Kwalifikacja: MEC.01 - Wykonywanie i naprawa wyrobów z blachy i profili kształtowych

Z mojego doświadczenia wynika, że bardzo łatwo jest się pomylić i skupić na niewłaściwych aspektach technicznych podczas oceny montażu łapacza wody deszczowej. Często spotykam się z podejściem, w którym zwraca się uwagę na docisk nitów czy głębokość żłobień, ale to nie są kluczowe cechy w przypadku łapacza. Owszem, solidność połączeń jest ważna w całym systemie orynnowania, jednak dla skuteczności łapacza najważniejsze jest to, aby przy zamknięciu był szczelny i by jego długość została dobrana odpowiednio do średnicy rury i przeznaczenia. Utrzymywanie odpowiedniej średnicy rury i długości wycięcia ma znaczenie przy projektowaniu rynien, ale nie rozwiązuje problemów związanych z niewłaściwym przechwytywaniem wody przez łapacz. Z kolei grubość blachy czy rodzaj połączenia mogą wpływać na żywotność całego systemu, jednak nie decydują o tym, czy łapacz rzeczywiście spełnia swoją funkcję – a więc czy skutecznie przechwytuje wodę i nie przecieka. Dość często spotykam się z błędnym przekonaniem, że staranne wykonanie połączeń czy wybór grubszej blachy wystarczy, żeby łapacz działał prawidłowo. Tymczasem nawet najlepiej wykonany element nie spełni swojej roli, jeśli nie będzie szczelny lub będzie za krótki, przez co woda ucieknie bokiem. W praktyce warto trzymać się standardów i zaleceń producenta, które jasno wskazują, że szczelność przy zamknięciu oraz odpowiednia długość łapacza to absolutna podstawa przy montażu i ocenie jakości wykonania tego elementu. Dopiero wtedy mamy pewność, że system będzie działał sprawnie niezależnie od intensywności opadów – a to w polskich warunkach pogodowych ma ogromne znaczenie.