Placówki to sposób ręcznego przygotowania gleby i sadzenia stosowany w odnowieniach oraz zalesieniach, szczególnie przy gatunkach sadzonych grupowo, np. dębie.
W pytaniach egzaminacyjnych bardzo charakterystyczny opis placówki to: ręcznie przygotowana, okrągła powierzchnia o średnicy około 1,2 m, na której sadzi się większą liczbę sadzonek, np. 21 sztuk Db 1/0.
Na czym polega sadzenie na placówkach?
Na wyznaczonej powierzchni usuwa się przeszkadzającą roślinność, ściółkę lub darń, a następnie przygotowuje glebę pod sadzenie. Sadzonki rozmieszcza się w obrębie jednej placówki, czyli niewielkiej przygotowanej powierzchni.
Celem jest stworzenie grupy młodych drzewek, z której w dalszym rozwoju pozostaną najlepsze osobniki.
Cechy rozpoznawcze placówek
- przygotowanie gleby odbywa się zwykle ręcznie,
- powierzchnia ma kształt najczęściej okrągły lub zbliżony do koła,
- typowa średnica w zadaniach egzaminacyjnych: 1,2 m,
- sadzi się kilkanaście lub kilkadziesiąt sadzonek na jednej placówce,
- często dotyczy sadzenia dębu.
Różnica między placówką a talerzem lub kopcem
Talerz to pojedynczo przygotowana powierzchnia pod jedną sadzonkę. Kopiec oznacza sadzenie na podwyższeniu z gleby, stosowane np. na terenach wilgotnych. Placówka wyróżnia się tym, że na jednej przygotowanej powierzchni sadzi się grupę sadzonek.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli w pytaniu pojawia się opis: 21 sztuk Db 1/0, okrągła powierzchnia, średnica 1,2 m, przygotowanie ręczne — poprawna odpowiedź to najczęściej sadzenie na placówkach.