Metoda zielarska

Słownik kwalifikacji OGR.01 - Wykonywanie kompozycji florystycznych

Metoda zielarska to sposób suszenia roślin polegający na związaniu ich w niewielkie pęczki i zawieszeniu kwiatostanami lub wierzchołkami w dół. Jest to jedna z najprostszych metod utrwalania materiału roślinnego wykorzystywanego później we florystyce.

Jak przebiega suszenie?

Rośliny po zbiorze oczyszcza się z uszkodzonych liści i nadmiaru dolnych części pędów. Następnie układa się je w małe pęczki, związuje sznurkiem, gumką lub drutem i zawiesza w miejscu:

  • suchym,
  • przewiewnym,
  • zacienionym,
  • ciepłym, ale nie narażonym na bezpośrednie słońce.

Zawieszenie roślin do góry nogami ogranicza wyginanie się łodyg i pomaga zachować naturalny pokrój wielu gatunków.

Po czym rozpoznać metodę zielarską?

Na egzaminie najważniejszą wskazówką jest wiązanie roślin w pęczki oraz zawieszanie ich na sznurku lub haczyku. Taki obraz nie oznacza metody zielnikowej, ponieważ w metodzie zielnikowej rośliny są spłaszczane między kartkami papieru i obciążane.

Zastosowanie

Metodą zielarską suszy się m.in. zioła, trawy, zboża, kwiaty o sztywniejszych pędach oraz rośliny przeznaczone do suchych bukietów, wieńców i kompozycji dekoracyjnych.

Ważne porównanie

  • Metoda zielarska – pęczki wiszące w dół.
  • Metoda zielnikowa – rośliny prasowane na płasko.
  • Suszenie w piasku – zachowanie przestrzennego kształtu kwiatów.
  • Utrwalanie w glicerynie – zachowanie elastyczności liści i pędów.