Silnik czterosuwowy z zapłonem samoczynnym to silnik wysokoprężny, najczęściej zasilany olejem napędowym. Zapłon paliwa następuje nie od iskry świecy zapłonowej, lecz wskutek wysokiej temperatury sprężonego powietrza w cylindrze.
Cechy rozpoznawcze
Na rysunkach egzaminacyjnych taki silnik można rozpoznać po elementach układu wtryskowego:
- wtryskiwaczu umieszczonym w głowicy cylindra,
- pompie wtryskowej doprowadzającej paliwo pod wysokim ciśnieniem,
- braku świecy zapłonowej typowej dla silnika z zapłonem iskrowym.
Jeżeli na schemacie widać zawory w głowicy oraz tłok poruszający się w cylindrze, a nie ma kanałów przepłukujących typowych dla silnika dwusuwowego, najczęściej jest to silnik czterosuwowy.
Cztery suwy pracy
Cykl pracy obejmuje:
1. Ssanie – do cylindra zasysane jest powietrze.
2. Sprężanie – tłok przesuwa się ku górze, zawory są zamknięte, powietrze silnie się nagrzewa.
3. Praca – pod koniec sprężania wtryskiwane jest paliwo, które zapala się samoczynnie.
4. Wydech – spaliny są usuwane z cylindra.
Koniec suwu sprężania
W końcu suwu sprężania tłok znajduje się blisko górnego martwego położenia. Zawory ssący i wydechowy są zamknięte, a wtryskiwacz rozpoczyna podawanie paliwa do gorącego, sprężonego powietrza. To charakterystyczny moment pracy silnika Diesla.
W rolnictwie silniki czterosuwowe z zapłonem samoczynnym są powszechnie stosowane w ciągnikach, kombajnach i wielu maszynach samojezdnych ze względu na dużą trwałość, wysoki moment obrotowy i korzystne zużycie paliwa.