacja… wszystko tu działa od ręki. W praktyce NetBeans wykorzystywany jest zarówno przez początkujących, jak i przez doświadczonych programistów, bo ułatwia utrzymanie dużych projektów. Przykład z życia: wiele aplikacji administracyjnych, narzędziowych czy nawet systemów do zarządzania firmą powstało właśnie przy użyciu NetBeansa i JavaFX. Co ciekawe, środowisko wspiera też inne języki, ale jego rdzeń zawsze był skupiony na Javie. W branży uważa się, że korzystanie z NetBeansa to dobra praktyka, bo pozwala na szybkie prototypowanie interfejsów i jest zgodny ze standardami Java Enterprise. Jeśli chcesz budować desktopowe aplikacje w Javie – nie ma co się długo zastanawiać, NetBeans jest naprawdę solidnym wyborem.

Pytanie 13

Jakie są cechy testów interfejsu?

A. Sprawdzają prawidłowość pracy elementów graficznych oraz interakcji użytkownika z aplikacją

B. Analizują wydajność aplikacji w czasie rzeczywistym

C. Weryfikują zgodność aplikacji z przepisami prawnymi

D. Ulepszają kod aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Testy interfejsu, znane też jako testy GUI (Graphical User Interface), są niesamowicie istotne w codziennej pracy programisty, zwłaszcza jeśli chodzi o aplikacje z graficznym interfejsem użytkownika. Ich głównym celem jest sprawdzanie, czy wszystkie elementy graficzne, takie jak przyciski, pola tekstowe czy menu działają zgodnie z założeniami oraz czy użytkownik może wchodzić z nimi w interakcję w przewidywany sposób. W praktyce zdarza się, że najwięcej błędów wychodzi właśnie na tym etapie – na przykład, kliknięcie w przycisk nie wywołuje żadnej akcji, albo okna dialogowe są nieczytelne. Moim zdaniem regularne wykonywanie takich testów (często automatycznych przy użyciu narzędzi typu Selenium, Cypress czy Playwright) pozwala wykrywać drobne usterki zanim trafią do rąk klienta, co jest zgodne z dobrymi praktykami Continuous Integration. Często też testy te są weryfikowane pod kątem responsywności, dostępności (WCAG) czy kompatybilności z różnymi przeglądarkami. Z mojego doświadczenia to właśnie testy interfejsu najbardziej pomagają w budowaniu pozytywnych doświadczeń użytkowników, bo pomagają wychwycić nieintuicyjne zachowania aplikacji, które ciężko zauważyć samym kodem. Warto więc o nich pamiętać, bo nawet najlepsza logika aplikacji nie obroni się, gdy UI nie działa poprawnie.

Pytanie 14

W przedstawionym filmie ukazano kreator interfejsu użytkownika, dla którego automatycznie powstaje

A. kod XML

B. obsługa przycisku ekranu dotykowego

C. obsługa wciśniętego przycisku

D. kod Java

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod XML jest obecnie najczęściej stosowanym formatem do definiowania wyglądu interfejsów użytkownika w takich narzędziach jak Android Studio czy różnego rodzaju designery graficzne. Kiedy projektujesz layout aplikacji mobilnej albo desktopowej, duża część nowoczesnych narzędzi tworzy właśnie pliki XML, które następnie są interpretowane przez system w czasie uruchamiania aplikacji. Ułatwia to rozdzielenie logiki aplikacji od jej prezentacji, co wydaje się fundamentalne przy większych projektach. Moim zdaniem takie podejście daje ogromne korzyści – można łatwo modyfikować wygląd bez dotykania kodu źródłowego. W praktyce, jeśli używasz np. Android Studio, zbudujesz interfejs przeciągając przyciski czy pola tekstowe, a pod spodem dostaniesz czytelny plik XML. To przyspiesza pracę, zwiększa czytelność projektu i pozwala na późniejsze automatyczne generowanie dokumentacji albo testów interfejsu. Takie standardy są rekomendowane nie tylko przez Google, ale też szeroko stosowane w innych środowiskach, jak chociażby XAML w Microsoft czy FXML w JavaFX. Przezroczystość działania tych narzędzi sprawia, że łatwiej jest pracować zespołowo, bo każdy może szybko zorientować się w strukturze UI patrząc na XML-a. Samo generowanie kodu XML przez narzędzia graficzne to duży krok w kierunku lepszej organizacji pracy i zgodności ze współczesnymi praktykami branżowymi.

Pytanie 15

Na ilustracji pokazany jest fragment diagramu blokowego pewnego algorytmu. Ile razy warunek n<7 będzie badany?

A. 5

B. 8

C. 7

D. 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 4 jest prawidłowa ponieważ algorytm rozpoczyna od n równego 1 i zwiększa tę wartość o jeden w każdej iteracji aż do momentu gdy n stanie się równe 7 Wtedy warunek n mniejsze od 7 przestaje być spełniony co oznacza że warunek ten jest sprawdzany łącznie 6 razy tj dla n równych 1 2 3 4 5 i 6 Jest to typowa pętla kontrolna często spotykana w programowaniu gdzie warunek pętli decyduje o jej zakończeniu W praktyce takie podejście pozwala na efektywne zarządzanie liczbą iteracji i zapewnia klarowność kodu Co więcej użycie pętli z warunkiem końcowym jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania algorytmów gdyż minimalizuje ryzyko błędów logicznych poprzez jawne określenie końca pętli Ponadto zrozumienie mechanizmu działania pętli i jej warunków jest kluczowe dla optymalizacji algorytmów i efektywnego zarządzania zasobami co ma bezpośrednie przełożenie na wydajność aplikacji szczególnie w środowiskach wymagających dużej mocy obliczeniowej

Pytanie 16

Jaką liczbę warstw zawiera model TCP/IP?

A. 4

B. 2

C. 7

D. 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Model TCP/IP, znany również jako Internet Protocol Suite, składa się z czterech warstw: warstwy aplikacji, warstwy transportowej, warstwy internetowej oraz warstwy dostępu do sieci. Warstwa aplikacji zajmuje się interakcjami z użytkownikami oraz aplikacjami, implementując protokoły takie jak HTTP, FTP, SMTP. Warstwa transportowa zapewnia komunikację między aplikacjami, w tym protokoły TCP i UDP, które różnią się pod względem niezawodności i kontroli przepływu. Warstwa internetowa, reprezentowana głównie przez protokół IP, odpowiada za adresowanie i trasowanie pakietów danych w sieci. Ostatnia warstwa, warstwa dostępu do sieci, obejmuje protokoły odpowiedzialne za fizyczne przesyłanie danych przez różne media, jak Ethernet czy Wi-Fi. Zrozumienie tych warstw jest kluczowe dla projektowania i implementacji rozwiązań sieciowych, a także dla analizy standardów, takich jak RFC 791 dla IPv4 oraz RFC 2460 dla IPv6, które definiują zasady działania protokołów w warstwie internetowej.

Pytanie 17

Które z poniższych nie jest algorytmem sortowania?

A. Binary Search

B. Bubble Sort

C. Quick Sort

D. Merge Sort

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Binary Search jest algorytmem, który służy do efektywnego przeszukiwania uporządkowanych zbiorów danych, a nie do sortowania. Działa na zasadzie dzielenia zbioru na pół i eliminowania połowy z nich w każdym kroku, co pozwala na szybkie znalezienie poszukiwanej wartości. Jest to przykład algorytmu o czasie działania O(log n), co sprawia, że jest znacznie szybszy od prostego przeszukiwania liniowego. Przykładowo, gdy mamy posortowaną tablicę liczb, Binary Search może być użyty do znalezienia konkretnej liczby, eliminując w każdym kroku połowę zbioru, aż do odnalezienia wartości lub stwierdzenia, że jej nie ma. W kontekście branżowym, Binary Search jest szeroko stosowany w różnych aplikacjach, gdzie wymagane jest szybkie przeszukiwanie danych, na przykład w bazach danych i aplikacjach wyszukiwania. Kluczowe jest zrozumienie różnicy między algorytmem przeszukiwania a algorytmem sortowania; sortowanie odnosi się do organizacji danych w określonym porządku, podczas gdy Binary Search koncentruje się na znajdowaniu elementów w już posortowanych zbiorach.

Pytanie 18

Które z poniższych twierdzeń najlepiej charakteryzuje bibliotekę w kontekście programowania?

A. Plik wykonywalny, który funkcjonuje jako odrębny program

B. Zbiór zmiennych globalnych, które są dostępne w trakcie działania aplikacji

C. Zbiór kodu źródłowego, który jest stosowany wyłącznie w fazie kompilacji aplikacji

D. Zestaw funkcji i klas, które mogą być wykorzystywane w aplikacjach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Biblioteka w programowaniu to taka paczka różnych funkcji i klas, które można wykorzystać w wielu projektach. Dzięki nim programiści mają łatwiej, bo korzystają z gotowych rozwiązań, co oszczędza czas na pisanie aplikacji. W bibliotekach można znaleźć przeróżne moduły – od prostych funkcji matematycznych po skomplikowane narzędzia do obsługi grafiki, sieci czy baz danych. Znam parę popularnych bibliotek, takich jak React.js w JavaScript, NumPy w Pythonie czy STL w C++. Używanie bibliotek sprawia, że praca programisty jest efektywniejsza, a tworzenie bardziej złożonych aplikacji idzie szybciej, bo nie musisz wszystkiego pisać od podstaw.

Pytanie 19

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte, aby zweryfikować, czy zmienna x zawiera wartości ujemne lub znajduje się w zakresie (10, 100)?

A. (x > 10 || x < 100) && x < 0

B. (x > 10 && x < 100) || x < 0

C. x > 10 || x < 100 || x < 0

D. x > 10 || x < 100 || x < 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To wyrażenie logiczne: (x > 10 && x < 100) || x < 0 jest najtrafniejsze, bo dokładnie oddaje założone warunki: zmienna x powinna być ujemna lub znajdować się w zakresie od 10 do 100 (bez tych wartości granicznych, czyli przedział otwarty). Z mojego doświadczenia wynika, że takie podejście jest stosowane wszędzie tam, gdzie istotne są szczegółowe warunki – np. w walidacji danych wejściowych czy podczas filtrowania w bazach danych. Operator || gwarantuje, że jeśli chociaż jeden z warunków jest prawdziwy (czyli x jest mniejsze od 0 lub należy do przedziału 10-100), całe wyrażenie zwróci true. Warto też pamiętać, że zastosowanie operatora && wewnątrz nawiasu zapewnia, że oba warunki (x > 10 oraz x < 100) muszą być spełnione jednocześnie, czyli x leży pomiędzy tymi liczbami. Odpowiedniki takiego zapisu znajdziesz praktycznie w każdym języku programowania – od Javy po Pythona. Branżowe standardy jasno wskazują na czytelność i jednoznaczność warunków logicznych, szczególnie jeśli kod ma być utrzymywany przez inne osoby lub przez nas samych za kilka miesięcy. Uważam, że precyzyjne formułowanie wyrażeń tego typu to podstawa dobrego programisty – naprawdę warto się tego trzymać, bo później mniej błędów wychodzi na produkcji, a kod jest dużo łatwiej przetestować. Często spotykam się z przypadkami, gdzie ktoś pomija nawiasy lub źle łączy operatory i potem są problemy z błędami logicznymi, dlatego warto wyrobić sobie taki nawyk dokładnego zapisywania warunków.

Pytanie 20

Jakie znaczenie ma deklaracja zmiennej w programowaniu?

A. Określenie typu oraz nazwy zmiennej w kodzie programu

B. Zarezerwowanie miejsca w pamięci dla wyników operacji arytmetycznych

C. Przypisanie zmiennej wartości domyślnej

D. Stworzenie nowej wartości w bazie danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Deklaracja zmiennej to podstawowy krok w programowaniu, który polega na określeniu typu oraz nazwy zmiennej, zanim zostanie do niej przypisana wartość. W językach takich jak C++, Java, czy C# deklaracja wygląda na przykład tak: `int liczba;`. Określenie typu zmiennej pozwala kompilatorowi lub interpreterowi zarezerwować odpowiednią ilość pamięci oraz kontrolować, jakie operacje mogą być na niej wykonywane. Deklaracja zmiennej zwiększa czytelność kodu, umożliwia wykrywanie błędów na wczesnym etapie kompilacji i jest kluczowa w zarządzaniu zasobami aplikacji.

Pytanie 21

Cytat przedstawia charakterystykę metodyki RAD. Pełne znaczenie tego skrótu można przetłumaczyć na język polski jako:

...(RAD)..., is both a general term for adaptive software development approaches, and the name for James Martin's method of rapid development.

In general, RAD approaches to software development put less emphasis on planning and more emphasis on an adaptive process. Prototypes are often used in addition to or sometimes even instead of design specifications.

Źródło: https://en.wikipedia.org/

A. prototypowanie wsparte testami jednostkowymi

B. zintegrowane środowisko programistyczne

C. środowisko refaktoryzacji aplikacji

D. środowisko szybkiego rozwoju aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
RAD, czyli Rapid Application Development, tłumaczy się na polski najczęściej jako „środowisko szybkiego rozwoju aplikacji” albo „metodyka szybkiego wytwarzania oprogramowania”. To podejście stawia na błyskawiczne prototypowanie i szybkie iteracje zamiast długiego, formalnego planowania. Bardziej niż na dokumentacji, skupia się na tworzeniu działających wersji aplikacji, które można testować i na bieżąco modyfikować zgodnie z tym, czego oczekuje klient lub zespół użytkowników. W praktyce, przykładowy projekt w RAD to np. budowa aplikacji, gdzie klient dostaje wstępny prototyp po tygodniu, a nie po miesiącu – i od razu może zgłaszać uwagi. Bardzo często stosuje się narzędzia typu CASE (Computer-Aided Software Engineering), które pozwalają szybko generować kod i prototypy GUI bez żmudnego pisania wszystkiego od zera. W świecie profesjonalnych firm IT, RAD jest chętnie wykorzystywany, kiedy czas wdrożenia jest kluczowy, na przykład w startupach, które muszą szybko przetestować swój pomysł rynkowy. Moim zdaniem, nawet jeśli nie wszystkie projekty się do tego nadają, to znajomość RAD jest bardzo przydatna dla każdego programisty – pozwala lepiej zrozumieć, jak można pracować zwinnie i elastycznie, bez zbędnego formalizmu. RAD to nie tylko metodyka, ale też praktyczny styl myślenia o aplikacjach – szybciej, więcej, elastyczniej. Warto się tym zainteresować, szczególnie jeśli komuś zależy na czasie i wczesnych efektach pracy.

Pytanie 22

Narzędzie przeznaczone do rozwijania aplikacji w systemie WPf (ang. Windows Presentation Foundation) to

A. XamarinStudio

B. Visual Studio

C. PyCharm

D. NetBeans

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Visual Studio to narzędzie, które według mnie jest praktycznie niezbędne do profesjonalnej pracy z WPF (Windows Presentation Foundation). WPF to technologia Microsoftu do budowania nowoczesnych, graficznych interfejsów użytkownika na platformie Windows. Visual Studio posiada wbudowane wsparcie dla projektów WPF – od kreatora nowych aplikacji, przez podpowiedzi składni XAML, aż po graficzny edytor interfejsów, tzw. designer. Na co dzień, gdy projektuję UI w WPF, doceniam funkcje takie jak live preview, debugger XAML czy możliwość natychmiastowego podglądu zmian. Z Visual Studio korzystają praktycznie wszyscy programiści .NET na świecie, bo daje ono dostęp nie tylko do edycji kodu, ale też do narzędzi takich jak NuGet, integracja z systemami kontroli wersji (np. Git), testowanie jednostkowe czy automatyczne refaktoryzacje. Warto wiedzieć, że Microsoft stale rozwija Visual Studio pod kątem WPF, dbając nie tylko o nowości w językach C# i VB.NET, ale też o wygodę pracy z XAML-em oraz wsparcie dla wzorców projektowych, takich jak MVVM. Z praktycznego punktu widzenia, jeśli chcesz tworzyć prawdziwie profesjonalne aplikacje WPF, to Visual Studio jest – moim zdaniem – bezkonkurencyjne. Często nawet początkujący szybko zauważają, jak bardzo przyspiesza ono codzienną pracę i rozwiązywanie problemów typowych dla tej technologii.

Pytanie 23

Co to jest shadow DOM?

A. Wirtualny DOM używany przez biblioteki jak React i Vue.js

B. Metoda renderowania grafiki 3D w przeglądarkach

C. Technika stylizacji elementów w CSS przy użyciu cieni

D. Mechanizm enkapsulacji kodu HTML, CSS i JavaScript w komponenty webowe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Shadow DOM to technika pozwalająca na enkapsulację kodu HTML, CSS oraz JavaScript w komponentach webowych, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji opartych na Web Components. Dzięki zastosowaniu Shadow DOM, elementy wewnętrzne komponentu są izolowane od reszty dokumentu, co eliminuje problemy z kolizjami nazw klas CSS oraz pozwala na tworzenie bardziej modularnych i wielokrotnego użytku elementów. Przykładem zastosowania Shadow DOM mogą być komponenty interfejsu użytkownika, takie jak przyciski czy karty, które zawierają własne style i logikę, nie wpływając na globalne style strony. To podejście jest wspierane przez standardy W3C i zalecane w projektach, gdzie skala i złożoność aplikacji wymaga wysokiej wydajności i organizacji kodu. Dobrze zaprojektowane komponenty z użyciem Shadow DOM mogą znacznie uprościć rozwój i utrzymanie aplikacji webowych, czyniąc je bardziej responsywnymi i dostosowanymi do różnych środowisk.

Pytanie 24

Który element HTML5 służy do wyświetlania zawartości video?

A. <media>

B. <video>

C. <film>

D. <play>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element HTML5 <video> jest kluczowym składnikiem do wyświetlania treści wideo w przeglądarkach. Dzięki niemu można łatwo osadzić filmy na stronach internetowych, co sprawia, że są one bardziej interaktywne i atrakcyjne dla użytkowników. Przykład użycia tego tagu wygląda następująco: <video src='film.mp4' controls></video>. Atrybut 'controls' pozwala na dodanie prostych przycisków odtwarzania, pauzy i regulacji głośności, co znacząco poprawia doświadczenia użytkownika. Warto również wspomnieć, że element <video> wspiera różne formaty wideo, takie jak MP4, WebM czy Ogg, co jest istotne w kontekście zgodności z różnymi przeglądarkami i urządzeniami. W praktyce, stosowanie <video> pozwala na łatwe zarządzanie wideo, w tym na dodawanie napisów, ustawienie automatycznego odtwarzania czy loopowania. To sprawia, że jest on niezwykle popularny w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych, które chcą dostarczać wartościowe multimedia. Zastosowanie tego elementu jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie dostępności i użyteczności, co czyni go niezwykle ważnym w dzisiejszym web development.

Pytanie 25

Jakie wartości może przyjąć zmienna typu boolean?

A. 1, -1

B. true, false

C. O oraz każdą liczbę całkowitą

D. trzy dowolne liczby naturalne

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna typu logicznego (boolowskiego) w językach programowania, takich jak C++, Java czy Python, może przyjmować tylko dwie wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Te wartości są fundamentalne w logice komputerowej, ponieważ umożliwiają podejmowanie decyzji oraz kontrolowanie przepływu programu poprzez struktury warunkowe, takie jak instrukcje if, while czy for. Na przykład, w języku Python, tworząc zmienną logiczną, możemy użyć operatorów porównania, aby określić, czy dwie wartości są równe: is_equal = (5 == 5), co ustawia is_equal na true. Zmienne logiczne są zdefiniowane w standardach programowania, takich jak IEEE 754 dla reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych, gdzie wartość logiczna jest kluczowa dla operacji porównawczych. Dobrze zrozumiana logika boolowska jest niezbędna dla programistów, ponieważ stanowi podstawę algorytmu decyzyjnego oraz wpływa na efektywność kodu.

Pytanie 26

Jakie narzędzie najlepiej wykorzystać do testowania API REST?

A. Git

B. Jasmine

C. Postman

D. Selenium

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Postman to jedno z najpopularniejszych narzędzi do testowania API REST, które oferuje wiele funkcji ułatwiających pracę z interfejsami programistycznymi. Jego intuicyjny interfejs użytkownika pozwala na łatwe wysyłanie zapytań HTTP, takich jak GET, POST, PUT, DELETE, co jest kluczowe w testowaniu API. Dzięki wsparciu dla kolekcji zapytań, użytkownicy mogą organizować i grupować swoje testy, co ułatwia zarządzanie projektem i iteracyjne testowanie. Ponadto, Postman umożliwia automatyzację testów poprzez skrypty testowe, które można uruchomić po wykonaniu zapytania, co pozwala na szybką weryfikację odpowiedzi API i ich zgodności z oczekiwaniami. Narzędzie wspiera także integracje z CI/CD, co czyni je idealnym dla zespołów pracujących w metodykach Agile. Postman jest zgodny z najlepszymi praktykami branżowymi, takimi jak RESTful API design, co czyni go niezbędnym w każdym projekcie wykorzystującym API.

Pytanie 27

Jaką wartość zwróci funkcja napisana w języku C++, jeżeli jej argumentem wejściowym jest tablica stworzona w następujący sposób:

int tablica[6] = {3,4,2,4,10,0};

int fun1(int tab[]) {
    int wynik = 0;

    for(int i = 0; i < 6; i++)
        wynik += tab[i];
    return wynik;
}

A. 20

B. 10

C. 0

D. 23

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozwiązując takie zadania, warto nauczyć się dokładnie patrzeć na strukturę kodu. Funkcja fun1 przyjmuje tablicę intów i sumuje jej elementy. Tu pętla for przechodzi po wszystkich sześciu indeksach – od 0 do 5. Gdy podmienisz na liczby z zadania: 3, 4, 2, 4, 10 oraz 0 – po prostu dodajesz te wartości do siebie. Suma wychodzi 23. Czyli wynik funkcji to właśnie 23. To taki bardzo typowy przykład sumowania elementów tablicy – nie tylko na lekcjach, ale praktycznie wszędzie, np. jak liczysz sumę zamówień w sklepie internetowym albo punkty gracza w grze. Jeśli chodzi o dobre praktyki w C++, to warto wiedzieć, że lepiej przekazywać tablicę z dodatkowym parametrem długości, żeby nie robić magicznych liczb jak to '6' w pętli – można się wtedy łatwo pomylić przy zmianie rozmiaru. Moim zdaniem dobrze jest od razu przyswoić sobie nawyk wykorzystywania std::vector zamiast „gołych” tablic, bo są bezpieczniejsze i elastyczniejsze. To już taki krok w stronę kodu produkcyjnego. Ale podsumowując – jeśli widzisz tak napisany kod, to zawsze patrz, ile razy pętla się wykona i jakie są wartości w tablicy. Tylko tyle i aż tyle. W praktyce ta umiejętność przekłada się na szybkie debugowanie i pisanie niezawodnych programów.

Pytanie 28

Jakie wartości jest w stanie przechować zmienna o typie logicznym?

A. Dowolną liczbę rzeczywistą

B. Tylko ciąg znaków

C. Wartość w reprezentacji binarnej

D. Jedną z dwóch opcji: true lub false

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna typu logicznego (boolean) może przechowywać jedną z dwóch wartości: 'true' lub 'false'. Są to podstawowe wartości wykorzystywane w operacjach warunkowych i pętlach, które decydują o przepływie sterowania w programach. Wartości logiczne są kluczowe w konstrukcjach takich jak 'if-else', pętlach 'while' oraz w porównaniach. W wielu językach programowania 'true' jest równoznaczne z 1, a 'false' z 0, co pozwala na łatwą integrację z typami całkowitymi. Typ boolean jest niezbędny w programowaniu, umożliwiając implementację decyzji, walidacji danych i automatyzacji procesów.

Pytanie 29

Który typ testów jest wykonywany na pojedynczych komponentach lub funkcjach w izolacji?

A. Testy akceptacyjne

B. Testy systemowe

C. Testy jednostkowe

D. Testy integracyjne

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Testy jednostkowe to podstawowy rodzaj testów, które koncentrują się na weryfikacji pojedynczych komponentów lub funkcji aplikacji w izolacji. Ich celem jest upewnienie się, że dany element kodu działa zgodnie z oczekiwaniami. Przykładowo, jeśli mamy funkcję, która oblicza sumę dwóch liczb, test jednostkowy sprawdzi, czy ta funkcja poprawnie zwraca wynik dla różnych zestawów danych wejściowych. Zastosowanie testów jednostkowych jest kluczowe w nowoczesnym programowaniu, ponieważ pozwala na szybkie wykrywanie błędów na wczesnym etapie rozwoju oprogramowania. Dzięki nim można również łatwiej wprowadzać zmiany w kodzie, gdyż mając pewność, że pojedyncze komponenty działają prawidłowo, można modyfikować całą aplikację bez obaw o wprowadzenie nowych błędów. W praktyce, testy jednostkowe są często zautomatyzowane i stanowią integralną część ciągłej integracji (CI), co pozwala na szybkie i efektywne testowanie kodu przy każdej zmianie. Dobre praktyki w zakresie testów jednostkowych obejmują pisanie testów przed właściwą implementacją kodu (tzw. TDD - Test Driven Development) oraz stosowanie odpowiednich narzędzi, takich jak JUnit dla Javy czy NUnit dla .NET.

Pytanie 30

Co to jest Continuous Integration (CI)?

A. Praktyka automatycznego integrowania kodu w repozytorium wspólnym wraz z testami

B. Protokół komunikacji między różnymi częściami aplikacji

C. Metoda ciągłego monitorowania wydajności aplikacji w produkcji

D. Technika tworzenia aplikacji mobilnych w sposób przyrostowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Continuous Integration (CI) to praktyka, która ma na celu automatyzację procesu integrowania kodu w repozytorium wspólnym. Główną ideą CI jest to, aby programiści regularnie dodawali swoje zmiany do głównej gałęzi kodu, co pozwala na bieżące testowanie aplikacji. Dzięki temu można szybko wykrywać i naprawiać błędy, zanim staną się one poważnym problemem. Typowym przykładem zastosowania CI jest użycie narzędzi takich jak Jenkins, GitLab CI czy Travis CI, które automatycznie uruchamiają zestaw testów po każdym wprowadzeniu zmian. Takie podejście nie tylko poprawia jakość kodu, ale również przyspiesza cykl wydania oprogramowania, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży. Warto również zauważyć, że CI jest często częścią szerszego podejścia do DevOps, które integruje rozwój i operacje, aby zwiększyć efektywność całego procesu wytwarzania oprogramowania.

Pytanie 31

Który z wymienionych procesów NIE jest częścią etapu kompilacji?

A. Optymalizacja kodu

B. Weryfikacja błędów składniowych

C. Tłumaczenie kodu źródłowego na język maszynowy

D. Analiza działania programu w czasie rzeczywistym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Analiza działania programu w czasie rzeczywistym nie należy do etapu kompilacji, lecz do etapu wykonywania programu. Kompilacja obejmuje tłumaczenie kodu źródłowego na język maszynowy, optymalizację kodu i weryfikację błędów składniowych. Analiza w czasie rzeczywistym to rola debuggera, który działa na uruchomionym programie i umożliwia śledzenie jego działania krok po kroku.

Pytanie 32

Co to jest kontener Docker?

A. Narzędzie do automatycznego testowania interfejsów użytkownika

B. System zarządzania bazami danych NoSQL

C. Lekka, samodzielna jednostka oprogramowania, która zawiera wszystko, co aplikacja potrzebuje do uruchomienia

D. Graficzny interfejs do zarządzania kodem aplikacji webowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kontener Docker to lekka, samodzielna jednostka oprogramowania, która zawiera wszystko, co aplikacja potrzebuje do uruchomienia: kod, biblioteki, zmienne środowiskowe oraz inne zależności. Dzięki wykorzystaniu technologii wirtualizacji na poziomie systemu operacyjnego, kontenery są bardziej efektywne i oszczędne w użyciu zasobów w porównaniu do tradycyjnych maszyn wirtualnych. Przykładem zastosowania kontenerów Docker jest rozwój aplikacji webowych, gdzie różne mikroserwisy mogą być uruchamiane w osobnych kontenerach, co pozwala na łatwe skalowanie oraz zarządzanie nimi. W praktyce, kontenery umożliwiają programistom szybkie uruchamianie środowisk testowych i produkcyjnych, a także ułatwiają ciągłą integrację i ciągłe wdrażanie (CI/CD), co jest zgodne z najlepszymi praktykami DevOps. W kontekście zarządzania infrastrukturą, kontenery zapewniają spójność środowiska, eliminując problemy związane z "działa na moim komputerze".

Pytanie 33

Co to jest JWT (JSON Web Token)?

A. Otwarty standard do bezpiecznego przekazywania informacji między stronami jako obiekt JSON

B. Protokół komunikacji między frontendem a backendem

C. Format przechowywania danych w bazach NoSQL

D. Biblioteka JavaScript do manipulacji danymi JSON

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JWT, czyli JSON Web Token, to otwarty standard (RFC 7519), który definiuje sposób bezpiecznego przekazywania informacji między stronami jako obiekt JSON. Głównym celem JWT jest zapewnienie autoryzacji i integralności danych. Token składa się z trzech części: nagłówka, ładunku i podpisu. Nagłówek określa algorytm użyty do podpisu, ładunek zawiera dane użytkownika (np. identyfikator, role), a podpis umożliwia weryfikację, że token nie został zmieniony po jego wydaniu. Dzięki tej strukturze JWT jest popularny w aplikacjach webowych, gdzie użytkownicy muszą być autoryzowani w różnych sekcjach aplikacji. Praktycznym zastosowaniem JWT jest autoryzacja API, gdzie serwery mogą weryfikować tożsamość użytkowników na podstawie tokenów przesyłanych w nagłówkach HTTP, co zwiększa bezpieczeństwo i elastyczność w komunikacji między systemami. Warto podkreślić, że JWT powinny być używane zgodnie z najlepszymi praktykami, takimi jak stosowanie HTTPS, aby chronić dane przed przechwyceniem, oraz regularne odnawianie tokenów, aby zminimalizować ryzyko ich wykorzystywania przez osoby nieuprawnione.

Pytanie 34

Które z wymienionych działań stanowi zagrożenie dla emocjonalnego dobrostanu człowieka w sieci?

A. Zła postawa podczas pracy przy komputerze

B. Cyberstalking

C. Nadmierne korzystanie z mediów społecznościowych

D. Przesyłanie niezaszyfrowanych plików

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cyberstalking to groźne zjawisko polegające na uporczywym prześladowaniu, nękaniu lub groźbach w przestrzeni internetowej. Może prowadzić do poważnych problemów emocjonalnych, takich jak lęki, depresja, a nawet zespół stresu pourazowego (PTSD). Cyberstalking narusza prywatność ofiary, wywołując poczucie zagrożenia i bezradności. Walka z tym zjawiskiem obejmuje zgłaszanie przypadków organom ścigania, blokowanie prześladowców i korzystanie z narzędzi ochrony prywatności.

Pytanie 35

Zapisany kod w języku Python ilustruje

pierwiastki = {"N": "Azot", "O": "Tlen", "P": "Fosfor", "Si": "Siarka"}

A. stos

B. tablicę asocjacyjną (słownik)

C. strukturę

D. kolejkę (LIFO)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym zadaniu mamy do czynienia z tablicą asocjacyjną, która w Pythonie nazywa się słownikiem. Słownik to taki fajny sposób na przechowywanie par klucz-wartość, co jest naprawdę przydatne. W naszym przypadku kluczami są symbole chemiczne, jak N czy O, a wartościami ich pełne nazwy, czyli Azot oraz Tlen. Dzięki tej strukturze można szybko sięgnąć po konkretne dane, co jest bardzo pomocne w różnych sytuacjach. Na przykład, można używać ich do przechowywania konfiguracji albo do prostych baz danych. Warto też dodać, że słowniki świetnie pasują do obiektów JSON, co jest ważne w tworzeniu aplikacji webowych. Dają nam dużą elastyczność i robią to w bardzo efektywny sposób, dlatego są jednym z kluczowych elementów Pythona. Ułatwiają pisanie kodu, który jest zarówno czytelny, jak i funkcjonalny.

Pytanie 36

Jaki język programowania został stworzony z myślą o tworzeniu aplikacji na system Android?

A. Java

B. Swift

C. Python

D. Objective-C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Java to taki język, który jest głównie używany do robienia aplikacji na Androida. Od początku Androida, Java była jego podstawowym językiem, dlatego jest tak popularna i dobrze opisana w dokumentacji. Kiedy tworzysz aplikacje na Androida w Javie, to korzystasz z Android SDK oraz API, które świetnie integrują się z funkcjami urządzeń, jak GPS czy kamera. Teraz trochę więcej mówi się o Kotlinie jako nowoczesnej alternatywie dla Javy, ale Java wciąż ma swoje mocne miejsce w tworzeniu aplikacji i Google dalej ją wspiera.

Pytanie 37

Jakie jest zadanie interpretera?

A. analiza składni całego programu przed jego uruchomieniem

B. optymalizacja większej części kodu, aby przyspieszyć jego wykonanie

C. tłumaczenie kodu na kod maszynowy

D. wykonywanie skryptu krok po kroku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Interpreter to takie narzędzie, które wykonuje kod linijka po linijce. Działa to tak, że odczytuje program napisany w języku wysokiego poziomu, weryfikuje co tam w nim siedzi i od razu realizuje polecenia, co sprawia, że można fajnie testować kod. Na przykład w Pythonie można łatwo sprawdzić różne fragmenty kodu, co jest mega pomocne przy pisaniu i poprawianiu oprogramowania. Wiesz, od kompilatora różni się tym, że kompilator przetwarza cały kod od razu, tworząc kod maszynowy, który później działa na komputerze. Dzięki temu interpreter jest bardziej elastyczny, można szybko przetestować nowe pomysły, ale z drugiej strony, czasami nie działa tak efektywnie jak skompilowane programy, bo każda linia kodu jest analizowana na bieżąco. Więc w przypadku dużych i wymagających aplikacji lepiej sprawdzają się kompilatory, ale interpreter to skarb, zwłaszcza w nauce i prototypowaniu.

Pytanie 38

Wskaż programowanie, w którym możliwe jest stworzenie aplikacji mobilnej dla systemu Android?

A. Java

B. Swift

C. C++

D. Obiective-C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Java jest jednym z najważniejszych języków programowania wykorzystywanych do tworzenia aplikacji mobilnych na platformę Android. Został stworzony przez firmę Sun Microsystems i obecnie jest rozwijany przez Oracle. Java jest językiem obiektowym, co oznacza, że umożliwia programistom tworzenie aplikacji w sposób modularny i zorganizowany. W kontekście Androida, Java jest podstawowym językiem, w którym bazowe API (Application Programming Interface) zostało opracowane. Wysoka wydajność, bogata biblioteka klas oraz wsparcie dla programowania wielowątkowego sprawiają, że Java jest idealnym wyborem dla deweloperów aplikacji mobilnych. Przykładowo, do stworzenia prostego interfejsu użytkownika w aplikacji Android, programista może wykorzystać takie elementy jak TextView czy Button, które są częścią frameworka Android SDK. Współczesne praktyki wskazują również na wykorzystanie Java w połączeniu z Kotlinem, co pozwala na osiągnięcie lepszych rezultatów i zwiększa efektywność w pracy nad projektami mobilnymi.

Pytanie 39

Jaką wartość jest w stanie przechować tablica jednowymiarowa?

A. Wiele wartości pod różnymi indeksami

B. Wiele wartości pod tym samym indeksem

C. Jedną wartość

D. Wartość logiczną true lub false

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablica jednowymiarowa przechowuje wiele wartości pod różnymi indeksami. Każdy element tablicy jest dostępny za pomocą indeksu, co pozwala na szybkie i efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie danych. W programowaniu tablice jednowymiarowe są podstawą do implementacji algorytmów sortowania, wyszukiwania oraz przechowywania sekwencji danych. Tego rodzaju tablice są niezwykle użyteczne w organizowaniu danych o powtarzalnej strukturze, takich jak listy imion, wyniki testów czy współrzędne.

Pytanie 40

Co następuje, gdy błąd nie zostanie uchwycony przez blok catch?

A. Błąd zostanie zignorowany przez kompilator

B. Program kontynuuje działanie, pomijając błąd

C. Instrukcja throw zostanie automatycznie wykreślona

D. Program zakończy działanie z błędem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jeśli wyjątek nie zostanie przechwycony przez blok 'catch', program zakończy działanie z błędem i wygeneruje komunikat o nieobsłużonym wyjątku. Jest to domyślne zachowanie w C++ i innych językach obsługujących wyjątki, co ma na celu zapobieganie dalszemu wykonywaniu kodu, który mógłby prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów. Obsługa wyjątków jest kluczowym elementem zapewniania stabilności i bezpieczeństwa aplikacji – brak jej implementacji może prowadzić do awarii programu. Dlatego zaleca się, aby zawsze stosować odpowiednie bloki 'try-catch' wokół kodu, który może generować wyjątki.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej