Rębnia gniazdowa

Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi

Rębnia gniazdowa to sposób użytkowania rębnego i odnawiania lasu, w którym odnowienie prowadzi się na niewielkich powierzchniach zwanych gniazdami. Gniazda wycina się wewnątrz drzewostanu, a następnie wprowadza się na nich odnowienie naturalne lub sztuczne.

Na czym polega?

W pierwszym etapie wykonuje się gniazda, czyli niewielkie powierzchnie pozbawione drzewostanu lub silnie przerzedzone. Dzięki temu młode pokolenie drzew otrzymuje odpowiednią ilość światła, ale nadal korzysta z osłony drzewostanu otaczającego.

W kolejnych etapach gniazda mogą być poszerzane, a drzewostan między nimi stopniowo usuwany. Celem jest uzyskanie odnowienia o właściwym składzie gatunkowym i dobrej jakości hodowlanej.

Ważna wartość egzaminacyjna

W pierwszym etapie rębni gniazdowej gniazda powinny zajmować łącznie 30–40% powierzchni strefy manipulacyjnej.

To oznacza, że jeśli strefa manipulacyjna ma np. 10 ha, to powierzchnia gniazd w pierwszym etapie powinna wynosić około 3–4 ha.

Po co stosuje się rębnię gniazdową?

  • umożliwia stopniowe odnawianie drzewostanu,
  • pozwala kształtować skład gatunkowy młodego pokolenia,
  • daje młodym drzewom częściową osłonę przed wiatrem, przymrozkami i nadmiernym nasłonecznieniem,
  • sprzyja wprowadzaniu gatunków wymagających odpowiednich warunków świetlnych.

Do zapamiętania

Najważniejsza liczba przy tym pytaniu: gniazda w pierwszym etapie rębni gniazdowej = 30–40% powierzchni strefy manipulacyjnej.