W florystyce ocenia się rośliny przede wszystkim pod kątem ich walorów dekoracyjnych. Elementem ozdobnym może być konkretna część rośliny, czyli organ roślinny.
Najczęstsze organy dekoracyjne
- kwiaty – np. róża, gerbera, goździk,
- liście – np. paprocie, monstera, aspidistra,
- pędy – np. zwisające pędy bluszczu lub asparagusów,
- owoce – np. jarzębina, dzika róża, miechunka,
- korzenie lub bulwy – rzadziej, głównie w kompozycjach naturalistycznych,
- rozłogi i odrosty – mogą mieć znaczenie użytkowe, ale nie zawsze są elementem ozdobnym.
Jak rozpoznać element dekoracyjny?
W pytaniach egzaminacyjnych należy dokładnie odróżniać liście, pędy, korzenie i rozłogi. Jeśli widoczna część jest płaska, blaszkowata, wyrasta z rośliny i ma kształt typowy dla ulistnienia, najczęściej jest to liść. Jeżeli element tworzy łodygowatą oś, z której wyrastają liście, będzie to pęd.
Przykład egzaminacyjny
Roślina w wiszącym pojemniku może mieć dekoracyjne części zwisające w dół. Nie zawsze są to jednak zwisające pędy. U niektórych roślin najbardziej ozdobne są zwisające, wydłużone lub powcinane liście. W takim przypadku poprawne określenie elementu dekoracyjnego to właśnie zwisające liście.
Na co uważać?
Nie należy automatycznie wybierać odpowiedzi „zwisające pędy”, tylko dlatego, że roślina ma pokrój przewieszający się. W florystyce ważna jest precyzyjna identyfikacja organu roślinnego widocznego na zdjęciu.