Sadzenie w szparę to metoda sadzenia sadzonek leśnych, w której otwór w glebie wykonuje się przez wbicie i odchylenie narzędzia, najczęściej kostura leśnego. Po umieszczeniu systemu korzeniowego sadzonki szparę zamyka się przez dociśnięcie gleby.
Na czym polega metoda?
Pracownik wbija kostur w glebę, wykonuje wąską szczelinę, wkłada do niej korzenie sadzonki, a następnie dokładnie dociska ziemię. Celem jest zapewnienie korzeniom kontaktu z glebą i ograniczenie przesychania.
Kiedy stosuje się sadzenie w szparę?
Metodę tę stosuje się przede wszystkim przy sadzeniu sadzonek z odkrytym systemem korzeniowym, zwłaszcza na powierzchniach przygotowanych pod odnowienie sztuczne. Jest szybka i wydajna, ale wymaga staranności, aby korzenie nie zostały podwinięte.
Najważniejsze zasady
- korzenie muszą być skierowane w dół, bez zawijania,
- sadzonka powinna być posadzona na właściwą głębokość,
- gleba wokół korzeni musi być dobrze dociśnięta,
- szyjka korzeniowa nie powinna być nadmiernie zasypana ani odsłonięta,
- nie wolno pozostawiać pustych przestrzeni przy korzeniach.
Typowy błąd egzaminacyjny
Kostur nie służy do sadzenia „w dołku” ani „w jamce”. Te określenia odnoszą się do innych sposobów przygotowania miejsca sadzenia. Przy użyciu kostura sadzi się w szparę.