Gajnik lśniący to gatunek mchu występujący w runie leśnym. W typologii siedlisk leśnych może pełnić rolę gatunku pomocnego przy rozpoznawaniu warunków siedliskowych, zwłaszcza wilgotności i żyzności gleby.
Znaczenie w rozpoznawaniu siedlisk
W pytaniu egzaminacyjnym gajnik lśniący jest gatunkiem, który pozwala odróżnić bór świeży (Bśw) od boru suchego (Bs). Jego obecność wskazuje na siedlisko świeższe niż typowy bór suchy.
Gdzie występuje?
Gajnik lśniący spotykany jest najczęściej w lasach iglastych i mieszanych, szczególnie tam, gdzie warunki wilgotnościowe są lepsze niż na skrajnie suchych piaskach. Może tworzyć zielone, błyszczące darnie w warstwie mszystej runa.
Dlaczego nie chrobotek?
Chrobotki, np. chrobotek reniferowy, są bardziej typowe dla siedlisk suchych, ubogich i piaszczystych. Dlatego ich obecność kojarzy się raczej z borem suchym niż z borem świeżym.
Do zapamiętania na egzamin
Jeśli pytanie brzmi: „Jakim gatunkiem runa można odróżnić Bśw od Bs?”, poprawna odpowiedź to:
gajnik lśniący.
To gatunek wskazujący na warunki bardziej świeże, charakterystyczne dla boru świeżego.