Kwalifikacja: BUD.02 - Wykonywanie robót ciesielskich

W kontekście konserwacji i naprawy drewnianych belek stropowych w budynku bardzo często pojawiają się błędne przekonania dotyczące tego, jakie działania rzeczywiście rozwiązują problem uszkodzonej izolacji. Zestrugiwanie drewna i ponowne izolowanie bez rozkucia gniazda może się wydawać szybkie i wygodne, ale w praktyce nie zapewnia dostępu do całego obszaru styku drewna z murem – a to właśnie tam najczęściej pojawia się wilgoć i rozwój grzybów. Ograniczając się do samej powierzchni belki, pomijamy miejsce, gdzie problem jest najbardziej nasilony. Podobnie, powlekanie belki środkiem grzybobójczym bez usunięcia starej izolacji i dokładnego oczyszczenia nie daje trwałego efektu, bo środek nie dotrze do wszystkich zakamarków, a poza tym nie rozwiązuje podstawowego problemu: kontaktu drewna z wilgotnym murem. Dodatkowo, samo podparcie belki w środku rozpiętości nie rozwiązuje kwestii izolacyjności i ochrony przed wilgocią, a może wręcz wprowadzić niepotrzebne naprężenia w konstrukcji, jeśli nie jest wykonane zgodnie z projektem. Tego typu uproszczone działania wynikają przeważnie z mylnego założenia, że naprawa ma być szybka i bezinwazyjna, a jednak normy i dobre praktyki branżowe (np. PN-EN 1995-1-1 dotycząca konstrukcji drewnianych) wyraźnie wskazują, że należy odtworzyć pełną izolację na styku elementów drewnianych z murem. Rozkuwanie gniazda i wykonanie nowej izolacji to nie fanaberia, tylko jedyny sposób, żeby mieć pewność, że konstrukcja będzie chroniona przed działaniem wilgoci i związanymi z tym problemami. Praktyka pokazuje, że miejscowe, powierzchniowe naprawy po prostu nie wystarczają. Zawsze lepiej zrobić trochę więcej roboty – rozkuć, obejrzeć, zabezpieczyć – niż potem zmagać się z poważniejszymi uszkodzeniami całego stropu.