Klapy tylne to elementy mechanizacji skrzydła umieszczone przy krawędzi spływu. Ich zadaniem jest zwiększenie siły nośnej skrzydła, szczególnie podczas startu, podejścia i lądowania.
Po wychyleniu klap tylnych zmienia się geometria profilu aerodynamicznego. Profil staje się bardziej zakrzywiony, a często także zwiększa się efektywna powierzchnia skrzydła. W efekcie wzrasta współczynnik siły nośnej C_z.
Wpływ na charakterystykę C_z(α)
Na wykresie zależności współczynnika siły nośnej od kąta natarcia wychylenie klap tylnych zwykle powoduje:
- przesunięcie krzywej C_z(α) w górę,
- wzrost maksymalnego współczynnika siły nośnej C_z max,
- możliwość lotu z mniejszą prędkością,
- wzrost oporu aerodynamicznego.
Dlatego na rysunkach porównawczych krzywa dla skrzydła z wychylonymi klapami tylnymi osiąga większe wartości C_z niż krzywa profilu gładkiego.
Zastosowanie
Klapy tylne stosuje się głównie:
- podczas startu – w celu skrócenia rozbiegu,
- podczas podejścia – dla uzyskania większej siły nośnej przy małej prędkości,
- podczas lądowania – dla zmniejszenia prędkości przyziemienia.
Różnica względem innych elementów
Klapy tylne nie są tym samym co:
- sloty lub klapy przednie – znajdują się przy krawędzi natarcia i opóźniają oderwanie strug,
- hamulce aerodynamiczne – służą głównie do zwiększania oporu i zmniejszania prędkości.
W pytaniach egzaminacyjnych, jeżeli krzywa C_z rośnie wyraźnie powyżej profilu gładkiego, często oznacza to właśnie wychylenie klap tylnych.