Bór bagienny to siedliskowy typ lasu występujący na glebach silnie uwilgotnionych, często torfowych, kwaśnych i ubogich w składniki pokarmowe. Jest związany z wysokim poziomem wód gruntowych oraz warunkami bagiennymi.
Główne cechy siedliska
- gleby torfowe lub murszowo-torfowe,
- bardzo duże uwilgotnienie,
- kwaśny odczyn podłoża,
- mała zasobność pokarmowa,
- częsta obecność mchów torfowców.
Roślinność
W drzewostanie dominuje zwykle sosna zwyczajna, często o słabszym wzroście. W runie mogą występować rośliny torfowiskowe, m.in.:
- rosiczka okrągłolistna,
- bagno zwyczajne,
- borówka bagienna,
- żurawina błotna,
- mchy torfowce.
Znaczenie w rozpoznawaniu siedlisk
Bór bagienny należy odróżniać od boru wilgotnego. Obecność gatunków torfowiskowych, takich jak rosiczka okrągłolistna, wskazuje na bardziej zabagnione, torfowe warunki typowe dla boru bagiennego.