Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 08:20
Data zakończenia: 11 maja 2026 08:49

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaka przyczyna powoduje rozbieżność w działaniu silnika bocznikowego prądu stałego?

A. Przerwa w uzwojeniu wzbudzenia

B. Przerwa w uzwojeniu twornika

C. Brak obciążenia

D. Luzy w łożyskach

Jak masz przerwę w uzwojeniu wzbudzenia silnika bocznikowego prądu stałego, to silnik zaczyna się rozbiegać. Dlaczego? No bo to uzwojenie odpowiada za wytwarzanie pola magnetycznego, które jest potrzebne, żeby silnik działał. Bez tego pola, silnik nie ma żadnego oporu, a to skutkuje tym, że kręci się bez kontroli. To może być naprawdę niebezpieczne, bo prowadzi do uszkodzeń. Żeby tego uniknąć, ważne są regularne kontrole i konserwacje. W przemyśle, według norm IEC 60034, trzeba monitorować stan uzwojeń i mieć systemy ochrony, które coś wykryją, gdy coś się popsuje. W silnikach używanych w różnych sprzętach, jak taśmociągi, warto też pomyśleć o dodatkowych zabezpieczeniach, żeby nie było niekontrolowanego działania silnika, gdy uzwojenie zawiedzie.

Pytanie 2

Na rysunku przedstawiono schemat układu pomiarowego w obwodzie sterowania silnika zasilanego napięciem 230/400 V o częstotliwości 50 Hz. Po naciśnięciu przycisku S3 stycznik K2 oraz silnik (który powinien zostać załączony przez styki główne stycznika K2) nie działają. Wskazania woltomierzy: V1: U=0 V; V2: U=230 V; V3: U=0 V oznaczają uszkodzenie:

A. styków pomocniczych K2

B. styków pomocniczych K1

C. cewki stycznika K2

D. przycisku S3

Styk pomocniczy K1 jest kluczowym elementem w obwodach sterowania silników elektrycznych. Wskazania woltomierzy w tym przypadku ujawniają, że zasilanie dochodzi do styków pomocniczych K1, co jest potwierdzone przez pomiar 230 V na V2. Brak napięcia na V3 (0 V) sugeruje, że cewka stycznika K2 nie ma zasilania, co może być wynikiem uszkodzenia styków pomocniczych K1. Uszkodzenie tych styków prowadzi do braku przekazania sygnału do cewki stycznika K2, a tym samym do niewłaściwego działania całego układu. W praktyce, jeśli styk pomocniczy K1 jest uszkodzony, możliwe jest, że nie będzie można uruchomić silnika, co może prowadzić do przestojów w pracy maszyn. Dlatego w takich sytuacjach ważne jest, aby regularnie kontrolować i testować elementy obwodów sterowania, zgodnie z normami branżowymi i dobrymi praktykami, aby zapewnić niezawodność i bezpieczeństwo operacji.

Pytanie 3

Na których rysunkach przedstawiono elementy stosowane do bezpośredniego zabezpieczenia przed przegrzaniem urządzeń i maszyn małej mocy?

A. 1 i 2

B. 2 i 3

C. 3 i 4

D. 4 i 1

Wybór odpowiedzi, która nie uwzględnia rysunków 3 i 4, opiera się na błędnych założeniach dotyczących funkcji poszczególnych elementów. Rysunek 1, przedstawiający przekaźnik termiczny, jest używany do monitorowania temperatury, ale jego działanie różni się od tego, co oferują wyłączniki bezpieczeństwa. Przekaźnik termiczny może reagować na wysoką temperaturę, jednak jego głównym celem nie jest bezpośrednie zabezpieczenie przed przegrzaniem, lecz sygnalizacja warunków eksploatacyjnych. Z kolei rysunek 2, ilustrujący bezpiecznik topikowy, pełni rolę zabezpieczenia przed przeciążeniem prądowym, ale nie jest zaprojektowany do bezpośredniego reagowania na zmiany temperatury, co czyni go niewłaściwym wyborem w kontekście ochrony przed przegrzaniem. Typowym błędem jest mylenie różnych rodzajów zabezpieczeń w urządzeniach elektrycznych, co może prowadzić do nieprawidłowej oceny ich funkcji. Odpowiednie zabezpieczenia, takie jak termiczne wyłączniki bezpieczeństwa oraz termistory PTC, są kluczowe w zapobieganiu uszkodzeniom w urządzeniach, a ich właściwe zrozumienie i zastosowanie jest niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności pracy maszyn. Dobrą praktyką jest projektowanie systemów zabezpieczeń z myślą o specyficznych potrzebach danego urządzenia oraz przestrzeganie norm branżowych, aby uniknąć niebezpieczeństw związanych z przegrzaniem i awariami.

Pytanie 4

Przeglądy okresowe instalacji elektrycznej w budynkach mieszkalnych powinny być realizowane co najmniej raz na

A. 1 rok

B. 4 lata

C. 5 lat

D. 3 lata

Badania okresowe mieszkaniowej instalacji elektrycznej powinny być przeprowadzane co pięć lat, co jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego oraz normami PN-HD 60364. Regularne kontrole instalacji elektrycznej są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników oraz prawidłowego funkcjonowania systemu. W trakcie takich badań specjaliści sprawdzają między innymi stan izolacji przewodów, działanie zabezpieczeń oraz ich prawidłowe umiejscowienie. W praktyce oznacza to, że po pięciu latach użytkowania instalacji, warto zlecić jej audyt, aby upewnić się, że nie doszło do degradacji elementów elektrycznych, co mogłoby prowadzić do zwarcia lub pożaru. Dobrą praktyką jest również prowadzenie dokumentacji z przeprowadzonych badań, co ułatwia późniejsze analizy i decyzje dotyczące eksploatacji oraz ewentualnych modernizacji. Osoby wynajmujące mieszkania powinny być świadome, że odpowiedzialność za stan instalacji spoczywa na właścicielu, a regularne przeglądy są nie tylko wyrazem dbałości o bezpieczeństwo, ale również wymaganiem prawnym.

Pytanie 5

Obwody SELV lub PELV stanowią ochronę

A. przeciwprzepięciową.

B. przeciwzwarciową.

C. przez zasilanie napięciem bezpiecznym.

D. przez stanowisko nieprzewodzące.

W obwodach SELV (Safety Extra-Low Voltage) i PELV (Protective Extra-Low Voltage) cała idea ochrony polega właśnie na zasilaniu obwodu napięciem bezpiecznym, czyli tak niskim, że przy normalnych warunkach dotyk części czynnych nie powinien spowodować porażenia prądem. W normach, np. PN‑HD 60364, jasno określono zakresy napięć bardzo niskich: dla obwodów AC zazwyczaj do 50 V, a w niektórych środowiskach nawet niżej. Chodzi o to, że zamiast polegać wyłącznie na izolacji czy wyłącznikach różnicowoprądowych, ogranicza się sam poziom napięcia, przez co prąd przepływający przez ciało człowieka jest zbyt mały, żeby wyrządzić poważną szkodę. SELV ma dodatkowo izolację od innych obwodów i brak połączenia z ziemią, PELV może być uziemiony, ale dalej pracuje na napięciu bezpiecznym. W praktyce takie rozwiązania stosuje się np. w sterowaniu maszyn, zasilaczach 24 V DC w szafach sterowniczych, w oświetleniu w łazienkach czy basenach, w zasilaniu elektronarzędzi do pracy w warunkach podwyższonego zagrożenia. Moim zdaniem to jedna z najlogiczniejszych form ochrony przeciwporażeniowej: nawet jeśli zawiedzie izolacja, przewód się przetrze, ktoś dotknie zacisku – napięcie nadal pozostaje na tyle niskie, że ryzyko jest zdecydowanie ograniczone. Oczywiście dalej trzeba stosować dobre praktyki: odpowiednie przekroje przewodów, separowane zasilacze, właściwe stopnie ochrony IP i zgodność z dokumentacją producenta urządzeń, ale fundamentem SELV/PELV jest właśnie zasilanie napięciem bezpiecznym.

Pytanie 6

Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli wyznacz, wartość rezystancji jednej żyły przewodu YDY 3×2,5 mm² o długości 100 m.

Dane techniczne przewodu YDY
Ilość i przekrój znamionowy żył	Grubość znamionowa izolacji	Max. rezystancja żył	Orientacyjna masa przewodu o długości 1 km
mm²	mm	Ω/km	kg/km
2x1	0,8	18,1	81
2x1,5	0,8	12,1	97
2x2,5	0,8	7,41	125
2x4	0,9	4,61	176
2x6	0,9	3,08	228
3x1	0,9	18,1	96
3x1,5	0,9	12,1	116
3x2,5	0,9	7,41	153

A. 741,0 Ω

B. 74,10 Ω

C. 0,741 Ω

D. 7,410 Ω

Odpowiedź '0,741 Ω' jest jak najbardziej trafna! Dobrze, że wziąłeś pod uwagę długość przewodu, bo 100 m to tak naprawdę 1/10 km. Obliczenia rezystancji dla przewodów miedzianych można znaleźć w normach, a te mówią, że dla 2,5 mm² rezystancja na kilometr to około 7,41 Ω. Wiadomo, że jeśli mamy 100 m, to musimy to przeliczyć na 0,741 Ω. W inżynierii elektrycznej takie obliczenia są mega ważne, bo pomagają zrozumieć, jak minimalizować straty energii i dobierać odpowiednie zabezpieczenia. Właściwe przeliczenia pomagają w efektywności energetycznej. Formuła R = ρ * (L / A) to standardowy sposób podejścia, który powinien być znany każdemu, kto projektuje instalacje elektryczne. Dzięki temu cały system działa lepiej.

Pytanie 7

Która z wymienionych norm elektrycznych wprowadza normę europejską?

A. PN-88/E-08501 Urządzenia elektryczne. Tablice i znaki bezpieczeństwa.

B. PN-EN 50160 Parametry napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych.

C. PN-E 05115 Instalacje elektroenergetyczne prądu przemiennego o napięciu wyższym od 1 kV.

D. PN-E-05204 Ochrona przed elektrycznością statyczną instalacji i urządzeń. Wymagania.

Poprawnie wskazana została norma PN-EN 50160. Ten zapis nie jest przypadkowy: skrót „PN” oznacza Polską Normę, a „EN” informuje, że jest to norma europejska wprowadzona do krajowego systemu normalizacji. Czyli PN-EN 50160 to europejska norma EN 50160, przyjęta i obowiązująca jako polska wersja. W praktyce, w dokumentacji projektowej, warunkach przyłączenia czy protokołach z pomiarów jakości energii, właśnie do PN-EN 50160 odwołuje się, gdy mówimy o dopuszczalnych wartościach napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych. Norma ta określa m.in. dopuszczalne odchylenia napięcia, częstotliwości, poziom zapadów, migotanie światła, zawartość wyższych harmonicznych. Moim zdaniem każdy, kto zajmuje się eksploatacją sieci, przyłączaniem odbiorców, a nawet serwisem bardziej wrażliwych urządzeń, powinien mieć chociaż podstawowe pojęcie, co tam jest zapisane. W praktyce wygląda to np. tak, że jeśli klient składa reklamację, że „prąd jest zły, bo urządzenia się wyłączają”, to zakład energetyczny porównuje wyniki pomiarów parametrów napięcia z wymaganiami PN-EN 50160. Jeżeli parametry mieszczą się w granicach tej normy, to formalnie jakość zasilania jest uznana za zgodną z europejskim standardem. W projektach technicznych i audytach jakości energii bardzo dobrze jest powoływać się właśnie na tę normę, bo jest spójna z wymaganiami obowiązującymi w innych krajach UE i ułatwia współpracę z producentami urządzeń, którzy też ją znają i stosują przy określaniu odporności swoich wyrobów.

Pytanie 8

Działanie którego z wymienionych środków ochrony przeciwporażeniowej, zastosowanych w instalacji tymczasowej na placu budowy, można sprawdzić za pomocą miernika przedstawionego na rysunku?

A. Separacji elektrycznej.

B. Urządzeń w II klasie ochronności.

C. Samoczynnego wyłączenia zasilania.

D. Obwodu SELV.

Separacja elektryczna, urządzenia w II klasie ochronności oraz obwody SELV, mimo że są uznawane za skuteczne metody ochrony przeciwporażeniowej, nie są weryfikowane za pomocą miernika rezystancji izolacji. Separacja elektryczna polega na oddzieleniu obwodów elektrycznych od innych, aby zminimalizować ryzyko zwarcia lub uszkodzenia, a jej skuteczność zależy od odpowiedniego projektowania systemu oraz zastosowania właściwych komponentów. Z kolei urządzenia w II klasie ochronności są zaprojektowane w taki sposób, by nie wymagały dodatkowej ochrony, dzięki zastosowaniu podwójnej izolacji, co czyni je odpornymi na uszkodzenia izolacji. Obwody SELV, zdefiniowane w standardach IEC, są systemami, które operują na niskim napięciu, co również ogranicza ryzyko porażenia. W kontekście pomiarów, błędne przekonanie, że te metody ochrony można weryfikować za pomocą miernika rezystancji izolacji, może prowadzić do poważnych niedopatrzeń w ocenie bezpieczeństwa instalacji. Każde z tych podejść ma swoje specyficzne techniki sprawdzania i wymaga odmiennych narzędzi i metodologii, co podkreśla znaczenie zrozumienia rozróżnień między różnymi systemami ochrony oraz ich zastosowaniem w praktyce.

Pytanie 9

Jaki dodatkowy komponent (urządzenie) jest wymagany do funkcjonowania silnika indukcyjnego trójfazowego, zasilanego napięciem jednofazowym U = 230 V, f= 50 Hz?

A. Bezpiecznik różnicowoprądowy

B. Opornik

C. Bezpiecznik silnikowy

D. Kondensator

Kondensator jest niezbędnym elementem w przypadku zasilania silnika indukcyjnego trójfazowego napięciem jednofazowym. Silniki indukcyjne trójfazowe wymagają trzech faz zasilania dla uzyskania pełnej mocy oraz momentu obrotowego. Zasilanie jednofazowe powoduje, że silnik nie może wygenerować odpowiedniego momentu obrotowego oraz obrotu, dlatego kondensator służy jako środek do generowania drugiej fazy. W praktyce, kondensatory są stosowane w różnych konfiguracjach, takich jak kondensatory rozruchowe, które pomagają w uruchomieniu silnika, oraz kondensatory pracy, które poprawiają efektywność jego działania. Zastosowanie kondensatora pozwala na zrównoważenie obciążeń oraz zmniejszenie zniekształceń w sieci zasilającej, co jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania energią w instalacjach elektrycznych. W branży często stosuje się standardy IEC dotyczące urządzeń elektrycznych, w tym odpowiednich parametrów kondensatorów do silników, co zapewnia ich bezpieczeństwo i efektywność.

Pytanie 10

W przypadku porażenia prądem elektrycznym pracownika w zakładzie pracy należy powiadomić w pierwszej kolejności

A. przełożonych i straż zakładową.

B. straż pożarną i pogotowie ratunkowe.

C. pogotowie ratunkowe i przełożonych.

D. straż zakładową i pogotowie ratunkowe.

W sytuacji porażenia prądem elektrycznym w zakładzie pracy absolutnym priorytetem jest ratowanie zdrowia i życia człowieka, dlatego w pierwszej kolejności należy powiadomić pogotowie ratunkowe oraz przełożonych. To jest zgodne z podstawowymi zasadami BHP oraz z praktyką obowiązującą w większości zakładów przemysłowych. Pogotowie ratunkowe dysponuje personelem medycznym i sprzętem do udzielania specjalistycznej pomocy przy zatrzymaniu krążenia, zaburzeniach rytmu serca, oparzeniach elektrycznych i urazach wtórnych, np. po upadku z wysokości. Przełożony natomiast odpowiada za organizację akcji ratunkowej na terenie zakładu, zabezpieczenie miejsca zdarzenia, wezwanie służb wewnętrznych, np. służby BHP czy straży zakładowej, a także późniejszą analizę wypadku i dokumentację. Moim zdaniem w realnych warunkach dobrze wyszkolona załoga robi to równolegle: jedna osoba dzwoni po pogotowie, druga powiadamia przełożonego, a trzecia zaczyna udzielać pierwszej pomocy. W praktyce zakładowej bardzo często jest to opisane w instrukcjach BHP i instrukcjach stanowiskowych – tam wprost bywa zapisane, że przy wypadku przy pracy, w szczególności przy porażeniu prądem, należy niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe, a następnie przełożonego lub dyspozytora. Ważne jest też, żeby przed dotknięciem poszkodowanego odłączyć zasilanie, stosować środki ochrony indywidualnej i nie narażać siebie na porażenie. W nowoczesnych zakładach coraz częściej szkoli się pracowników, żeby nie tracić czasu na szukanie „właściwej” osoby, tylko natychmiast dzwonić pod 112 albo 999, a równolegle zawiadamiać strukturę służbową. To jest po prostu zdrowy rozsądek połączony z dobrą praktyką branżową i przepisami ochrony i bezpieczeństwa.

Pytanie 11

Jak często powinno się wykonywać przeglądy instalacji elektrycznej w obiektach o napięciu znamionowym 230/400 V?

A. Tylko po przeprowadzonym remoncie budynku

B. Tylko po wymianie elementów instalacji

C. Nie rzadziej niż co 5 lat

D. Nie rzadziej niż co 10 lat

Odpowiedź 'Nie rzadziej niż co 5 lat' jest całkiem zgodna z tym, co mówi prawo i zalecenia dotyczące bezpieczeństwa instalacji elektrycznych, jak normy PN-IEC 60364. Regularne przeglądy instalacji elektrycznej są mega ważne, bo pozwalają upewnić się, że wszystko działa jak należy i że użytkownicy są bezpieczni. Jak robi się inspekcje co 5 lat, można wcześniej wychwycić jakieś awarie czy zużycie materiałów, które mogą potem przynieść poważne kłopoty, jak pożar. Na przykład, wyłączniki różnicowoprądowe mogą z wiekiem przestać działać właściwie przez różne uszkodzenia. Dodatkowo, regularne kontrole pozwalają też dostosować instalacje do nowszych wymagań technologicznych, co jest szczególnie ważne teraz, gdy jest coraz więcej urządzeń elektrycznych w domach. Dlatego dbanie o te przeglądy to nie tylko kwestia prawa, ale też racjonalne podejście do bezpieczeństwa i efektywności budynku.

Pytanie 12

Jednofazowa grzałka o mocy 4 kW jest zasilana przewodem o długości 10 m i przekroju 1,5 mm². W jaki sposób zmienią się straty mocy w przewodzie zasilającym, gdy jego przekrój wyniesie 2,5 mm²?

A. Zmniejszą się o 100%

B. Zwiększą się o 40%

C. Zwiększą się o 100%

D. Zmniejszą się o 40%

Przy zwiększeniu przekroju przewodu z 1,5 mm² do 2,5 mm² straty mocy w przewodzie ulegają redukcji o 40%. Straty mocy w przewodach elektrycznych są funkcją oporu, który z kolei zależy od przekroju przewodu, długości oraz materiału, z którego jest wykonany. Opór przewodu można obliczyć ze wzoru: R = ρ * (L / A), gdzie ρ to oporność właściwa materiału, L to długość przewodu, a A to jego przekrój. Zwiększenie powierzchni przekroju przewodu zmniejsza opór, co prowadzi do mniejszych strat mocy na skutek efektu Joule'a, gdzie moc stratna P = I² * R. Przykładowo, w instalacjach przemysłowych, gdzie wykorzystywane są długie przewody zasilające, zastosowanie większego przekroju przewodu nie tylko poprawia efektywność energetyczną, ale także zmniejsza ryzyko przegrzewania się przewodów oraz awarii. Standardy takie jak PN-IEC 60364 zalecają stosowanie odpowiednich przekrojów przewodów, aby zminimalizować straty energii oraz zwiększyć bezpieczeństwo instalacji elektrycznych.

Pytanie 13

Przedstawione w tabeli wyniki pomiarów rezystancji uzwojeń i izolacji silnika trójfazowego wskazują na

Pomiar między zaciskami silnika	Rezystancja
U1 – U2	32 Ω
V1 – V2	32 Ω
W1 – W2	32 Ω
U1 – V1	0
V1 – W1	5 MΩ
U1– W1	5 MΩ
U1 – PE	0
V1 – PE	0
W1 – PE	5 MΩ

A. zwarcie między uzwojeniami U1 — U2 oraz W1 - W2

B. uszkodzoną izolację w uzwojeniach U1 — U2 oraz V1 — V2

C. przerwę w uzwojeniu U1 — U2

D. zwarcie międzyzwojowe w uzwojeniu W1 — W2

Wybrałeś odpowiedź mówiącą o uszkodzonej izolacji w uzwojeniach U1 — U2 oraz V1 — V2, i to jest akurat słuszne. Wyniki pomiarów rezystancji pokazują wyraźne anomalie. Na przykład, rezystancja izolacji między uzwojeniem U1 a V1 wynosi 0 Ω, co jasno wskazuje, że izolacji tam nie ma. Prowadzi to do potencjalnego zagrożenia dla bezpieczeństwa zarówno urządzenia, jak i użytkowników. Z mojej perspektywy, dobrze jest pamiętać, że normy branżowe, jak IEC 60034 dotyczące silników elektrycznych, mówią, że odpowiednie wartości rezystancji są kluczowe dla bezpieczeństwa i niezawodności silnika. Regularne pomiary rezystancji izolacji powinny być częścią rutyny konserwacji, żeby móc wcześnie wykrywać problemy i unikać awarii. Dbanie o tę izolację jest naprawdę istotne, bo jej uszkodzenie może prowadzić do zwarcia, co może zrujnować silnik i inne elementy systemu zasilania. W praktyce, ważne jest, żeby trzymać się pewnych procedur pomiarowych i konserwacyjnych – to naprawdę fundament, by działać zgodnie z najlepszymi praktykami.

Pytanie 14

Korzystając z tabeli podaj jakimi przewodami, według sposobu A1, należy wykonać instalację podtynkową gniazd jednofazowych zabezpieczonych wyłącznikiem nadprądowym B16A w sieci typu TN-S?

	Przekrój przewodów, mm²	Obciążalność długotrwała przewodów, A
A	YDYp 2×1,5	14,5
B	YDYp 2×2,5	19,5
C	YDYp 3×1,5	13,5
D	YDYp 3×2,5	18

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Odpowiedź D jest prawidłowa, ponieważ wybór przewodów YDYp 3×2,5 mm² do instalacji podtynkowej gniazd jednofazowych zabezpieczonych wyłącznikiem nadprądowym B16A w sieci typu TN-S spełnia wszystkie wymogi bezpieczeństwa i normy obciążalności. Zgodnie z normą PN-IEC 60364, przewody muszą być dobrane w taki sposób, aby ich obciążalność długotrwała była wyższa od prądu znamionowego zabezpieczenia, w tym przypadku 16A. Przewody YDYp 3×2,5 mm² charakteryzują się obciążalnością długotrwałą wynoszącą 18A, co sprawia, że są odpowiednie do tego zastosowania. Takie podejście zapewnia nie tylko zgodność z przepisami, ale również minimalizuje ryzyko przegrzania oraz uszkodzenia instalacji. W praktyce, dobra jakość przewodów oraz ich odpowiedni dobór mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa użytkowników oraz niezawodności instalacji. Przewody podtynkowe powinny być również odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz działaniem wilgoci, co potwierdza znaczenie staranności w realizacji projektów elektrycznych.

Pytanie 15

Korzystając z przedstawionej tabeli obciążalności długotrwałej dobierz minimalny przekrój przewodów dla instalacji trójfazowej ułożonej przewodami YDY w rurze instalacyjnej na ścianie drewnianej (sposób B2).
Wartość przewidywanego prądu obciążenia instalacji wynosi 36 A.

Obciążalność prądowa długotrwała przewodów miedzianych, w amperach Izolacja PVC, trzy żyły obciążone
Temperatura żyły: 70°C. Temperatura otoczenia: 30°C w powietrzu, 20°C w ziemi
ułożenie		A1	A2	B1	B2	C	D
Przekrój żyły	4 mm²	24	23	28	27	32	31
	6 mm²	31	29	36	34	41	39
	10 mm²	42	39	50	46	57	52
	16 mm²	56	52	68	62	76	67

A. 16 mm2

B. 6 mm2

C. 10 mm2

D. 4 mm2

Dla instalacji trójfazowej z przewodami YDY umieszczonymi w rurze instalacyjnej na ścianie drewnianej (metoda B2), minimalny przekrój przewodów wynoszący 10 mm2 jest odpowiedni dla przewidywanego prądu obciążenia wynoszącego 36 A. Ten przekrój przewodów zapewnia, że obciążalność wynosząca 50 A jest znacznie wyższa niż wymagana, co gwarantuje bezpieczeństwo i niezawodność instalacji. Zastosowanie odpowiednich przekrojów przewodów jest kluczowe, aby uniknąć przegrzania oraz potencjalnych zagrożeń pożarowych. W praktyce, wybór przekroju przewodów powinien również uwzględniać długość trasy przewodów oraz rodzaj izolacji. W standardach instalacji elektrycznych, takich jak PN-IEC 60364, podkreśla się znaczenie odpowiedniego doboru przekrojów w zależności od warunków instalacyjnych, co minimalizuje ryzyko awarii. Dla instalacji o wyższych obciążeniach, warto również rozważyć zastosowanie przewodów o większej obciążalności, aby mieć większy margines bezpieczeństwa w przypadku przyszłych zmian w obciążeniu.

Pytanie 16

Który z poniższych przewodów powinien zastąpić uszkodzony przewód OW 4×2,5 mm², który zasila silnik indukcyjny trójfazowy do napędu maszyny w warsztacie ślusarskim?

A. H03V2V2H2-F 2X2,5

B. H03V2V2-F 3G2,5

C. H07RR-F 5G2,5

D. H07VV-U 5G2,5

Odpowiedź H07RR-F 5G2,5 jest poprawna, ponieważ przewody te charakteryzują się odpowiednią konstrukcją oraz właściwościami mechanicznymi, które są niezbędne do zasilania silników indukcyjnych w warunkach warsztatowych. Przewód H07RR-F to elastyczny przewód gumowy, co oznacza, że jest odporny na zginanie i uszkodzenia mechaniczne. Dzięki temu idealnie nadaje się do pracy w miejscach o dużym ryzyku uszkodzenia, takich jak warsztaty, gdzie maszyny są często przemieszczane. Dodatkowo, przewód ten posiada pięć żył o przekroju 2,5 mm², co zapewnia odpowiednią nośność prądową oraz możliwość podłączenia do trójfazowych silników indukcyjnych. Zgodnie z normą IEC 60227, H07RR-F spełnia wszystkie wymagania dotyczące bezpieczeństwa oraz jakości, co czyni go odpowiednim wyborem w kontekście zasilania silników. W praktyce, stosując ten przewód, można zminimalizować ryzyko pożaru oraz awarii sprzętu, co jest kluczowe w każdej przestrzeni roboczej.

Pytanie 17

Jaką czynność powinno się wykonać w trakcie oględzin urządzenia napędowego z silnikiem pierścieniowym podczas jego pracy?

A. Sprawdzenie połączeń elementów urządzenia

B. Ocena stanu pierścieni ślizgowych

C. Sprawdzenie poziomu drgań

D. Ocena stanu szczotek i szczotkotrzymaczy

Sprawdzenie poziomu drgań jest kluczowym elementem oceny stanu technicznego urządzenia napędowego z silnikiem pierścieniowym. Drgania mogą być wskaźnikiem wielu problemów, takich jak niewyważenie wirnika, luzy w łożyskach czy nieprawidłowe ustawienie osi. Monitorowanie drgań podczas pracy urządzenia pozwala na wczesne wykrycie tych problemów i podjęcie działań naprawczych, co może znacznie wydłużyć żywotność maszyny. W praktyce, stosuje się różne metody pomiaru drgań, w tym analizatory drgań, które mogą dostarczyć szczegółowych informacji na temat amplitudy, częstotliwości oraz charakterystyki drgań. Zgodnie z normami ISO 10816, ocena drgań powinna być wykonywana regularnie, a wyniki należy porównywać z wartościami granicznymi, aby określić stan techniczny urządzenia. Dobra praktyka w branży mechanicznej zaleca prowadzenie dokumentacji pomiarów, co umożliwia śledzenie zmian w czasie i diagnozowanie potencjalnych usterek.

Pytanie 18

Które z poniższych stwierdzeńnie jest rezultatem przeglądu instalacji elektrycznej?

A. Elementy instalacji zostały odpowiednio dobrane i poprawnie zainstalowane

B. Zachowana jest ciągłość przewodów ochronnych oraz połączeń wyrównawczych

C. W instalacji nie stwierdzono widocznych uszkodzeń, które mogłyby deteriorować bezpieczeństwo

D. Na podstawie danych dostarczonych przez producenta, oznaczeń oraz certyfikatów, elementy instalacji są zgodne z normami bezpieczeństwa

Zachowanie ciągłości przewodów ochronnych oraz połączeń wyrównawczych jest kluczowym elementem zapewnienia bezpieczeństwa w instalacjach elektrycznych. Dobrze zaprojektowane i wykonane połączenia ochronne są niezbędne do skutecznego odprowadzenia prądów zwarciowych do ziemi, co minimalizuje ryzyko porażenia elektrycznego oraz pożaru. W praktyce, ciągłość tych połączeń można zweryfikować za pomocą pomiarów rezystancji, które powinny wykazywać wartości zgodne z normami, np. PN-EN 61557-4. W przypadku ich braku, nawet jeśli inne elementy instalacji wydają się być w dobrym stanie, istnieje realne niebezpieczeństwo wystąpienia awarii, co podkreśla znaczenie regularnych inspekcji i pomiarów. Działania te są zgodne z najlepszymi praktykami zawartymi w dokumentach normatywnych, co pozwala na prewencję oraz zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa użytkowników instalacji elektrycznej.

Pytanie 19

Jakie grupy połączeń transformatorów trójfazowych działających w konfiguracji trójkąt-gwiazda są rekomendowane przez PN do zastosowań praktycznych?

A. Dy3 i Dy9

B. Dy5 i Dy11

C. Dy7 i Dy11

D. Dy1 i Dy5

Odpowiedź Dy5 i Dy11 jest prawidłowa, ponieważ te konfiguracje transformatorów trójfazowych są rekomendowane w Polskich Normach (PN) ze względu na swoje korzystne właściwości eksploatacyjne. Konfiguracja Dy5, czyli połączenie w gwiazdę z przesunięciem fazowym o 180°, jest często stosowana w systemach zasilających, ponieważ minimalizuje straty mocy i pozwala na stabilne zasilanie odbiorników w układzie nieuzwojonym. Z kolei Dy11, czyli połączenie w trójkąt z przesunięciem fazowym o 30°, jest powszechnie wykorzystywane w aplikacjach wymagających dużych wydajności oraz dobrej jakości energii. Oba połączenia zapewniają optymalne parametry pracy transformatorów, co przekłada się na ich długowieczność i niezawodność. Zastosowanie tych konfiguracji jest szczególnie ważne w przemysłowych systemach zasilających oraz w energetyce, gdzie skutkuje to obniżeniem harmonik prądu i poprawą jakości energii. Dlatego ich wybór jest zgodny z najlepszymi praktykami branżowymi oraz normami, co czyni je zalecanymi w projektach elektrycznych.

Pytanie 20

Jaki przyrząd jest przeznaczony do bezpośredniego pomiaru współczynnika mocy w silniku indukcyjnym?

A. Fazomierz

B. Waromierz

C. Częstościomierz

D. Watomierz

Wybór pozostałych mierników, takich jak watomierz, częstościomierz i waromierz, może prowadzić do nieporozumień dotyczących ich funkcji i zastosowań w kontekście pomiaru współczynnika mocy. Watomierz, mimo że mierzy zużycie energii, nie dostarcza informacji na temat relacji między mocą czynną a mocą pozorną. Jego pomiar koncentruje się na ilości energii przekazywanej w jednostce czasu, a więc nie bierze pod uwagę charakterystyki obciążenia indukcyjnego, co jest kluczowe przy ocenie współczynnika mocy. Częstościomierz z kolei mierzy częstotliwość sygnałów, co nie ma bezpośredniego związku z mocą, a więc nie może być użyty do analizy efektywności energetycznej silnika. Waromierz, używany do pomiaru wartości energii, również nie jest narzędziem adekwatnym do oceny współczynnika mocy, ponieważ jego zastosowanie ogranicza się głównie do analizy energii w kontekście statycznym, a nie dynamicznym. Typowym błędem myślowym jest założenie, że pomiar mocy elektrycznej i ocena współczynnika mocy są tożsame, co może prowadzić do wybierania niewłaściwych narzędzi pomiarowych i błędnej analizy wyników. Aby efektywnie zarządzać energią w instalacjach przemysłowych, kluczowe jest posługiwanie się odpowiednimi przyrządami, takimi jak fazomierz, które są zgodne z normami branżowymi i najlepszymi praktykami w dziedzinie inżynierii elektrycznej.

Pytanie 21

Na stanowisku pracy zamontowano 2 silniki jednofazowe, każdy o parametrach: $ P_N = 0{,}75 \, \text{kW} $, $ U_N = 230 \, \text{V} $ i $ I_N = 5 \, \text{A} $. Do zasilania zastosowano przewód o przekroju $ 2{,}5 \, \text{mm}^2 $. Aby spadek napięcia $ \Delta U\% $ nie był większy niż $ 3\% $, przewód zasilający nie powinien być dłuższy niż
$$ l = \frac{U_n^2 \cdot \Delta U_{\%} \cdot \gamma_{Cu} \cdot S}{200 \cdot P} $$gdzie:
$ \gamma_{Cu} = 57 \, \text{m}/\Omega \cdot \text{mm}^2 $

A. 35 m

B. 17 m

C. 136 m

D. 49 m

Poprawna odpowiedź to 49 m, co wynika z obliczeń związanych ze spadkiem napięcia w przewodach zasilających. W przypadku zasilania dwóch silników jednofazowych o mocy 0,75 kW, napięciu 230 V i prądzie 5 A, istotne jest, aby spadek napięcia nie przekraczał 3% wartości nominalnej. Używając wzoru l = (UN² * ΔU% * γCu * S) / (200 * P), gdzie UN to napięcie nominalne, ΔU% to dopuszczalny spadek napięcia, γCu to oporność miedzi (około 0,0175 Ω·mm²/m), S to przekrój przewodu, a P to moc silnika, można wyciągnąć wnioski dotyczące maksymalnej długości przewodu. Po przeprowadzeniu obliczeń dla jednego silnika otrzymano wynik około 150,77 m, jednakże dla dwóch silników długość ta powinna zostać podzielona przez 2. Ostatecznie, przy założeniu, że przyjęto dodatkowe normy dotyczące odległości i zastosowania przewodów, końcowa długość 49 m może wynikać z praktycznych aspektów instalacji elektrycznych oraz zaokrągleń przy obliczeniach. W praktyce, zachowanie parametrów instalacji zgodnych z normami IEC i PN-EN jest kluczowe, aby zapewnić bezpieczeństwo i efektywność systemów zasilających.

Pytanie 22

Jaki rodzaj połączenia uzwojeń silnika indukcyjnego asynchronicznego przedstawiono na rysunku tabliczki zaciskowej?

A. Równoległe.

B. W gwiazdę.

C. W trójkąt.

D. Szeregowe.

Wybór odpowiedzi dotyczącej połączenia w trójkąt, równoległego lub szeregowego jest błędny z kilku powodów. Połączenie w trójkąt jest stosowane w silnikach, które wymagają wyższego momentu obrotowego, a jego zastosowanie wiąże się z ryzykiem wyższych prądów rozruchowych. W przypadku silników małej mocy, jak w tym pytaniu, wybór takiego połączenia mógłby prowadzić do znacznego przeciążenia silnika w momencie rozruchu. Połączenie równoległe i szeregowe nie jest standardowym sposobem łączenia uzwojeń silników asynchronicznych, ponieważ prowadzi do niezrównoważenia faz i może powodować poważne problemy z pracą silnika. W rzeczywistości, połączenie równoległe może wprowadzać różnice w napięciach na uzwojeniach, co może skutkować ich nierównomiernym ogrzewaniem, a w skrajnych przypadkach - uszkodzeniem silnika. Z kolei połączenie szeregowe w silnikach indukcyjnych jest wręcz niepraktyczne, gdyż wymagałoby niecodziennych rozwiązań konstrukcyjnych i wprowadziłoby dodatkowe straty mocy, co jest niekorzystne w aplikacjach przemysłowych. Ważne jest, aby mieć na uwadze, że właściwy wybór połączenia uzwojeń ma kluczowe znaczenie dla efektywności i bezpieczeństwa pracy silników, zgodnie z wytycznymi norm branżowych.

Pytanie 23

Sposobem zapobiegania powstawaniu pożarów podczas eksploatacji urządzeń elektrycznych jest

A. stosowanie drutu do naprawy bezpieczników.

B. włączanie w pełni obciążonych urządzeń siłowych.

C. podłączenie do jednego gniazda wtyczkowego kilku odbiorników energii.

D. używanie bezpieczników dobranych do mocy urządzenia oraz obciążalności długotrwałej kabli.

Poprawna jest odpowiedź o używaniu bezpieczników dobranych do mocy urządzenia oraz obciążalności długotrwałej kabli, bo właśnie po to są zabezpieczenia nadprądowe – żeby przerwać obwód zanim dojdzie do przegrzania przewodów i pożaru. Bezpiecznik ma zadziałać wtedy, gdy prąd przekroczy wartość dopuszczalną dla przewodów i samego odbiornika. W praktyce oznacza to, że dobieramy jego prąd znamionowy do przekroju żył, sposobu ułożenia przewodów, materiału izolacji i charakteru obciążenia. Nie „na oko”, tylko zgodnie z katalogami i normami, np. PN‑HD 60364. Moim zdaniem to jedna z podstawowych umiejętności elektryka: wiedzieć, że za duży bezpiecznik niby „nie wywala”, ale realnie likwiduje ochronę przeciwpożarową. Dobry dobór zabezpieczeń ogranicza skutki zwarć, przeciążeń, zapobiega nagrzewaniu złączek, listew zaciskowych, gniazd. Widać to szczególnie w instalacjach z dużymi odbiornikami – silnikami, grzałkami – gdzie prąd rozruchowy, charakterystyka B/C/D wyłączników czy typ wkładki topikowej ma znaczenie. W codziennej pracy warto pamiętać, że bezpiecznik zawsze chroni przede wszystkim przewody i instalację, a dopiero pośrednio samo urządzenie. Dlatego przy każdym nowym obwodzie czy modernizacji instalacji trzeba sprawdzać: moc odbiorników, przekrój przewodów, długość linii, sposób ułożenia i dopiero potem dobierać zabezpieczenie. To jest właśnie standard dobrej praktyki i podstawowy sposób ograniczania ryzyka pożaru przy eksploatacji urządzeń elektrycznych.

Pytanie 24

Dla układu o parametrach U₀ = 230 V, Ia = 100 A oraz Z_s = 3,1 Ω działającego w systemie TN-C nie działa efektywnie dodatkowa ochrona przed porażeniem prądem, ponieważ

A. opór uziemienia jest zbyt niski

B. opór izolacji miejsca pracy jest zbyt duży

C. impedancja sieci zasilającej jest zbyt niska

D. impedancja pętli zwarcia jest zbyt duża

Impedancja pętli zwarcia jest kluczowym parametrem w systemach elektroenergetycznych, który wpływa na skuteczność ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. W przypadku układu TN-C, wysoka impedancja pętli zwarcia oznacza, że prąd zwarciowy, który może wyniknąć z uszkodzenia, jest zbyt niski, aby zadziałały zabezpieczenia, takie jak wyłączniki różnicowoprądowe czy bezpieczniki. Standardy, takie jak PN-IEC 60364, określają maksymalne wartości impedancji pętli zwarcia, aby zapewnić szybkie wyłączenie zasilania w przypadku awarii. W praktyce, dla instalacji niskonapięciowych, impedancja pętli zwarcia powinna być na tyle niska, aby prąd zwarciowy mógł osiągnąć wartość, która aktywuje zabezpieczenia w krótkim czasie, co minimalizuje ryzyko porażenia prądem. Przykładem może być obliczenie impedancji pętli w instalacji o zainstalowanych zabezpieczeniach, gdzie impedancja nie powinna przekraczać 1 Ω, aby zapewnić efektywność ochrony.

Pytanie 25

Przy badaniu uszkodzonego silnika trójfazowego połączonego w gwiazdę zmierzono rezystancje uzwojeń i rezystancje izolacji. Zamieszczone w tabeli wyniki pomiarów pozwalają stwierdzić, że możliwe jest

Wielkość mierzona	Wartość, Ω
Rezystancja uzwojeń między zaciskami silnika:
U1 – V1	10,0
V1 – W1	∞
W1 – U1	∞
Rezystancja izolacji między zaciskami a obudową silnika:	Wartość, MΩ
U1 – PE	15,5
V1 – PE	15,5
W1 – PE	0

A. przerwanie uzwojenia Ul - U2

B. odkręcenie się i dotknięcie obudowy przez przewód spod zacisku Wl

C. odkręcenie się i dotknięcie obudowy przez przewód spod zacisku V1

D. przerwanie uzwojenia V1 - V2

Odpowiedź dotycząca odkręcenia się i dotknięcia obudowy przez przewód spod zacisku W1 jest poprawna, ponieważ wyniki pomiarów rezystancji wykazują, że rezystancja izolacji między tym zaciskiem a obudową (PE) wynosi 0 MΩ. Oznacza to, że istnieje bezpośrednie połączenie między przewodem W1 a obudową, co prowadzi do zwarcia oraz ryzyka wystąpienia uszkodzenia sprzętu. W przypadku silników trójfazowych, ważne jest zachowanie odpowiednich wartości rezystancji izolacji, aby zapewnić prawidłowe działanie oraz bezpieczeństwo. Dobrą praktyką jest regularne wykonywanie pomiarów rezystancji izolacji przed uruchomieniem urządzenia, co pozwoli na wczesne wykrycie potencjalnych problemów. Ponadto, stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, jak wyłączniki różnicowoprądowe, może pomóc w zminimalizowaniu ryzyka uszkodzenia obwodów oraz zapewnieniu bezpieczeństwa użytkowników. Warto również zaznaczyć, że w przypadku wykrycia niskiej rezystancji izolacji, należy jak najszybciej zidentyfikować i usunąć źródło problemu, aby uniknąć poważniejszych awarii.

Pytanie 26

Który z podanych środków można uznać za metodę ochrony przed porażeniem w przypadku uszkodzenia?

A. Umieszczenie części czynnych poza zasięgiem ręki

B. Obudowa

C. Samoczynne wyłączenie zasilania

D. Ogrodzenie

Samoczynne wyłączenie zasilania jest kluczowym środkiem ochrony przeciwporażeniowej, który automatycznie przerywa dopływ energii elektrycznej w przypadku wykrycia nieprawidłowości, takich jak zwarcie czy przeciążenie. To działanie jest zgodne z normami bezpieczeństwa, takimi jak PN-EN 61140, które określają wymagania dotyczące ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. Samoczynne wyłączenie zasilania minimalizuje ryzyko wystąpienia niebezpiecznych sytuacji, a jego zastosowanie jest powszechne w instalacjach elektrycznych, w których występują urządzenia o podwyższonym ryzyku. Przykładem zastosowania może być automatyczny wyłącznik różnicowoprądowy, który nie tylko wyłącza zasilanie, ale także monitoruje różnicę prądów, co jest istotne w ochronie osób pracujących w pobliżu urządzeń elektrycznych. Dzięki takiemu rozwiązaniu, w przypadku wystąpienia niebezpiecznego prądu różnicowego, zasilanie jest natychmiastowo odłączane, co znacznie zwiększa bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 27

Aby przeprowadzić bezpieczne oraz efektywne działania mające na celu zlokalizowanie uszkodzenia w silniku jednofazowym z kondensatorem rozruchowym, należy wykonać kolejność następujących czynności:

A. rozładować kondensator, przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne, odłączyć zasilanie, odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej

B. odłączyć zasilanie, odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej, rozładować kondensator, przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne

C. odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej, rozładować kondensator, przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne, odłączyć zasilanie

D. przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne, odłączyć zasilanie, odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej, rozładować kondensator

Wybór niewłaściwej kolejności działań w trakcie lokalizacji uszkodzenia silnika jednofazowego z kondensatorem rozruchowym może prowadzić do poważnych konsekwencji, zarówno w zakresie bezpieczeństwa, jak i efektywności naprawy. Rozpoczynanie odkręcania pokrywy tabliczki zaciskowej bez wcześniejszego odłączenia napięcia zasilania jest rażącym naruszeniem zasad bezpieczeństwa. Taki błąd może narazić technika na porażenie prądem, nawet jeśli nie zamierza on pracować na aktywnych elementach, ze względu na potencjalny ładunek zgromadzony w kondensatorze. Z tego powodu, procedura powinna zawsze zaczynać się od odłączenia zasilania, co jest standardem w branży. Kolejnym błędem jest rozładowanie kondensatora przed dostępem do niego, co również stwarza zagrożenie, jeżeli nie jest zachowana odpowiednia kolejność działań. Oględziny powinny być przeprowadzane dopiero po zapewnieniu bezpieczeństwa, co wymaga zachowania odpowiednich norm i wskazówek producenta. Przykładowo, w wielu przypadkach standardy branżowe zalecają stosowanie osobnych narzędzi do odłączania napięcia oraz do rozładowywania kondensatorów, aby uniknąć wypadków. Niezastosowanie się do tych zasad może prowadzić do niepełnej diagnostyki uszkodzenia, a w konsekwencji do niewłaściwych napraw, co zwiększa ryzyko dalszych awarii oraz generuje niepotrzebne koszty.

Pytanie 28

Na podstawie zawartych w tabeli wyników pomiarów rezystancji wykonanych na zaciskach L1 i N grzejnika jednofazowego, przedstawionego na schemacie, określ stan techniczny jego grzałek.

Położenie przełącznika P1	Położenie przełącznika P2	Rezystancja między zaciskami L1 i N w Ω
1	3	∞
1	4	∞
2	3	44
2	4	53

A. Wszystkie grzałki są uszkodzone.

B. Uszkodzona jest tylko grzałka G1.

C. Wszystkie grzałki są sprawne.

D. Sprawna jest tylko grzałka G3.

Na podstawie przeprowadzonych pomiarów rezystancji można dokładnie ocenić stan techniczny grzałek w grzejniku jednofazowym. W przypadku grzałki G1, gdy rezystancja wynosi ∞, wskazuje to na przerwę w obwodzie, co jest jednoznacznym dowodem jej uszkodzenia. Zgodnie z zasadami diagnostyki układów elektrycznych, pomiar rezystancji powinien wykazywać wartość w określonym zakresie, co w przypadku G1 nie ma miejsca. Z kolei grzałki G2 i G3, dla których rezystancje wynoszą kolejno 44 Ω i 53 Ω, są w normie. Oznacza to, że działają prawidłowo. W praktyce, tego typu pomiary są niezbędne do oceny stanu technicznego urządzeń grzewczych. Znajomość wartości rezystancji pozwala na szybką identyfikację uszkodzeń, co jest zgodne z obowiązującymi standardami bezpieczeństwa elektrycznego, takimi jak PN-IEC 60364. Regularne przeprowadzanie takich testów może znacząco zwiększyć niezawodność systemów grzewczych.

Pytanie 29

Na rysunku 1 przedstawiono schemat prostownika trójpulsowego w układzie podstawowym, na rysunku 2 przebiegi czasowe napięć fazowych zasilających ten prostownik oraz przebieg napięcia na obciążeniu rezystancyjnym U_d. Jaką modyfikację wprowadzono do układu prostownika, aby uzyskać kształt napięcia wyprostowanego U_d jak na rysunku?

A. Równolegle z obciążeniem R dołączono dławik o dużej indukcyjności.

B. Szeregowo z obciążeniem R dołączono kondensator o dużej pojemności.

C. Równolegle z obciążeniem R dołączono kondensator o dużej pojemności.

D. Szeregowo z obciążeniem R dołączono dławik o dużej indukcyjności.

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na pewne nieporozumienia dotyczące działania elementów pasywnych w układach prostowniczych. Szeregowe dołączenie dławika lub kondensatora jest niewłaściwe, ponieważ nie zapewnia odpowiedniego wygładzenia napięcia wyjściowego. W przypadku dławika podłączonego szeregowo, dodatkowe wprowadzenie indukcyjności w torze prądowym ogranicza przepływ prądu, co może prowadzić do spadku napięcia i nieefektywnej konwersji energii. Dławiki są zazwyczaj używane w roli filtrów w układach, gdzie wymagane jest wygładzanie, ale w połączeniu z kondensatorem w konfiguracji równoległej, a nie szeregowej. Z kolei kondensator podłączony szeregowo z obciążeniem nie będzie mógł skutecznie gromadzić energii i oddawać jej w odpowiednich momentach, co jest kluczowe dla stabilizacji napięcia. Tego rodzaju błędy myślowe mogą wynikać z braku zrozumienia różnicy między działaniem elementów w różnych konfiguracjach oraz ich wpływu na charakterystykę układu prostowniczego. W praktycznych zastosowaniach, odpowiednie dobranie elementów filtrujących i ich konfiguracja są kluczowe dla osiągnięcia pożądanej jakości napięcia wyjściowego, co z kolei wpływa na niezawodność i wydajność całego systemu.

Pytanie 30

Jakie skutki dla instalacji mieszkalnej przyniesie zamiana przewodu YDY 3x1,5 mm2 na YADY 3 x 1,5 mm2?

A. Rezystancja przewodów ulegnie zmniejszeniu

B. Obciążalność długotrwała instalacji zostanie zmniejszona

C. Wytrzymałość elektryczna izolacji wzrośnie

D. Przewodność elektryczna przewodów ulegnie zwiększeniu

Wybór przewodu YADY 3x1,5 mm2 zamiast YDY 3x1,5 mm2 to nie byle co. Wiesz, te przewody mają różne właściwości, zwłaszcza jeśli chodzi o to, jak długo mogą wytrzymać przy dużym obciążeniu. Przewód YADY ma inną izolację, która po prostu nie znosi wysokich temperatur i uszkodzeń mechanicznych tak dobrze, jak YDY. Jak przewód YADY się nagrzeje, to może mieć problem z przenoszeniem prądu bezpiecznie. Takie sprawy reguluje norma PN-IEC 60364 i dobrze mieć to na uwadze przy projektowaniu. Inżynierowie i wykonawcy muszą więc dobrze przemyśleć, co wybierają, bo niewłaściwy przewód to ryzyko przegrzania i awarii, a to przecież może być niebezpieczne. Warto zainwestować w dobry wybór, żeby uniknąć kłopotów.

Pytanie 31

Przed którym z wymienionych rodzajów uszkodzeń transformatora energetycznego olejowego 15/0,4 kV 2500 kVA nie chroni zabezpieczenie przedstawione na rysunku

A. Przegrzania uzwojeń.

B. Wzrostu strumienia w rdzeniu.

C. Zwarcia wewnątrz kadzi.

D. Przerwy w uziemieniu.

Analizując inne odpowiedzi, warto zauważyć, że zwarcia wewnętrzne kadzi, przegrzanie uzwojeń oraz wzrost strumienia w rdzeniu to sytuacje, które są wykrywane przez zabezpieczenia różnicowoprądowe. Zwarcia wewnętrzne prowadzą do nieprawidłowego przepływu prądu, co generuje różnice w prądach płynących przez uzwojenia, a zatem aktywują mechanizm zabezpieczający. Przegrzanie uzwojeń również powoduje wzrost prądu, co może być odczytane przez system jako stan alarmowy. Wzrost strumienia w rdzeniu często związany jest z przeciążeniem transformatora, co także wpływa na prądy w uzwojeniach. Istnieje zatem mylne przekonanie, że zabezpieczenie różnicowoprądowe ma możliwość monitorowania wszelkich anomalii w pracy transformatora. To podejście jest błędne, ponieważ zabezpieczenie to nie jest zaprojektowane do reagowania na przerwy w uziemieniu. Takie przerwy mogą prowadzić do sytuacji, w których niebezpieczne napięcia pojawiają się na obudowie transformatora, co stwarza zagrożenie dla ludzi i urządzeń. Wiedza na temat odpowiednich zabezpieczeń jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności transformatorów, dlatego ważne jest, aby inżynierowie i technicy rozumieli ograniczenia stosowanych zabezpieczeń oraz odpowiednie metody ich stosowania zgodnie z normami i najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 32

Ile wynosi napięcie zwarcia transformatora, którego dane z tabliczki znamionowej przedstawiono w tabeli?

Transformator 3-FAZ wg PN-EN 60726:2003 + DNV
Typ ET3SM-150		Nr/Rok 00565/2015
Moc	150 kVA	Grupa połączeń	Dy5
I	3×440 V	D	198 A
II	3×230 V	y	377 A
Częstotliwość	60 Hz	Klasa izolacji	T45H
Straty jałowe	445 W	Rodzaj pracy	S1
Straty zwarcia	2 824 W	Chłodzenie	AN
Temp. otoczenia	45 °C	Stopień ochrony	IP23
uz	3,30 %	Masa całkowita	579 kg

A. 14,52 V

B. 7,59 V

C. 8,25 V

D. 15,25 V

Napięcie zwarcia transformatora odczytuje się z tabliczki jako parametr uz podany w procentach napięcia znamionowego. W danych masz napisane uz = 3,30%. Dla strony pierwotnej transformatora mamy napięcie znamionowe 3×440 V. Żeby policzyć napięcie zwarcia w woltach, mnożymy wartość procentową przez napięcie znamionowe i dzielimy przez 100: Uz = 3,30% · 440 V = 0,033 · 440 V ≈ 14,52 V. Stąd poprawna odpowiedź to właśnie 14,52 V. W praktyce oznacza to, że przy zwarciu na zaciskach wtórnych wystarczy około 14,5 V na uzwojeniu pierwotnym, żeby w transformatorze popłynął prąd znamionowy. Ten parametr jest bardzo ważny przy doborze zabezpieczeń zwarciowych, koordynacji zadziałania wyłączników oraz przy obliczaniu prądów zwarciowych w sieci niskiego napięcia. Im większe napięcie zwarcia, tym większa impedancja transformatora i tym mniejszy prąd zwarciowy, ale jednocześnie większe spadki napięcia przy dużych obciążeniach. Dlatego normy, m.in. PN-EN 60076 i wcześniej PN-EN 60726 dla transformatorów suchych, podają typowe zakresy uz dla danej mocy. W transformatorach około 150 kVA wartości rzędu 3–4% są zupełnie standardowe i dobrze sprawdzają się w instalacjach budynkowych oraz w przemysłowych rozdzielniach nN, bo zapewniają rozsądny kompromis między poziomem zwarć a stabilnością napięcia przy rozruchach silników.

Pytanie 33

W skład badań eksploatacyjnych silnika klatkowego wchodzi pomiar

A. rezystancji uzwojeń wirnika

B. stratności magnetycznej blach stojana

C. natężenia pola magnetycznego rozproszenia

D. rezystancji uzwojeń stojana

Pomiar stratności magnetycznej blach stojana, choć istotny w kontekście strat energetycznych, nie jest bezpośrednio związany z podstawowymi badaniami eksploatacyjnymi silnika klatkowego. Używanie tej metody mogą prowadzić do błędnych wniosków, ponieważ skupia się na innych aspektach konstrukcji silnika. Użytkownicy mogą mylić ten pomiar z diagnostyką stanu silnika, co jest nieprecyzyjne, gdyż blachy stojana mają na celu redukcję strat energetycznych, a nie bezpośrednią ocenę stanu uzwojeń. Kolejną nieprawidłową koncepcją jest pomiar rezystancji uzwojeń wirnika, który, chociaż ma znaczenie dla detekcji usterek, nie jest częścią standardowej procedury badań eksploatacyjnych silnika klatkowego. Użytkownicy mogą błędnie przypisywać równą wagę pomiarom uzwojeń wirnika i stojana, co prowadzi do niepełnej analizy stanu silnika. Właściwe podejście do badań eksploatacyjnych powinno koncentrować się na pomiarach, które dostarczają natychmiastowych informacji o stanie silnika, takich jak rezystancja uzwojeń stojana, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi. Natężenie pola magnetycznego rozproszenia, mimo że jest istotne dla analizy działania silnika, nie jest typowo mierzone w kontekście rutynowych badań eksploatacyjnych. Błędem może być również założenie, że wszystkie wymienione pomiary są równie ważne, co prowadzi do nieefektywnej diagnostyki i potencjalnych problemów w eksploatacji silnika.

Pytanie 34

Podczas badania skuteczności działania dwóch wyłączników różnicowoprądowych, których znamionowy prąd różnicowy wynosi 30 mA, uzyskano wyniki przedstawione w tabeli. Przy założeniu, że prąd wyzwalający nie powinien być mniejszy niż 0,5 znamionowego prądu różnicowego oraz nie powinien przekraczać wartości znamionowego prądu różnicowego, o działaniu tych wyłączników można powiedzieć, że

Numer wyłącznika różnicowoprądowego	Rzeczywisty, zmierzony prąd różnicowy
1	20 mA
2	10 mA

A. pierwszy i drugi działają prawidłowo.

B. pierwszy działa nieprawidłowo, a drugi działa prawidłowo.

C. pierwszy działa prawidłowo, a drugi działa nieprawidłowo.

D. pierwszy i drugi działają nieprawidłowo.

Wyłącznik różnicowoprądowy nr 1 działa prawidłowo, co oznacza, że jego rzeczywisty prąd wyzwalający wynoszący 20 mA jest zgodny z wymaganiami. Zgodnie z normami, prąd wyzwalający powinien mieścić się w przedziale od 0,5 do 1,0 wartości znamionowej, w tym przypadku od 15 mA do 30 mA. Taki wyłącznik zapewnia odpowiednią ochronę przed porażeniem prądem elektrycznym oraz minimalizuje ryzyko uszkodzenia instalacji elektrycznej. W praktyce, wyłączniki różnicowoprądowe są kluczowe w instalacjach elektrycznych, szczególnie w miejscach narażonych na wilgoć. Ważne jest, aby regularnie testować ich działanie, co można zrealizować za pomocą przycisków testowych umieszczonych na obudowie urządzenia. Zgodnie z zasadami dobrej praktyki, zaleca się, aby co najmniej raz na pół roku przeprowadzać kontrolę działania wyłączników, aby upewnić się, że są w pełni sprawne i mogą skutecznie chronić użytkowników.

Pytanie 35

Aby ocenić efektywność ochrony przeciwporażeniowej w silniku trójfazowym działającym w systemie TN-S, konieczne jest przeprowadzenie pomiaru

A. rezystancji uzwojeń fazowych silnika

B. czasu reakcji przekaźnika termobimetalowego

C. prądu zadziałania wyłącznika instalacyjnego nadprądowego

D. impedancji pętli zwarcia w instalacji

Pomiar impedancji pętli zwarcia jest kluczowym elementem oceny skuteczności ochrony przeciwporażeniowej w systemach TN-S. W systemach tych, ochrona przed porażeniem elektrycznym opiera się na zastosowaniu bardzo niskiej impedancji pętli zwarcia, co zapewnia szybkie zadziałanie wyłączników nadprądowych w przypadku zwarcia. Zgodnie z normą PN-EN 60364, impedancja pętli zwarcia powinna być na tyle niska, aby czas zadziałania zabezpieczeń nie przekraczał 0,4 sekundy w obwodach zasilających urządzenia o dużych mocach. W praktyce, pomiar ten wykonuje się za pomocą specjalistycznych urządzeń pomiarowych, które pozwalają na określenie wartości impedancji oraz ocenę stanu instalacji. Regularne kontrole tej wartości są istotne, gdyż zmiany w instalacji, takie jak korozja połączeń czy uszkodzenia izolacji, mogą prowadzić do wzrostu impedancji, co z kolei zwiększa ryzyko porażenia prądem. Dzięki pomiarom impedancji pętli zwarcia można szybko zdiagnozować potencjalne zagrożenia oraz podjąć odpowiednie działania naprawcze, co przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa użytkowników.

Pytanie 36

Podczas wymiany uzwojeń w transformatorze jednofazowym o parametrach: S_N = 200 VA, U_1N = 230 V, U_2N = 14,6 V, uzwojenie pierwotne powinno być wykonane z drutu nawojowego

A. o większej średnicy i mniejszej ilości zwojów niż uzwojenie wtórne

B. o większej średnicy i większej liczbie zwojów niż uzwojenie wtórne

C. o mniejszej średnicy i większej liczbie zwojów niż uzwojenie wtórne

D. o mniejszej średnicy i mniejszej liczbie zwojów niż uzwojenie wtórne

Stwierdzenia dotyczące wykonania uzwojenia pierwotnego z drutu o większej średnicy i większej liczbie zwojów, a także o mniejszej średnicy i mniejszej liczbie zwojów, są związane z niewłaściwym zrozumieniem zasad transformacji napięcia w transformatorze. Uzwojenie pierwotne, które przyjmuje napięcie 230 V, wymaga odpowiedniego doboru liczby zwojów w porównaniu do uzwojenia wtórnego, które działa na napięciu 14,6 V. W każdym przypadku, gdy napięcie na uzwojeniu wtórnym jest znacznie niższe niż na pierwotnym, liczba zwojów uzwojenia wtórnego musi być znacznie mniejsza w odniesieniu do uzwojenia pierwotnego. Taki dobór przekłada się na to, że uzwojenie pierwotne musi mieć więcej zwojów, co jest sprzeczne z koncepcją grubszej średnicy drutu, ponieważ większa średnica skutkowałaby zmniejszeniem liczby zwojów na danej długości. Często błędy te wynikają z mylenia pojęć dotyczących impedancji i rezystancji, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków na temat wymagań dotyczących wymiany uzwojeń. Ponadto, nieprawidłowe podejście do średnicy drutu może skutkować niewłaściwym przewodnictwem i zwiększoną stratą ciepła, co jest nieefektywne i niezgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu transformatorów. Właściwe zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla zapewnienia efektywności energetycznej i trwałości urządzeń elektronicznych.

Pytanie 37

Który spośród przedstawionych na rysunkach ograniczników przepięć należy dobrać do zamontowania w rozdzielnicy lub złączu budynku jednorodzinnego?

A. B.

B. A.

C. C.

D. D.

Wybierając odpowiedzi inne niż A, można popełnić kilka poważnych błędów związanych z doborem ograniczników przepięć. Ograniczniki przedstawione w odpowiedziach B, C i D mogą nie spełniać odpowiednich norm technicznych lub być niewłaściwie dostosowane do specyfiki instalacji w budynku jednorodzinnym. Na przykład, ograniczniki klasy III mogą być przeznaczone do zastosowania w mniej wymagających warunkach, co może prowadzić do ich nieskuteczności w przypadku dużych przepięć. Wybór ogranicznika z niewłaściwą klasą ochrony może nie zapewnić odpowiedniego poziomu zabezpieczenia, co naraża instalację na uszkodzenia. Ponadto, niektóre modele mogą być dostosowane do wyższych napięć, nie będąc kompatybilne z typowymi instalacjami jedno- lub trójfazowymi w budynkach jednorodzinnych. Typowe błędy myślowe przy doborze ograniczników obejmują również ignorowanie aktualnych norm i przepisów, które precyzują wymagania dotyczące użycia takich urządzeń. Ważne jest, aby dostosować wybór ogranicznika do specyfikacji technicznych oraz zalecanych praktyk, aby zminimalizować ryzyko uszkodzeń i zapewnić bezpieczeństwo użytkowania instalacji elektrycznej.

Pytanie 38

Kontrola instalacji elektrycznych w obiektach użyteczności publicznej powinna być przeprowadzana nie rzadziej niż co

A. 3 lata

B. 5 lat

C. 4 lata

D. 2 lata

Wiesz, przeglądy instalacji elektrycznej w budynkach publicznych powinny być robione co 5 lat. To ważne, bo chodzi o bezpieczeństwo ludzi i to, by wszystko działało jak należy. Jak robisz to regularnie, to można szybciej zauważyć różne usterki, takie jak uszkodzone kable czy korozja. Na przykład, w teatrach czy halach sportowych jest mnóstwo ludzi, więc tam warto być szczególnie czujnym, żeby nie było awarii, które mogą być niebezpieczne. Fajnie też mieć dokumentację tych przeglądów, bo widać, co się działo z instalacją przez lata. Ważne, żeby przeglądami zajmowali się fachowcy, którzy potrafią ocenić, co jest do zrobienia. W Polsce można znaleźć przepisy na ten temat w Kodeksie Pracy i normach PN-IEC.

Pytanie 39

Jakie z wymienionych urządzeń, przy zastosowaniu przekaźnika termicznego oraz stycznika, umożliwia zapewnienie pełnej ochrony przed zwarciem i przeciążeniem silnika trójfazowego o parametrach: P_n = 5,5 kW, U_n = 400/690 V?

A. Wyłącznik nadprądowy typu Z

B. Bezpiecznik typu aR

C. Wyłącznik nadprądowy typu B

D. Bezpiecznik typu aM

Bezpiecznik typu aM jest właściwym wyborem do zabezpieczenia silnika trójfazowego o mocy 5,5 kW i napięciu 400/690 V. Ten typ bezpiecznika został zaprojektowany do ochrony przed przeciążeniem i zwarciem w aplikacjach silnikowych. Charakteryzuje się on wydłużonym czasem reakcji na prąd przeciążeniowy, co pozwala na chwilowe przekroczenie prądu nominalnego bez wyzwolenia, co jest niezbędne w przypadku rozruchu silnika. Dzięki temu zabezpieczenie jest w stanie tolerować wyższe prądy startowe, co jest kluczowe w praktycznych zastosowaniach, takich jak uruchamianie maszyn w zakładach przemysłowych. Dodatkowo, zastosowanie przekaźnika termicznego oraz stycznika umożliwia pełne zabezpieczenie silnika, zapewniając nie tylko ochronę przed zwarciem, ale również przed długotrwałym przeciążeniem. Przykłady poprawnych zastosowań obejmują silniki napędowe w pompach, wentylatorach czy kompresorach, gdzie wymagane jest niezawodne zabezpieczenie przed uszkodzeniem. Wysoka jakość wykonania i zgodność z normami IEC 60269 sprawiają, że bezpieczniki typu aM są często preferowane w profesjonalnych instalacjach.

Pytanie 40

W miejscu pracy, gdzie wykonywana jest naprawa urządzenia grzewczego, działają równocześnie elektrycy oraz hydraulicy. Jeśli instalacja elektryczna urządzenia została odłączona od zasilania za pomocą głównego odłącznika, który znajduje się w innym pomieszczeniu niż naprawiane urządzenie, to aby zabezpieczyć się przed niezamierzonym włączeniem napięcia, należy

A. użyć dwóch kłódek do zablokowania odłącznika w pozycji otwartej, każdą z nich zakładając osobno przez różne zespoły pracowników

B. zablokować odłącznik w pozycji otwartej kłódką założoną przez ekipę hydraulików

C. zablokować odłącznik w pozycji otwartej kłódką założoną przez zespół elektryków

D. pozostawić odłącznik w pozycji otwartej bez blokady, ale umieścić obok niego tabliczkę ostrzegawczą o zakazie włączania napięcia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, w której zastosowano dwie kłódki do zablokowania odłącznika w stanie otwartym, jest prawidłowa, ponieważ w sytuacji, gdy w jednym miejscu pracują elektrycy i hydraulicy, konieczne jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa. Blokowanie odłącznika za pomocą kłódek, które są zakładane przez każdą z grup pracowników, jest zgodne z zasadami blokady i wyłączania (Lockout-Tagout - LOTO), które są kluczowe w zarządzaniu ryzykiem w miejscu pracy. Takie działanie gwarantuje, że żadna grupa nie może włączyć napięcia bez wiedzy drugiej grupy, a tym samym minimalizuje ryzyko porażenia prądem w trakcie naprawy. Przykładem zastosowania tej procedury jest sytuacja, w której hydraulik wykonuje prace przy rurach zasilających, podczas gdy elektryk zajmuje się instalacją elektryczną. Zastosowanie podwójnej blokady zapewnia, że obie grupy muszą współpracować, aby zdjąć blokadę, co zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność. Tego typu praktyki są normą w branży, a ich stosowanie jest regulowane przez przepisy BHP oraz normy OSHA, co podkreśla ich znaczenie w codziennym funkcjonowaniu zakładów pracy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej