Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektronik
Kwalifikacja: ELM.05 - Eksploatacja urządzeń elektronicznych
Data rozpoczęcia: 4 maja 2026 08:51
Data zakończenia: 4 maja 2026 09:17

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiego typu procesor jest używany w wzmacniaczach z cyfrowym przetwarzaniem dźwięku?

A. RISC

B. CISC

C. AVR

D. DSP

Wzmacniacze z cyfrowym przetwarzaniem dźwięku (DSP - Digital Signal Processing) wykorzystują specjalizowane procesory, które są zoptymalizowane do realizacji skomplikowanych algorytmów manipulacji sygnałem. Procesory DSP charakteryzują się zdolnością do szybkiego przetwarzania danych w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe w zastosowaniach audio, takich jak filtracja, kompresja, echo czy inny efekt dźwiękowy. Dzięki architekturze, która umożliwia równoległe przetwarzanie wielu operacji matematycznych, DSP potrafią efektywnie zarządzać dużymi zestawami danych audio. Przykłady zastosowań obejmują profesjonalne systemy nagłośnienia, gdzie jakość dźwięku ma kluczowe znaczenie, oraz w sprzęcie konsumenckim, takim jak procesory w soundbarach czy systemach hi-fi. Rekomendacje branżowe wskazują, że zastosowanie DSP w audio to standard w nowoczesnych urządzeniach, co potwierdza ich niezastąpioną rolę w obróbce dźwięku.

Pytanie 2

Tuner DVB-T pozwala na odbiór sygnałów

A. telewizji satelitarnej cyfrowej

B. telewizji satelitarnej analogowej

C. telewizji naziemnej cyfrowej

D. telewizji naziemnej analogowej

Tuner DVB-T (Digital Video Broadcasting - Terrestrial) jest urządzeniem zaprojektowanym do odbioru sygnałów cyfrowej telewizji naziemnej. W odróżnieniu od analogowej telewizji, która jest stopniowo wycofywana, DVB-T pozwala na odbiór sygnałów w wysokiej jakości, co jest możliwe dzięki kompresji danych oraz cyfrowemu przesyłaniu. W praktyce oznacza to, że użytkownicy mogą korzystać z lepszej jakości obrazu i dźwięku, a także z dodatkowych usług, takich jak napisy czy wiele kanałów w ramach jednego multipleksu. Standard DVB-T jest powszechnie stosowany w wielu krajach, co czyni go rozwiązaniem uniwersalnym. Przykładem zastosowania tunera DVB-T mogą być telewizory i dekodery, które umożliwiają odbiór kanałów telewizyjnych dostępnych w danym regionie bez potrzeby korzystania z kabli czy satelitów. Dodatkowo, tunery te są kompatybilne z różnymi formatami kodowania, co zwiększa ich funkcjonalność i elastyczność w użytkowaniu.

Pytanie 3

Parametr V_pp, który znajduje się w dokumentacji technicznej wzmacniacza mocy o niskiej częstotliwości, wskazuje na wartość

A. średnią sygnału

B. skuteczną sygnału

C. maksymalną sygnału

D. między szczytową sygnału

Parametr Vpp, czyli napięcie między szczytowe, definiuje maksymalne napięcie sygnału, jakie wzmacniacz mocy może wygenerować pomiędzy dwoma szczytami. Sygnał ten jest kluczowy w analizie wydajności wzmacniaczy audio, ponieważ pozwala na ocenę ich zdolności do reprodukcji dynamicznych zakresów dźwięku. Przykładem zastosowania tego parametru jest projektowanie systemów audio, gdzie potrzebne jest określenie, czy wzmacniacz będzie w stanie obsłużyć sygnały o dużych amplitudach bez zniekształceń. W kontekście standardów branżowych, Vpp jest często stosowany w dokumentacji technicznej, aby umożliwić inżynierom porównywanie różnych urządzeń. Dobrym przykładem może być sytuacja, w której inżynier projektujący system nagłośnienia wymaga wzmacniacza o określonym Vpp, aby zapewnić odpowiednią moc wyjściową na poziomie, który zaspokoi wymagania konkretnego zastosowania, na przykład w sali koncertowej.

Pytanie 4

Która bramka logiczna jest uszkodzona w układzie przedstawionym na rysunku?

A. 4

B. 2

C. 1

D. 3

Wybór błędnych odpowiedzi może wynikać z paru typowych nieporozumień, które mają związek z tym, jak działają bramki logiczne. Czasem ludzie myślą, że skoro inne bramki nie mają żadnych widocznych problemów, to na pewno wina leży w jednej z pozostałych. Ale to tak nie działa, bo nie zawsze widać objawy uszkodzenia na pierwszy rzut oka. Na przykład, bramka może działać w sposób, który wygląda dobrze, ale jednak nie spełnia wymagań w pewnych warunkach. Kolejnym błędem jest niepoprawne interpretowanie stanów logicznych. Ci, którzy nie za bardzo znają się na logice cyfrowej, mogą mylić funkcje bramek, jak AND i OR, co prowadzi do złych wniosków o ich stanie. Ważne jest, żeby ogarnąć, że każda bramka logiczna ma swoje konkretne zasady działania, a ich diagnoza wymaga dokładnej analizy. Żeby uniknąć takich pomyłek, warto korzystać ze schematów prawd i dokładnie sprawdzać stany każde z bramek - to jest standard w diagnostyce układów cyfrowych.

Pytanie 5

Którą funkcję logiczną realizują bramki NAND połączone według schematu?

A. NOR

B. EX-OR

C. EX-NOR

D. OR

Poprawna odpowiedź to EX-OR, a schemat przedstawia klasyczne połączenie bramek NAND, które umożliwia realizację tej funkcji logicznej. Bramki NAND mają tę szczególną właściwość, że ich wyjście jest niskie tylko wtedy, gdy wszystkie wejścia są wysokie. W przypadku połączenia ich w taki sposób, że wyjścia jednej bramki są podawane na wejścia drugiej, uzyskujemy mechanizm negacji, co w rezultacie prowadzi do działania funkcji EX-OR. Funkcja ta zwraca wartość wysoką jedynie wtedy, gdy liczba wejść o stanie wysokim jest nieparzysta, co oznacza, że tylko jedno z dwóch wejść jest w stanie wysokim. W praktyce, układy wykorzystujące funkcję EX-OR są powszechnie stosowane w cyfrowych systemach obliczeniowych, takich jak sumatory w jednostkach arytmetycznych, gdzie kluczowe jest zrozumienie, które bity mają różne wartości. Wiedza na temat konstruowania funkcji logicznych z użyciem bramek NAND jest zgodna z najlepszymi praktykami w projektowaniu systemów cyfrowych, które często dążą do minimalizacji liczby używanych komponentów.

Pytanie 6

Określ, jaki jest rodzaj uszkodzenia układu wykorzystując charakterystykę amplitudowo-częstotliwościową, wyznaczoną na podstawie wyników pomiarów otrzymanych podczas badania przedwzmacniacza mikrofonowego zasilanego napięciem +12 V o wzmocnieniu k_{u max} równym 46 dB.

dB=20lgU₁/U₂
dB	V₁/V₂
0	1
1	1,122
2	1,259
3	1,412
6	2
10	3,162
20	10
40	100
60	1000

A. Za mała wartość górnej częstotliwości granicznej.

B. Za duże wzmocnienie napięciowe badanego układu.

C. Za małe wzmocnienie napięciowe badanego układu.

D. Za wysoka wartość dolnej częstotliwości granicznej.

Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego charakterystyki pracy układów elektronicznych. Za małe wzmocnienie napięciowe, jak sugeruje poprawna odpowiedź, jest kluczowym czynnikiem wpływającym na jakość sygnału. Odpowiedzi, które wskazują na problem z częstotliwościami granicznymi, są mylące, ponieważ niekoniecznie wiążą się z analizą wzmocnienia. Wysoka wartość dolnej częstotliwości granicznej może teoretycznie wskazywać na problemy z pasmem przenoszenia, ale nie jest to bezpośredni problem związany z wzmocnieniem. Również niska wartość górnej częstotliwości granicznej, mimo że może wpływać na zakres przenoszenia sygnału, nie odnosi się do kwestii wzmocnienia, które jest kluczowe dla skuteczności przedwzmacniacza. Często błędne koncepcje opierają się na mylnym zrozumieniu, że wzmocnienie i pasmo przenoszenia są ze sobą bezpośrednio powiązane w każdym przypadku. W rzeczywistości, różne układy mogą mieć różne charakterystyki, a wzmocnienie wpływa na jakość sygnału bardziej bezpośrednio niż same granice częstotliwości. Kluczowe jest zrozumienie, że w sytuacji, gdy wzmocnienie nie osiąga oczekiwanych wartości, głównym problemem będzie jakość sygnału, a nie parametry pasmowe układu. Użytkownicy powinni zwracać uwagę na różnice w zachowaniu układów w zależności od zastosowanych komponentów oraz ich konfiguracji, aby uniknąć podobnych błędów w przyszłości.

Pytanie 7

Modyfikacja szerokości kąta widzenia w kamerze CCTV to proces polegający na

A. zmianie miejsca umiejscowienia kamery

B. regulacji ustawień za pomocą pokrętła FOCUS

C. wymianie kopułki kamery

D. regulacji ustawień pokrętłem SCREEN

Regulacja szerokości kąta widzenia kamery CCTV poprzez pokrętło SCREEN jest kluczowym elementem w procesie dostosowywania parametrów obrazu do specyficznych potrzeb monitoringu. Pokrętło to pozwala na modyfikację ustawień obrazu, co może obejmować kontrast, jasność oraz nasycenie barw. Umożliwia to optymalne dostosowanie kamery do zmieniających się warunków oświetleniowych oraz różnych scenariuszy monitoringu. Przykładowo, w trudnych warunkach oświetleniowych, takich jak nocne nagrania lub silne oświetlenie słoneczne, odpowiednie dostosowanie tych parametrów może znacząco poprawić jakość obrazu, co jest niezbędne dla skutecznego monitoringu. Dobrą praktyką jest regularne kalibrowanie kamer i sprawdzanie ustawień, aby zapewnić, że obraz jest zawsze wyraźny i czytelny. W branży zabezpieczeń istnieją standardy, takie jak ONVIF, które podkreślają znaczenie odpowiednich ustawień w celu uzyskania najlepszych wyników z systemu CCTV.

Pytanie 8

Na rysunkach pokazano schemat ideowy układu stabilizatora napięcia zawierającego dwie identyczne diody Zenera D1 i D2 oraz charakterystykę statyczną diod. Jaka jest wartość napięcia U_AB, jeżeli przez diody płynie prąd wsteczny o wartości 40 mA?

A. 9,4 V

B. 1,4 V

C. 4,4 V

D. 5 V

Wybierając inną wartość napięcia, pojawiają się istotne błędy w zrozumieniu działania diod Zenera. Dioda Zenera w trybie zaporowym działa jako regulator napięcia, a jej charakterystyka statyczna jasno wskazuje, w jakim zakresie prąd wsteczny wpływa na napięcie. W przypadku prądu wstecznego o wartości 40 mA, napięcie na diodzie Zenera nie może być niższe niż 4,7 V, ponieważ to jest minimalna wartość dla tego prądu na podstawie charakterystyki. Wybór wartości 4,4 V ignoruje zasadniczą cechę działania diod Zenera, a także może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących projektowania układów. Napięcie 5 V również jest zbyt niskie, ponieważ nie odpowiada rzeczywistej charakterystyce diod przy podanym prądzie. Z kolei wartość 1,4 V jest całkowicie nieadekwatna, ponieważ dioda nie osiągnie stabilizacji tego napięcia w trybie Zenera przy prądzie 40 mA. Częstym błędem jest zakładanie, że napięcie na diodzie może być niższe, co prowadzi do nieefektywnego projektowania układów elektronicznych. Stabilizatory napięcia z diodami Zenera muszą być zaprojektowane z uwzględnieniem całego zakresu charakterystyki diod, aby zapewnić stabilność i niezawodność działania układu.

Pytanie 9

W celu zwiększenia częstotliwości sygnału wyjściowego, przy zachowaniu współczynnika wypełnienia, należy zmniejszyć wartość

A. rezystora R1

B. rezystora R2

C. kondensatora C

D. kondensatora Cp

Aby zrozumieć, dlaczego odpowiedź "kondensator C" jest poprawna, warto przypomnieć sobie podstawowe zasady działania układu 555 w konfiguracji astabilnej. W tym układzie, częstotliwość sygnału wyjściowego jest odwrotnie proporcjonalna do sumy czasów trwania stanów wysokiego i niskiego, które są zależne od wartości kondensatora C oraz rezystorów R1 i R2. Wzór na częstotliwość można zapisać jako f = 1/(t1 + t2), gdzie t1 = 0.693 * (R1 + R2) * C oraz t2 = 0.693 * R2 * C. Zmniejszenie wartości kondensatora C powoduje skrócenie zarówno t1, jak i t2, co w efekcie prowadzi do zwiększenia częstotliwości sygnału wyjściowego. W praktycznych zastosowaniach, takie podejście jest istotne, gdyż pozwala na dostosowanie parametrów układu do specyficznych wymagań aplikacji, jak generacja sygnałów PWM czy wydajnych oscylatorów. W przemyśle elektronicznym dobrze jest również stosować kondensatory o niskiej tolerancji, co pozwala na lepszą stabilność parametrów układu i dokładniejsze regulacje częstotliwości.

Pytanie 10

Przestawione na rysunku elementy to

A. dławiki.

B. fotorezystory.

C. kondensatory.

D. potencjometry.

Dławiki, które rozpoznajesz na zdjęciu, to pasywne komponenty elektroniczne, których głównym zadaniem jest tłumienie zakłóceń w obwodach elektrycznych oraz stabilizacja prądów. Działają one na zasadzie indukcji elektromagnetycznej, co sprawia, że skutecznie ograniczają zmiany prądu w czasie, co jest niezwykle przydatne w aplikacjach, gdzie stabilność energii jest kluczowa, na przykład w zasilaczach czy filtrach. Dławiki są wykorzystywane w różnych układach elektronicznych, od prostych urządzeń domowych po skomplikowane systemy przemysłowe. Kluczowym elementem dławika jest uzwojenie na rdzeniu, który może być wykonany z różnych materiałów ferromagnetycznych, co wpływa na jego charakterystyki. Dlatego w inżynierii elektrycznej stosuje się standardy dotyczące projektowania dławików, aby zapewnić ich efektywność w redukcji zakłóceń i optymalizacji działania układów elektronicznych.

Pytanie 11

Jakie narzędzie powinno zostać użyte do podłączenia czujnika (zasilanie +12 V oraz masa, styki alarmowe i sabotażowe w konfiguracji NC) do centrali alarmowej?

A. Wkrętak

B. Lutownica

C. Zaciskarka

D. Odsysacz

Wkrętak jest narzędziem niezbędnym do podłączenia czujki do centrali alarmowej, szczególnie gdy chodzi o zapewnienie solidnego i stabilnego połączenia elektrycznego. W przypadku czujek, zasilanie oraz styki alarmowe są często zabezpieczone śrubami, które należy odkręcić lub dokręcić. Użycie wkrętaka pozwala na precyzyjne manipulowanie tymi elementami, co jest kluczowe dla prawidłowego działania systemu alarmowego. Zastosowanie wkrętaka w tym kontekście jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają nie tylko dbałość o poprawność połączeń, ale także ich bezpieczeństwo. Warto również podkreślić, że prawidłowe połączenie czujki z centralą alarmową ma kluczowe znaczenie dla jej funkcjonowania. Nieprawidłowe połączenia mogą prowadzić do fałszywych alarmów bądź całkowitego braku reakcji systemu na zdarzenia. Dlatego wybór odpowiednich narzędzi, takich jak wkrętak, jest fundamentalny w pracy z systemami zabezpieczeń, w których niezawodność i dokładność są kluczowe. Dobrze przeprowadzone połączenia są podstawą dla stabilności i wydajności całego systemu alarmowego.

Pytanie 12

Urządzenie, które pozwala na przesył sygnału telewizyjnego z kilku anten poprzez jeden kabel, to

A. symetryzator

B. konwerter

C. zwrotnica

D. rozgałęźnik

Konwertery, rozgałęźniki i symetryzatory to urządzenia, które pełnią różne funkcje w systemach telewizyjnych, jednak nie są one odpowiednie do przesyłania sygnału z kilku anten przez jedno łącze. Konwerter, często stosowany w systemach satelitarnych, ma za zadanie zmieniać sygnał satelitarny na formę, która może być odbierana przez dekoder. Nie jest on jednak w stanie efektywnie łączyć sygnałów z wielu anten, co eliminuje możliwość jego wykorzystania w opisanej sytuacji. Rozgałęźnik, z drugiej strony, dzieli sygnał z jednego źródła na wiele wyjść, ale nie potrafi efektywnie miksować sygnałów z różnych anten. Stosowanie rozgałęźników w przypadku sygnałów z różnych źródeł może prowadzić do znacznych strat sygnału oraz interferencji, co negatywnie wpływa na jakość obrazu i dźwięku. Symetryzator zaś służy do dopasowywania impedancji w układach antenowych, co jest istotne w kontekście eliminacji strat sygnałowych, jednak również nie rozwiązuje problemu łączenia sygnałów z wielu anten. Często błędne podejście polega na myleniu tych urządzeń i ich zastosowań, co prowadzi do nieefektywnego projektowania instalacji telewizyjnych, a także do niepotrzebnych kosztów związanych z poprawą jakości sygnału. Właściwe zrozumienie funkcji każdego z tych urządzeń jest kluczowe dla skutecznego planowania i realizacji instalacji telewizyjnych, które będą spełniały oczekiwania użytkowników w zakresie jakości odbioru sygnału.

Pytanie 13

Bipolarny tranzystor mocy typu NPN pracuje w układzie pokazanym na rysunku. Wartość mocy traconej w tranzystorze wynosi

A. 0,5 W

B. 11 W

C. 5 W

D. 5,5 W

Poprawna odpowiedź to 5,5 W, co można obliczyć poprzez sumowanie mocy strat na złączu kolektor-emiter oraz na złączu baza-emiter. Moc tracona na złączu kolektor-emiter, wyrażona jako UCE * IC, wynosi 5 W, natomiast na złączu baza-emiter, UBE * IB, wynosi 0,5 W. Suma tych mocy daje łączną moc strat wynoszącą 5,5 W. W praktyce, zrozumienie mocy traconej w tranzystorach jest kluczowe dla projektowania układów elektronicznych, zwłaszcza w kontekście chłodzenia, efektywności i wydajności urządzeń. W rzeczywistych aplikacjach, odpowiednie zarządzanie mocą stratną pozwala na dobranie właściwych radiatrów, co zapobiega przegrzewaniu się tranzystorów i zapewnia ich długotrwałą pracę. W standardach branżowych, takich jak IPC czy JEDEC, podkreśla się znaczenie analizy mocy strat dla zapewnienia niezawodności komponentów elektronicznych.

Pytanie 14

Jaką ilość energii wykorzystało urządzenie o mocy 150 W, działające przez 12 godzin?

A. 1,2 kWh

B. 0,18 kWh

C. 0,6 kWh

D. 1,8 kWh

Żeby obliczyć, ile energii zużywa jakieś urządzenie, trzeba użyć wzoru: energia (w kWh) to moc (w kW) razy czas (w h). Weźmy na przykład sprzęt o mocy 150 W. Najpierw musimy tę moc przeliczyć na kilowaty, co wychodzi nam 0,15 kW. Potem, gdy pomnożymy to przez czas pracy, czyli 12 godzin, mamy 0,15 kW razy 12 h, co daje 1,8 kWh. To ważne, bo takie obliczenia pomagają nam oszczędzać energię i lepiej zarządzać wydatkami na prąd. Jak dobrze rozumiemy, jak to wszystko działa, łatwiej planować, ile wydamy na rachunki oraz podejmować mądre decyzje, jeśli chodzi o kupno energooszczędnych sprzętów. W praktyce, te wszystkie liczby są też podstawą etykiet energetycznych, które pokazują, jak efektywne są urządzenia. Warto więc regularnie patrzeć na to, ile energii zużywamy, bo to nie tylko pomoże zaoszczędzić pieniądze, ale też zmniejszyć nasz wpływ na środowisko.

Pytanie 15

Wtórnik emiterowy to wzmacniacz z tranzystorem w układzie

A. wspólnego źródła

B. wspólnego kolektora

C. wspólnego emitera

D. wspólnej bazy

Wybór innych konfiguracji tranzystora, jak wspólne źródło czy wspólny emiter, może prowadzić do nieporozumień w kwestii wzmacniaczy tranzystorowych. Wspólne źródło, na przykład, jest fajne do wzmocnienia napięcia, ale ma niską impedancję wyjściową, przez co nie za bardzo nadaje się do interfejsów wymagających dużej impedancji. Z kolei wspólny emiter to popularny układ, bo daje spore wzmocnienie napięcia i prądu, ale może wprowadzać więcej zniekształceń i ma niższą impedancję wyjściową. Co do wspólnej bazy, to chociaż czasami jest użyteczna, to ma bardzo niską impedancję wejściową i w większości zastosowań nie jest zbyt praktyczna. Wydaje mi się, że zrozumienie różnic między tymi konfiguracjami to kluczowa rzecz dla inżynierów i techników w elektronice, bo wybór niewłaściwego układu może prowadzić do problemów i nieefektywnych projektów.

Pytanie 16

Jakie z podanych rodzajów sprzężeń między poszczególnymi stopniami wzmacniacza wielostopniowego gwarantuje separację galwaniczną?

A. Sprzężenia pojemnościowe

B. Sprzężenia bezpośrednie

C. Sprzężenia rezystancyjne

D. Sprzężenia transformatorowe

Sprzężenie transformatorowe w wzmacniaczach wielostopniowych to naprawdę ważna sprawa. Daje to możliwość, żeby każdy etap wzmacniacza był oddzielony galwanicznie. A to z kolei pomaga w eliminacji zakłóceń oraz chroni przed niechcianymi różnicami potencjałów. Transformator działa na zasadzie indukcji elektromagnetycznej, co znaczy, że sygnały mogą być przenoszone, a obwody elektryczne pozostają oddzielone. Wzmacniacze audio często korzystają z tego rozwiązania, bo taka separacja pozwala na lepszą jakość dźwięku i zmniejsza szumy. Z mojej perspektywy, w systemach audiofilskich, sprzężenie transformatorowe to najlepszy wybór, ponieważ minimalizuje zniekształcenia. Od strony norm przemysłowych, to podejście jest zgodne z praktykami, które regulują bezpieczeństwo i stabilność systemów elektronicznych, co czyni je bardzo istotnym w projektowaniu nowoczesnych urządzeń elektronicznych.

Pytanie 17

Jakie są komponenty sprzętowe sieci komputerowych?

A. oprogramowanie komunikacyjne

B. urządzenia dostępu

C. sterowniki urządzeń

D. protokoły

Urządzenia dostępu stanowią kluczowy element infrastruktury sieci komputerowych, ponieważ umożliwiają użytkownikom oraz urządzeniom podłączenie się do sieci. Do najpopularniejszych urządzeń dostępu należą modemy, routery oraz punkty dostępu (access points). Modem łączy sieć domową z Internetem, router rozdziela połączenie internetowe na wiele urządzeń, a punkty dostępu rozszerzają zasięg sieci bezprzewodowej. W kontekście standardów, przykładami mogą być urządzenia zgodne z protokołami IEEE 802.11, które definiują normy dla sieci WLAN, oraz urządzenia obsługujące IPv4 i IPv6, które są niezbędne do komunikacji w Internecie. W praktyce, wybór odpowiednich urządzeń dostępu wpływa na efektywność i bezpieczeństwo sieci, co czyni je fundamentem każdej infrastruktury komputerowej.

Pytanie 18

Stabilność systemu automatycznej regulacji sprawia, że gdy układ zostaje wyprowadzony ze stanu równowagi,

A. wyłącza się automatycznie.

B. resetuje się.

C. nie wraca do tego stanu, oscyluje.

D. sam wraca do tego stanu.

Stabilność układu automatycznej regulacji jest kluczowym parametrem, zapewniającym, że po zakłóceniu układ powróci do stanu równowagi. Odpowiedź, że układ "sam powraca do tego stanu", odnosi się do właściwości układów stabilnych, w których reakcja na zakłócenie prowadzi do minimalizacji odchyleń od ustalonej wartości. Przykładem zastosowania tego zjawiska są systemy termostatyczne, w których temperatura pomieszczenia regulowana jest automatycznie, a po przywróceniu właściwych warunków, temperatura wraca do zadanej wartości. W praktyce oznacza to, że układy takie, jak regulatory PID (Proporcjonalno- całkująco- różniczkujące), są projektowane zgodnie z zasadami stabilności, co pozwala na efektywne zarządzanie różnorodnymi procesami przemysłowymi. W standardach, takich jak IEC 61508, podkreśla się znaczenie stabilności w kontekście bezpieczeństwa funkcjonalnego, co dodatkowo zwiększa wagę tego zagadnienia w inżynierii automatyki.

Pytanie 19

Przedstawione na rysunku urządzenie, wchodzące w skład Systemów Sygnalizacji Włamania i Napadu, to czujka

A. dymu i ciepła.

B. ruchu.

C. magnetyczna.

D. zalania.

Czujka ruchu to kluczowy element systemów sygnalizacji włamania i napadu, odpowiedzialny za wykrywanie ruchu w monitorowanym obszarze. Na zdjęciu widać charakterystyczny kształt czujki oraz soczewkę PIR (ang. Passive Infrared Sensor), która jest podstawowym elementem pozwalającym na detekcję zmian temperatury w otoczeniu. Czujki te są wykorzystywane w różnych zastosowaniach, od zabezpieczeń domów prywatnych po kompleksowe systemy ochrony w obiektach komercyjnych. W praktyce, czujki ruchu mogą być stosowane w połączeniu z innymi elementami zabezpieczeń, takimi jak kamery czy alarmy, co zwiększa ich efektywność. Warto pamiętać, że zgodnie z normami branżowymi, instalacja czujek ruchu powinna być przeprowadzona w taki sposób, aby zapewnić odpowiednie pokrycie strefy detekcji, co minimalizuje ryzyko fałszywych alarmów. Dobrze zaprojektowany system sygnalizacji włamania i napadu powinien więc uwzględniać lokalizację czujek oraz ich parametry techniczne, co zwiększa skuteczność detekcji.

Pytanie 20

W przypadku wzmacniaczy prądu stałego pomiędzy kolejnymi stopniami nie wykorzystuje się sprzężenia pojemnościowego, ponieważ kondensator

A. tworzy przerwę dla sygnału o wysokiej częstotliwości

B. jest zworą dla sygnału stałego

C. tak jak dioda, przewodzi sygnał w jednym kierunku

D. nie przekazuje składowej stałej sygnału

Wzmacniacze prądu stałego są projektowane z myślą o obsłudze sygnałów stałych, w związku z czym zastosowanie sprzężenia pojemnościowego byłoby nieodpowiednie. W odpowiedzi, która sugeruje, że kondensator stanowi zwarcie dla sygnału stałego, nie uwzględnia się faktu, że kondensator na dłuższą metę działa jak izolator w obwodach stałoprądowych, co w praktyce oznacza, że nie przepuszcza składowej stałej sygnału. Natomiast w kontekście sygnałów zmiennych, kondensator działa jako element przejściowy, co jest mylone z jego rolą w obwodach DC. Również stwierdzenie, że kondensator stanowi przerwę dla sygnału o dużej częstotliwości, jest nieprecyzyjne. W rzeczywistości kondensator przewodzi wysokie częstotliwości, co czyni go odpowiednim do sprzężenia w wzmacniaczach AC. Dodatkowo, koncepcja, że kondensator przewodzi sygnał tylko w jednym kierunku, jest błędna. Kondensatory nie mają kierunkowości przewodzenia jak diody; zamiast tego gromadzą ładunek i mogą działać w różnych kierunkach w zależności od napięcia. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich nieprawidłowych odpowiedzi często wynikają z mylenia podstawowych zasad działania kondensatorów oraz ich ról w różnych typach obwodów. Warto przypomnieć, że zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego projektowania i implementacji układów elektronicznych.

Pytanie 21

Oblicz wartość pojemności akumulatora zapewniającego niezakłóconą pracę systemu alarmowego w przypadku braku zasilania podstawowego.
Wykorzystaj wzór Q_min=1,25·(I₁·t₁+I₂·t₂),
t₁ – czas trwania obciążenia systemu alarmowego w stanie gotowości,
t₂ – czas trwania obciążenia systemu w stanie alarmu,
I₁ – całkowity prąd obciążenia systemu alarmowego, pobierany przez system alarmowy ze źródła rezerwowego w przypadku uszkodzenia zasilania sieciowego, liczony dla warunków, w których system nie jest w stanie alarmu,
I₂ – całkowity prąd obciążenia, pobierany przez sygnalizator ze źródła rezerwowego w przypadku uszkodzenia zasilania sieciowego, liczony dla warunków, w których system jest w stanie alarmu.
Pozostałe dane: t₁=72 h, t₂=15 min

Urządzenie	Pobór prądu
Centrala alarmowa z manipulatorem	150 mA
Czujki	50 mA
Sygnalizator	400 mA

A. 3,6 A·h

B. 18 A·h

C. 12 A·h

D. 1,8 A·h

Wybór niepoprawnej wartości pojemności akumulatora może wynikać z kilku nieporozumień dotyczących obliczeń oraz zastosowania wzoru na Q_min. W sytuacji, gdy wartość pojemności akumulatora jest zaniżona, jak w przypadku 1,8 A·h, 3,6 A·h, czy 12 A·h, nie uwzględnia się pełnego zakresu czasów pracy systemu alarmowego oraz różnic w poborze prądu. Często zdarza się, że osoby obliczające pojemność skupiają się jedynie na jednym z czasów obciążenia, co prowadzi do niekompletnych wyników. Na przykład, pominięcie czasu t_1, który wynosi 72 godziny, w obliczeniach skutkuje znacznym niedoszacowaniem pojemności akumulatora. Kolejnym błędem jest nieprawidłowe zrozumienie różnicy w prądzie obciążenia dla stanu gotowości i stanu alarmu. W praktyce, I_1 i I_2 powinny być dokładnie zmierzone dla konkretnego systemu, co jest kluczowe dla prawidłowego oszacowania wymagań energetycznych. Niedostateczne zapasy energii mogą prowadzić do awarii systemu alarmowego w krytycznych momentach, co naraża obiekt na niebezpieczeństwo. Zastosowanie się do standardów projektowania systemów zasilania awaryjnego oraz rzetelne przeprowadzenie obliczeń pojemności akumulatora są niezbędne dla zapewnienia efektywności i niezawodności systemów alarmowych. Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę, że akumulatory powinny być regularnie serwisowane i ich stan techniczny monitorowany, co w połączeniu z właściwymi obliczeniami, gwarantuje ich niezawodne działanie.

Pytanie 22

W przypadku której z czujek do jej prawidłowego funkcjonowania nie jest konieczne posiadanie zewnętrznego (dodatkowego) źródła zasilania?

A. Dualnej.

B. Ruchu PIR.

C. Magnetycznej.

D. Zalania.

Czujka magnetyczna jest urządzeniem, które działa na zasadzie detekcji zmian w polu magnetycznym. Jej podstawowe zastosowanie polega na monitorowaniu otwarcia drzwi lub okien, co czyni ją popularnym rozwiązaniem w systemach alarmowych. Co istotne, czujki te z reguły wykorzystują magnes i styk, które mogą być zasilane z wewnętrznego źródła, co oznacza, że nie wymagają dodatkowego zewnętrznego zasilania. Tego typu rozwiązanie jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży zabezpieczeń, ponieważ minimalizuje ryzyko przerwy w zasilaniu, co mogłoby prowadzić do fałszywych alarmów lub całkowitego braku reakcji systemu na zagrożenie. Przykładowo, w budynkach mieszkalnych czujki magnetyczne są często instalowane na oknach i drzwiach, co pozwala na efektywne zabezpieczenie przed włamaniami. Warto również zauważyć, że czujki magnetyczne mogą być stosowane w połączeniu z innymi systemami zabezpieczeń, co zwiększa ich funkcjonalność i efektywność działania, a także komfort użytkowania.

Pytanie 23

Aby zrealizować pomiar efektywności energetycznej zasilacza stabilizowanego pracującego w trybie ciągłym, należy użyć dwóch

A. woltomierzy

B. amperomierzy

C. omomierzy

D. watomierzy

Amperomierze, omomierze i woltomierze, choć są to ważne instrumenty pomiarowe w elektrotechnice, nie są wystarczające do pełnej oceny sprawności energetycznej zasilacza stabilizowanego. Amperomierz mierzy prąd, co jest istotne, ale nie dostarcza informacji o mocy czynnej ani o efektywności energetycznej. Sam pomiar prądu nie pozwoli na ocenę, czy zasilacz pracuje z optymalną efektywnością w danej aplikacji. Omomierz, z drugiej strony, służy do pomiaru oporu elektrycznego i nie ma zastosowania w kontekście pomiaru mocy, która jest kluczowa dla oceny sprawności. Woltomierz mierzy napięcie, co jest również ważne, ale znowu, samo napięcie nie pozwala na oszacowanie mocy, gdyż moc to iloczyn prądu i napięcia. Dlatego, aby uzyskać pełny obraz sprawności zasilacza, niezbędne jest użycie watomierzy, które dostarczają danych o mocy czynnej i umożliwiają dokładne obliczenia. Często błędne podejście do pomiarów wynika z niepełnego zrozumienia różnicy między różnymi parametrami elektrycznymi oraz ich wpływu na efektywność urządzeń, co może prowadzić do wyboru niewłaściwych narzędzi do analizy energetycznej.

Pytanie 24

Jaki układ wzmacniający z użyciem tranzystora bipolarnego odznacza się względnie wysokim wzmocnieniem napięciowym oraz znacznym wzmocnieniem prądowym?

A. OG

B. OB

C. OE

D. OC

Układ wzmacniający z tranzystorem bipolarnym w konfiguracji OE (emiter wspólny) charakteryzuje się dużym wzmocnieniem napięciowym oraz prądowym, co czyni go jednym z najczęściej stosowanych układów w praktyce. W konfiguracji tej sygnał wejściowy jest podawany na bazę tranzystora, a sygnał wyjściowy uzyskuje się z emitera. Wzmocnienie napięciowe w tym układzie może wynosić od 20 do 100, co sprawia, że jest on idealny do zastosowań w torach sygnałowych, gdzie wymagane jest silne wzmocnienie sygnału. Dodatkowo, wzmocnienie prądowe w układzie OE jest wysokie, co oznacza, że niewielka zmiana prądu bazy prowadzi do znacznej zmiany w prądzie kolektora. Zastosowania obejmują wzmacniacze audio, układy przetwarzania sygnałów oraz różne urządzenia pomiarowe. W praktyce, stosując układ OE, inżynierowie mogą osiągnąć wysoką stabilność wzmocnienia oraz efektywność energetyczną, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu systemów elektronicznych.

Pytanie 25

Jakie są graniczne częstotliwości przenoszenia (dolna i górna) wzmacniacza napięciowego, którego charakterystykę amplitudową przedstawiono na rysunku?

A. Dolna 400 Hz, górna 15k Hz

B. Dolna 40 Hz, górna 1,5 kHz

C. Dolna 400 Hz, górna 1,5 kHz

D. Dolna 40 Hz, górna 15 kHz

Wybór odpowiedzi, w której dolna graniczna częstotliwość wynosi 40 Hz, a górna 15 kHz, jest zgodny z charakterystyką amplitudową wzmacniacza napięciowego, co jest kluczowe dla zrozumienia jego działania w systemach audio. Graniczne częstotliwości przenoszenia wzmacniacza definiują zakres częstotliwości, w którym wzmacniacz efektywnie przetwarza sygnały. W praktyce, dolna graniczna częstotliwość 40 Hz jest typowa dla wzmacniaczy przeznaczonych do obsługi niskich tonów, co sprawia, że są one zdolne do reprodukcji basów w muzyce, podczas gdy górna graniczna częstotliwość 15 kHz zapewnia, że wzmacniacz może przetwarzać wysokie częstotliwości, co jest istotne dla klarowności wokali i instrumentów. Zgodnie z normami, wzmacniacze powinny mieć szeroki pasmo przenoszenia, aby móc wiernie odwzorować dźwięk. Dobrym przykładem zastosowania wzmacniaczy o takich granicznych częstotliwościach są systemy audio w kinie domowym oraz profesjonalne nagłośnienia, gdzie jakość dźwięku i zakres częstotliwości są kluczowe dla doświadczeń słuchowych.

Pytanie 26

Schemat ideowy wzmacniacza w układzie OE ze stabilizacją spoczynkowego punktu pracy przedstawiono na rysunku

A. A.

B. C.

C. D.

D. B.

Odpowiedź D jest poprawna, ponieważ schemat ideowy wzmacniacza w układzie OE (odwracający emiter) z rezystorem emiterowym RE jest fundamentalnym elementem w wielu aplikacjach elektronicznych. Rezystor ten pełni kluczową rolę w stabilizacji spoczynkowego punktu pracy wzmacniacza. Wprowadza ujemne sprzężenie zwrotne, co oznacza, że wszelkie zakłócenia prądu kolektora spowodowane zmianami temperatury czy parametrami tranzystora są kompensowane przez zmiany napięcia na RE. Przykładowo, gdy temperatura wzrasta, prąd kolektora rośnie, co powoduje wzrost napięcia na RE, a tym samym zmniejsza prąd w obwodzie, stabilizując go. Zastosowanie takiego układu jest powszechne w audio wzmacniaczach, gdzie stabilność i jakość sygnału są kluczowe dla osiągnięcia wysokiej wydajności. Ponadto, według standardów branżowych, praktyka ta jest zgodna z najlepszymi metodami projektowania, co zapewnia niezawodność działania wzmacniaczy w długim okresie użytkowania.

Pytanie 27

Jakie urządzenie elektroniczne jest niezbędne do bezpośredniego łączenia układów CMOS z układami TTL?

A. Konwerter poziomów logicznych

B. Stabilizator impulsowy

C. Wzmacniacz napięciowy

D. Generator fali prostokątnej

Konwerter poziomów logicznych jest niezbędnym układem elektronicznym, gdy chcemy połączyć układy CMOS (Complementary Metal-Oxide-Semiconductor) z układami TTL (Transistor-Transistor Logic). Różnice w poziomach napięć logicznych między tymi dwoma technologiami mogą prowadzić do uszkodzenia układów, dlatego konwerter zapewnia bezpieczne i prawidłowe przejście sygnałów. Na przykład, standardowe napięcie logiczne dla układów TTL wynosi 5V, podczas gdy dla wielu układów CMOS poziom logiczny „1” może wynosić od 3V do 15V, w zależności od konkretnego układu. Konwertery poziomów logicznych są projektowane tak, aby dostosować te napięcia, co pozwala na prawidłowe i niezawodne działanie systemu. W praktyce konwertery te są szeroko stosowane w systemach, gdzie różne technologie są integrowane, np. w mikrokontrolerach, które współpracują z różnymi typami czujników lub modułów komunikacyjnych. Dzięki konwerterom poziomów logicznych można również uniknąć problemów związanych z kompatybilnością sygnałów w projektach elektronicznych, co jest kluczowe dla zapewnienia stabilności i niezawodności działania całego układu.

Pytanie 28

Która z funkcji w oprogramowaniu EDA zajmuje się wyznaczaniem ścieżek przy projektowaniu układów PCB?

A. Routing

B. Placing

C. Annotation

D. RuleCheck

Wybór innych opcji wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji programów EDA oraz ich zastosowania w projektowaniu obwodów drukowanych. RuleCheck odnosi się do weryfikacji zasad projektowych, takich jak upewnienie się, że nie ma naruszeń reguł dotyczących odstępów czy szerokości ścieżek. Choć ważne, nie zajmuje się bezpośrednio wytyczaniem tras. Placing koncentruje się na odpowiednim umiejscowieniu komponentów na PCB, co jest krokiem poprzedzającym routing. Nieodpowiednie umiejscowienie elementów może prowadzić do problemów w późniejszym etapie, ale samo w sobie nie wytycza ścieżek. Annotation to proces przypisywania etykiet i identyfikatorów komponentom, co jest istotne dla organizacji projektu, ale również nie ma wpływu na sam proces routingu. Zrozumienie tych funkcji jest kluczowe dla efektywnego projektowania obwodów, dlatego warto zapoznać się z ich rolą w cyklu życia projektu PCB. Przede wszystkim, nieprawidłowe podejście do rozróżnienia tych funkcji może prowadzić do nieefektywności w projektach oraz wydłużenia czasu realizacji, co w branży elektronicznej jest niewłaściwe. Właściwe zrozumienie roli routingu, a także innych funkcji, jest fundamentem dla każdego inżyniera zajmującego się projektowaniem PCB.

Pytanie 29

Jakiego przyrządu pomiarowego powinno się użyć do zmierzenia wartości skutecznej napięcia prostokątnego o częstotliwości 100 Hz?

A. Galwanometru do pomiaru napięcia zmiennego

B. Galwanometru do pomiaru napięcia stałego

C. Woltomierza AC bez opcji TRUE RMS

D. Woltomierza AC z opcją TRUE RMS

Woltomierz AC z funkcją TRUE RMS jest odpowiednim narzędziem do pomiaru wartości skutecznej napięcia przebiegu prostokątnego, zwłaszcza przy częstotliwości 100 Hz. Funkcja TRUE RMS (Root Mean Square) pozwala na dokładne określenie wartości skutecznej napięcia, niezależnie od kształtu jego przebiegu. W przypadku przebiegów prostokątnych, które mają wyraźnie zdefiniowane wartości szczytowe, tradycyjne woltomierze AC bez funkcji TRUE RMS mogą dawać zafałszowane wyniki, ponieważ są zaprojektowane do pomiaru przebiegów sinusoidalnych. Użycie woltomierza z funkcją TRUE RMS jest zgodne z najlepszymi praktykami w pomiarach elektrycznych, co zapewnia rzetelność wyników. Przykładowo, w zastosowaniach przemysłowych, gdzie często spotyka się różnorodne kształty przebiegów napięcia, posługiwanie się woltomierzem TRUE RMS jest kluczowe dla precyzyjnej analizy parametrów elektrycznych urządzeń, takich jak silniki elektryczne czy generatory. Takie podejście zwiększa efektywność diagnostyki i pozwala na lepsze zarządzanie energią.

Pytanie 30

Stopniowo zmniejszający się zasięg działania bezprzewodowych urządzeń do zdalnego sterowania pracujących w paśmie 433 MHz może świadczyć o

A. niewystarczającym napięciu zasilającym odbiornik

B. utonie pojemności baterii zasilającej nadajniki

C. pogarszających się warunkach atmosferycznych

D. usterce w obwodzie anteny nadajników

Utrata pojemności baterii zasilającej nadajniki jest najczęstszym powodem zmniejszenia zasięgu bezprzewodowych urządzeń zdalnego sterowania, szczególnie w przypadku pracy w paśmie 433 MHz. Baterie z czasem tracą swoją wydajność, co prowadzi do obniżenia napięcia zasilającego nadajniki. W rezultacie, moc sygnału emitowanego przez nadajnik maleje, co skutkuje zmniejszeniem zasięgu, a w skrajnych przypadkach, utratą łączności z odbiornikiem. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być regularne monitorowanie poziomu naładowania baterii urządzeń zdalnego sterowania, co pozwala na wcześniejsze wykrycie problemów z zasięgiem i wymianę baterii zanim dojdzie do całkowitej utraty funkcjonalności. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, zaleca się używanie wysokiej jakości baterii oraz regularne przeprowadzanie przeglądów urządzeń zdalnego sterowania, co może znacznie zwiększyć ich niezawodność oraz wydajność w dłuższej perspektywie.

Pytanie 31

Jaką wartość ma liczba poziomów w dwunastobitowym przetworniku C/A?

A. (2-1)12

B. 212-1

C. 212

D. 212-1

Wszystkie odpowiedzi, które nie wskazują na 2^12, opierają się na błędnym zrozumieniu działania przetworników C/A. Liczba poziomów w przetworniku C/A jest obliczana na podstawie potęgi liczby 2, co wynika z tego, że każdy bit przetwornika może przyjmować dwie wartości: 0 lub 1. Dlatego dla dwunastu bitów mamy 2^12, a nie żadną inną kombinację. Opcje takie jak 2^12-1 mylą koncepcję, ponieważ sugerują, że poziomy są ograniczone do wartości mniejszych od maksymalnej, co jest istotne w kontekście niektórych zastosowań, jednak przy obliczaniu całkowitej liczby poziomów przetwornika C/A nie jest to właściwe podejście. Wartość (2-1)12 również jest niepoprawna, ponieważ nie odnosi się do liczby poziomów, a zrozumienie tej koncepcji jest kluczowe w projektowaniu systemów przetwarzania sygnałów. Typowym błędem jest myślenie, że liczba poziomów może być obliczona poprzez inne operacje matematyczne, co prowadzi do niewłaściwych wniosków. Ważne jest, aby zrozumieć podstawy działania przetworników C/A i ich znaczenie w praktycznych zastosowaniach technologicznych.

Pytanie 32

Aby przeprowadzić ocenę jakości sygnału cyfrowej telewizji satelitarnej, wymagane jest użycie miernika

A. DVB-C

B. DVB-S

C. DVB-H

D. DVB-T

Wybór pomiaru przy użyciu standardów DVB-C, DVB-H lub DVB-T jest nieodpowiedni w kontekście analizy sygnału telewizji satelitarnej. DVB-C to standard przystosowany do telewizyjnych sygnałów kablowych, co oznacza, że wykorzystuje różne technologie transmisji i częstotliwości, które są całkowicie różne od transmisji satelitarnej. W związku z tym, mierniki DVB-C nie będą w stanie poprawnie analizować sygnału satelitarnego, co może prowadzić do błędnych interpretacji jakości sygnału. Z kolei DVB-H to standard, który został zaprojektowany do transmisji telewizji mobilnej, a jego parametry są dostosowane do odbiorników mobilnych, co czyni go nieodpowiednim rozwiązaniem w przypadku telewizji satelitarnej. Z kolei DVB-T jest standardem telewizji naziemnej, który nie ma zastosowania w systemach satelitarnych. Ważne jest, aby zrozumieć, że każdy z tych standardów ma swoje unikalne zastosowanie i nie można ich stosować zamiennie. Wybierając niewłaściwy standard, można nie tylko uzyskać nieprawidłowe wyniki pomiarów, ale również popełnić poważne błędy w konfiguracji systemu, które mogą prowadzić do zakłóceń w odbiorze sygnału. W praktyce, aby uzyskać optymalne wyniki, należy stosować odpowiednie urządzenia i standardy zgodnie z ich przeznaczeniem, co jest podstawową zasadą w branży telekomunikacyjnej.

Pytanie 33

W skład linii światłowodowej o długości 50 km wchodzi wzmacniacz optyczny oraz 4 złącza optyczne i 4 spawy. W tabeli przedstawiono wyniki pomiarów linii światłowodowej. Ile wynosi całkowite tłumienie tej linii?

Tłumienie złącza	0,15 dB
Tłumienie spawu	0,15 dB
Tłumienie światłowodu	0,2 dB/km
Wzmocnienie wzmacniacza	10 dB

A. 11,2 dB

B. 1,2 dB

C. 0,5 dB

D. 21,2 dB

Analizując dostępne odpowiedzi, można zauważyć, że niektóre z nich są oparte na nieprawidłowych założeniach dotyczących obliczania całkowitego tłumienia w systemach światłowodowych. Odpowiedzi takie jak 21,2 dB, 0,5 dB oraz 11,2 dB wskazują na istotne błędy w obliczeniach. Przykładowo, wartość 21,2 dB mogłaby sugerować, że tłumienie zostało wyliczone na podstawie niepoprawnych danych dotyczących długości włókna, złączy lub spawów, co prowadzi do zawyżenia tych wartości. Z kolei odpowiedź 0,5 dB może odnosić się tylko do tłumienia pojedynczego złącza, ignorując inne istotne elementy linii. Odpowiedź 11,2 dB pomija całkowite sumowanie tłumienia złączy i spawów oraz tłumienia na odcinku 50 km. W praktyce, kluczowe jest, aby znać i stosować standardowe wartości tłumienia dla poszczególnych komponentów systemu światłowodowego, co pozwala uniknąć typowych błędów oceny jakości sieci. Właściwe podejście do analizy tłumienia w linii światłowodowej powinno uwzględniać każdy element składowy i jego wpływ na całkowite tłumienie, co jest fundamentem dla efektywnego projektowania oraz eksploatacji sieci telekomunikacyjnych.

Pytanie 34

Parametry techniczne podane w tabeli określają czujkę PIR

Parametry techniczne:
• Metoda detekcji: PIR
• Zasięg detekcji: 24 m (po 12 m na każdą stronę)
• Ilość wiązek: 4 (po 2 na każdą stronę)
• Zasilanie: 10 ÷ 28 V
• Pobór prądu: 38 mA (maks.)
• Temperatura pracy [st. C]: -20 do +50
• Stopień ochrony obudowy: IP55
• Wysokość montażu: 0,8 ÷1,2 m
• Masa: 400 g

A. tylko wewnętrzna o wysokości montażu 0,8-1,2 m

B. tylko wewnętrzna o napięciu zasilania 12 V

C. zewnętrzna o wysokości montażu 0,8-1,2 m

D. zewnętrzna o poborze prądu 50 mA

Odpowiedź "zewnętrzna o wysokości montażu 0,8-1,2 m" jest prawidłowa, ponieważ parametry techniczne czujki PIR wskazują, że jej wysokość montażu mieści się w tym zakresie. Wysokość montażu czujek PIR jest kluczowa dla ich efektywności, ponieważ niewłaściwe umiejscowienie może prowadzić do ograniczonego zasięgu detekcji. Właściwy montaż czujki w zakresie od 0,8 do 1,2 m zapewnia optymalne pole widzenia oraz umożliwia efektywne wykrywanie ruchu w obszarze, który chcemy monitorować. Dodatkowo, parametry takie jak stopień ochrony IP55 oraz zakres temperatury pracy od -20 do +50°C wskazują, że czujka jest przystosowana do warunków zewnętrznych, co czyni ją odpowiednim wyborem do zastosowań na zewnątrz budynków. W praktyce, czujki PIR znajdują zastosowanie w systemach alarmowych, monitoringu obiektów oraz automatyzacji budynków, gdzie ich właściwe umiejscowienie jest kluczowe dla skuteczności działania systemu bezpieczeństwa.

Pytanie 35

Włókno jednomodowe przenosi w swoim rdzeniu osiowo

A. cztery fale świetlne

B. trzy fale świetlne

C. jedną falę świetlną

D. dwie fale świetlne

Włókno jednomodowe, ze względu na swoją konstrukcję, przenosi jedną falę świetlną w osiowym rdzeniu. Ta cecha jest kluczowa dla jego zastosowania w telekomunikacji i systemach transmisji danych, gdzie wysoka jakość sygnału i minimalne straty są niezwykle istotne. Włókna jednomodowe mają bardzo małą średnicę rdzenia, zazwyczaj wynoszącą około 8–10 mikrometrów, co umożliwia propagację tylko jednej modełki świetlnej. Dzięki temu, włókna te charakteryzują się niskim współczynnikiem tłumienia, co pozwala na przesyłanie sygnałów na dużych odległościach bez znacznych strat. Przykładem zastosowania włókien jednomodowych są systemy światłowodowe w infrastrukturze telekomunikacyjnej, gdzie stosuje się je do łączenia stacji bazowych z centralami. Właściwe zastosowanie włókien jednomodowych, zgodnie z normami ITU-T G.652, pozwala na efektywne i niezawodne przesyłanie danych.

Pytanie 36

W trakcie przeglądu okresowego systemu telewizji kablowej jakość sygnału u poszczególnych abonentów ocenia się, dokonując pomiaru

A. współczynnika szumów w sygnale przekazywanym przez stację czołową do abonentów

B. poziomu sygnału wizyjnego w gniazdach abonenckich poszczególnych użytkowników

C. współczynnika szumów w kanale zwrotnym poszczególnych abonentów

D. poziomu sygnału przesyłanego przez stację czołową do abonentów

Wybór współczynnika szumów w kanale zwrotnym poszczególnych abonentów jako metody monitorowania jakości sygnału telewizyjnego jest właściwy, ponieważ szum w kanale zwrotnym może znacząco wpływać na jakość odbieranego sygnału. W praktyce, kanał zwrotny to ścieżka, którą sygnał jest przesyłany od abonenta do stacji czołowej, a jego jakość jest kluczowa dla stabilności i niezawodności całego systemu telewizji kablowej. Współczynnik szumów określa, w jakim stopniu sygnał jest zakłócany przez niepożądane sygnały, a jego analiza umożliwia identyfikację problemów mogących prowadzić do degradacji jakości obrazu i dźwięku. Wykorzystując te informacje, technicy mogą podejmować odpowiednie kroki, takie jak regulacja poziomu sygnału, poprawa izolacji kabli czy aktualizacja urządzeń, aby zapewnić optymalne warunki dla abonentów. Poznanie standardów branżowych, takich jak ITU-T J.83, które definiują parametry transmisji w telewizji kablowej, również może pomóc w lepszym zrozumieniu, jak ważny jest monitoring tych wskaźników.

Pytanie 37

Na rysunku przestawiono

A. mikrofon stereofoniczny.

B. czujnik ultradźwiękowy.

C. mikrofony pojemnościowe.

D. czujnik gazu.

Mikrofony stereofoniczne oraz mikrofony pojemnościowe są urządzeniami, które mają zupełnie inne zastosowanie niż czujniki ultradźwiękowe. Mikrofony stereofoniczne, wykorzystywane głównie w nagrywaniu dźwięku, operują na zupełnie innej zasadzie, polegającej na rejestracji fal akustycznych w zakresie słyszalnym dla człowieka. Ich konstrukcja i funkcjonalność nie mają żadnego związku z pomiarem odległości. W przypadku mikrofonów pojemnościowych, działają one na podstawie zmiany pojemności elektrycznej pomiędzy dwiema elektrodami, co również nie ma zastosowania w kontekście wysyłania i odbierania fal ultradźwiękowych. Często mylimy te urządzenia z czujnikami ultradźwiękowymi z powodu ich podobieństwa w budowie, jednak ich zastosowania są znacznie różne. Typowym błędem myślowym jest założenie, że każdy sensor oparte na falach akustycznych ma analogiczne właściwości i zastosowania. Czujniki ultradźwiękowe są dedykowane do pomiaru odległości i detekcji obiektów, podczas gdy mikrofony służą do rejestracji dźwięku. Zrozumienie różnic między tymi urządzeniami jest kluczowe dla ich prawidłowego zastosowania w praktyce oraz dla uniknięcia nieporozumień w projektach technicznych.

Pytanie 38

W przekształtniku DC/DC typu "boost" (układ podwyższający napięcie stałe), pracującym przy częstotliwości $ f = 1 \, \text{kHz} $, w którym wartość średnia napięcia wyjściowego $ U_o = 20 \, \text{V} $, a napięcia wejściowego $ U_D = 10 \, \text{V} $, czas impulsu $ t_i $ powinien wynosić.

Wzór dla przekształtnika boost:$$ U_o = \frac{U_D}{1 - \frac{t_i}{T}} $$gdzie:
$ U_o $ – napięcie wyjściowe,
$ U_D $ – napięcie wejściowe,
$ t_i $ – czas impulsu,
$ T $ – okres przełączania

A. 1000 µs

B. 500 µs

C. 250 µs

D. 750 µs

Wybór błędnej odpowiedzi może wynikać z nieprawidłowego zrozumienia wzorów dotyczących przekształtników DC/DC. W przekształtnikach typu 'boost' czas impulsu ti jest ściśle związany z cyklem pracy oraz okresem T, który jest odwrotnością częstotliwości. Często popełnianym błędem jest mylenie cyklu pracy z czasem impulsu, co prowadzi do niepoprawnych obliczeń. W przypadku, gdy odpowiedzi 1000 µs, 250 µs czy 750 µs zostały wybrane, możliwe jest, że użytkownik nie uwzględnił poprawnie zależności pomiędzy napięciami wejściowym i wyjściowym, oraz nieprawidłowo obliczył czas impulsu. Na przykład, wybór 1000 µs mógłby wynikać z błędnego założenia, że okres pracy T wynosi 1 ms, co jest sprzeczne z podaną częstotliwością 1 kHz. Każdy z tych błędów pokazuje, jak istotne jest dokładne zrozumienie zasad działania układów elektronicznych oraz umiejętność analizy i obliczeń związanych z cyklem pracy. Z tego powodu, zrozumienie, jak te wartości współpracują ze sobą, jest niezbędne do poprawnego przeliczania i prognozowania zachowania układów elektronicznych.

Pytanie 39

Tabela przedstawia wybrane dane techniczne regulatora temperatury. Do jego wejścia można bezpośrednio podłączyć

Napięcie zasilające230 V AC; 50 Hz
Wejście pomiarowePt100/Pt500/Pt1000
Zakres pomiarowy-100 °C ÷ 600 °C
Rezystancja przewodów pomiarowychmaksymalnie 20 Ω w każdym przewodzie
Wyjścia przekaźnikowe2 styki zwierne; 2 A/250 V AC (cosφ=1)
Pamięć danychEEPROM
Stopień ochrony frontu urządzeniaIP65
Stopień ochrony zaciskówIP20

A. czujnik pirometryczny.

B. termoparę.

C. czujnik rezystancyjny.

D. termistor.

Wiesz, czujniki takie jak termistor, termopara czy czujnik pirometryczny to często te, które ludzie mylą z czujnikami rezystancyjnymi. Ale one działają na zupełnie innych zasadach. Termistory zmieniają rezystancję w szerszym zakresie temperatur, ale mają ograniczony zakres pomiarowy, co nie jest najlepsze do długotrwałego monitorowania w skrajnych warunkach. Z kolei termopary działają dzięki zjawisku Seebecka – wytwarzają napięcie, gdy są różne temperatury na dwóch złączach z różnych materiałów. Można nimi mierzyć wysokie temperatury, ale są mniej dokładne niż czujniki rezystancyjne. A czujniki pirometryczne to zupełnie inna bajka, bo mierzą temperaturę z daleka, więc nie nadają się do bezpośredniego podłączenia do regulatora temperatury. Wszystkie te czujniki mają swoje miejsce, ale jeśli ich nie zrozumiesz, to możesz źle je wybrać, co nie jest fajne. Dlatego warto znać różnice między tymi technologiami i wiedzieć, gdzie je najlepiej wykorzystać.

Pytanie 40

Podczas konserwacji systemu telewizyjnego trzeba zweryfikować jakość sygnału w gniazdkach abonenckich. W związku z tym, w gniazdku abonenckim należy przeprowadzić pomiar

A. mocy czynnej (P)

B. natężenia prądu (I)

C. współczynnika zawartości harmonicznych (THD)

D. współczynnika błędnych bitów (BER)

Współczynnik błędnych bitów (BER) jest kluczowym wskaźnikiem jakości sygnału w instalacjach telewizyjnych. Pomiar BER pozwala na ocenę, jak wiele danych jest przesyłanych z błędami, co jest niezbędne do zapewnienia wysokiej jakości odbioru sygnału telewizyjnego. W praktyce, dla uzyskania odpowiednich wartości BER, technicy muszą monitorować sygnał i dostosowywać instalację, aby minimalizować zakłócenia. Dobrym standardem jest dążenie do uzyskania wartości BER poniżej 1% w przypadku sygnału cyfrowego, co przekłada się na stabilny i wyraźny obraz. Regularne pomiary BER w gniazdkach abonenckich są również zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na wczesne wykrywanie problemów w instalacji, takich jak uszkodzone kable lub złącza. Analizując wyniki pomiarów, technicy mogą podejmować odpowiednie kroki naprawcze, co wpływa na poprawę jakości usług dostarczanych abonentom.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej