Drutowanie to technika wzmacniania, przedłużania, formowania lub mocowania materiału roślinnego za pomocą drutu florystycznego. Stosuje się ją wtedy, gdy łodyga jest zbyt krótka, wiotka, łamliwa albo gdy kwiat lub liść ma zostać ustawiony pod określonym kątem.
Po czym rozpoznać drutowanie?
Na rysunkach egzaminacyjnych drutowanie najczęściej widać jako:
- drut owinięty spiralnie wokół łodygi,
- drut przeprowadzony przez nasadę kwiatu lub liścia,
- sztuczne „przedłużenie” łodygi wykonane z drutu,
- element roślinny ustabilizowany drutem i często dodatkowo owinięty taśmą florystyczną.
Jeżeli przy roślinie widoczny jest drut nadający jej sztywność lub kształt, chodzi o technikę drutowania, a nie o klejenie, skręcanie czy umieszczanie w gąbce.
Zastosowanie
Drutowanie wykorzystuje się m.in. przy wykonywaniu:
- wiązanek ślubnych,
- korsarzy i butonierek,
- wianków komunijnych,
- dekoracji pogrzebowych,
- kompozycji z delikatnych kwiatów i liści.
Ważne zasady
Drut powinien być dobrany do grubości i ciężaru rośliny. Zbyt cienki nie utrzyma elementu, a zbyt gruby może uszkodzić tkanki. Po drutowaniu często stosuje się taśmę florystyczną, która maskuje drut, zabezpiecza miejsce mocowania i poprawia estetykę pracy.
Typowe błędy
Do częstych błędów należą: zbyt mocne przebicie kwiatu, pozostawienie ostrych końców drutu, niedopasowanie grubości drutu oraz brak maskowania taśmą. Poprawnie wykonane drutowanie powinno być stabilne, estetyczne i możliwie mało widoczne.